Krefjast að­gerða: Nem­endurnir þurfi að fara um einn hættu­legasta veg landsins

Skólaráð Breiðdals- og Stöðvarfjarðarskóla krefst tafarlausra aðgerða vegna alvarlegrar og viðvarandi hættu á vegkafla Suðurfjarðarvegar í opnu bréfi sem birt var á Austurfrétt. Dag hvern þurfa skólabörn að fara í rútu um veginn þar sem oft er grjóthraun, veruleg hætta á krapa- og aurskriðum og hrunvarnir sem duga ekki gegn raunverulegri hættu.

„Við erum eini skólinn á landinu sem er að kenna á tveimur stöðum, sitt á hvað,“ segir Steinþór Snær Þrastarson, skólastjóri Breiðdals- og Stöðvarfjarðarskóla, í samtali við fréttastofu.

Þrjá daga vikunnar fara börnin frá Breiðdalsvík með rútu til Stöðvarfjarðar og öfugt hina tvo dagana. Á þessu skólaári hefur ekki verið hægt að fara með börnin á milli í alls átta daga en að meðaltali er ófært fimm til átta daga á ári. Í opna bréfinu segir að vegkaflinn milli Fáskrúðsfjarðar og Breiðdalsvíkur hafi ítrekað verið metinn áhættumesti vegkafli landsins.

„Hér er því ekki um tilfallandi aðstæður að ræða heldur kerfisbundið öryggisvandamál sem hefur verið þekkt um árabil,“ segir skólaráðið sem sendi bréfið á hina ýmsu þingmenn og fulltrúa Vegagerðarinnar.

Börnin sett í mikla hættu

Steinþór segir að ástandið hafi mikið verið til umræðu undanfarnar vikur.

„Það er mikið akstursálag á börn og starfsfólk og ofan á það erum við að reka okkur á það að keyra fram á stórt grjót á morgnana því það er ekki búið að fara yfir veginn og við erum ekki tilbúin að sætta okkur við þetta lengur, þetta er hættulegt,“ segir hann.

Skólaráðið telur að börnin séu sett í fyrirsjáanlega hættu.

„Þá liggur jafnframt fyrir að upplýsingar um ástand og færð liggja oft ekki fyrir áður en nemendurnir leggja af stað, sem eykur frekar óvissu og áhættu í þessum ferðum,“ segir ráðið.

„Einnig liggur fyrir að þær varnir sem settar voru upp við endurbyggingu vegarins á árunum 2000–2002 duga ekki. Samkvæmt svörum Vegagerðarinnar stöðva svokallaðir grjótkassar hvorki stærri steina né skriður. Þrátt fyrir það er ekki gert ráð fyrir endurbyggingu viðkomandi vegkafla fyrr en á árunum 2030–2031 samkvæmt samgönguáætlun.“

Þau krefjast þess að tafarlaus og opinber öryggisúttekt verði gerð á vegkaflanum, að gripið verði til bráðaaðgerða án tafar til að draga úr hættu vegna grjóthruns, skriðufalla og snjóflóða og að sett verði fram skýr og tímasett aðgerðaáætlun um varanlegar úrbætur. Þá krefst ráðið þess að öryggi skólaaksturs verði sérstaklega metið og tryggt þar til varanlegar lausnir liggja fyrir.

„Þegar við komumst ekki á milli því það er snjóflóð eða krapaflóð hefur þetta áhrif á kennsluna sem þessi börn fá, þau fá ekki jafna kennslu á við önnur börn,“ segir Steinþór.

Nauðsynlegt að hitta önnur börn

Þá daga sem ekki er hægt að keyra með börnin á milli eru gerðar breytingar á stundaskrá og dvelja þau í heimabænum sínum. Börnin eru alls 32 og segir Steinþór það ekki hægt að skipta kennslunni alveg.

„Þau eru of fá og fá ekki þessa félagslegu örvun sem við viljum. Eftir að við byrjuðum á þessu sjáum við að þetta er betra fyrir börnin,“ segir hann.

Börnin eru einnig á mismunandi aldri og geta jafnvel ekki verið með jafnöldrum sínum nema með sameiningunni.