„Erum við ekki að fara að­eins fram úr okkur“

Íris tilkynnti nýlega að hún ætlaði ekki fram aftur en Fyrir Heimaey. Íris segir góðan tíma núna, eftir átta ár í bæjarstjórn, að staldra við og hætta. Hún segir Vestmannaeyjabæ á góðum stað, fyrir utan samgöngumálin.  

„Erum við ekki að fara aðeins fram úr okkur í því,“ segir Íris spurð hvort hún myndi taka það að sér að vera ráðin bæjarstjóri. Það sé ekki einu sinni búið að kynna lista alls staðar á landinu.

„Á þessari stundu er bara nýr kafli að hefjast í vor og ég myndi taka afstöðu til þess ef til þess kæmi. En staðan er þannig núna að mér líður vel með þessa ákvörðun.“

Hún segir einnig opið að fara „upp á land“ og ef maður ætli að breyta til „geti maður ekki verið tré“.

Fjallað var um sögusagnir þess efnis fyrr í vikunni að Elliði Vignisson, bæjarstjóri í Ölfusi og fyrrverandi bæjarstjóri í Vestmannaeyjum, væri hugsanlegt bæjarstjórefni. Elliði vísaði þessum sögusögnum á bug og sagðist ekki á leið til Eyja aftur. 

Óboðlegt að ekki sé hægt að dýpka

Íris segir Vestmanneyinga „alveg að missa kúlið“ hvað varðar samgöngumál til eyjunnar. Hún segir Íslendinga alltaf að bregðast við en aldrei viðbúna. Álfsnesið sé búið að vera að dýpka en á mánudag bili vél og það geti tekið allt að fjórar vikur að dýpka höfnina.

„Við erum komin þann tíma á árinu þar sem venjulega er verið að opna höfnina,“ segir Íris en í tilkynningu frá Vegagerðinni um bilunina fyrr í vikunni kom fram að á meðan ekki væri hægt að dýpka höfnina yrði siglt til Þorlákshafnar. Íris gagnrýndi þetta harðlega fyrr í vikunni og sagði þessa stöðu óásættanlega.

Hún segir óásættanlegt að það sé „ekkert plan B“ þegar skipið bilar.

„Við getum ekki sætt okkur við það að vera með þessar samgöngur í Landeyjahöfn, sem eru svo frábærar þegar þær virka, en það eru svo miklir hnökrar á þeim á ákveðnum tíma ársins að það verður að stíga inn og laga það og taka ákvörðun,“ segir Íris.

Hún segir samgöngur hafa verið erfiðar í vetur og oft siglt til Þorlákshafnar. Þetta sé mikil skerðing og bæjarfélagið fari fram á það við Vegagerðina að það verði brugðist við.

Til að setja málið í samhengi bendir Íris á að sjóferðin til Þorlákshafnar sé rúmir þrír tímar og aðeins sé farið tvær ferðir á dag, til Landeyjahafnar sé siglt sjö sinnum og ferðin sé 40 mínútur.

„Við erum á loðnuvertíð núna og þetta hamlar flutningum til og frá Eyjum,“ segir hún og að það séu fáir klefar um borð í skipinu og fólk vilji klefa þegar það siglir til Þorlákshafnar vegna lengdar ferðarinnar.

Þá sé þetta skerðing við íbúana, fyrirtækin og þau sem vilja heimsækja eyjuna. Hún segist mæta miklum skilningi hvert sem hún fer en sá skilningur sé í „orði en ekki á borði.“

Íris segir að ef það eigi að halda landinu í byggð þurfi að tryggja samgöngur milli staða. Hún segir Vestmannaeyinga ekki biðja um neinn lúxus, heldur að samgönguleiðunum þeirra sé haldið opnum og það sé ekki boðlegt að þegar skipið bili sjái þau fram á margra vikna töf.

Hún segir þessu einnig fylgja mikill kostnaður fyrir íbúana. Til dæmis þurfi þeir lengri frí ef þeir ætla að sækja sér ákveðna þjónustu, fraktflutningar séu púsluspil.

Jarðgöng betri kostur

Hún segir unnið að skýrslu um Landeyjahöfn í Háskóla Íslands. Höfnin sé í raun ekki tilbúin og á meðan hún sé það ekki þurfi að moka mikinn sand og það sé kostnaðarsamt. Hún segir göng betri valkost og það sé verkefni sem sé komið í gang hjá einkaaðilum og sveitarfélögum. Hún segir Vestmannaeyjabæ ekki vilja ryðjast fram fyrir í jarðgangaröðinni heldur séu þau til í að borga.

„Það er greiðsluvilji í Vestmannaeyjum. Við borgum gríðarlega mikla vegtolla alla daga og við erum til í að borga þau í gegnum göngin.“

Hún segir raunsætt að miðað við bestu plön gætu göng verið tilbúin eftir tíu ár. Það þurfi að gera rannsóknir á berginu í Landeyjahöfn og Vestmannaeyjum og kortleggja botninn og þá sé hægt að komast að því hvað það kostar.

„Og þetta má kosta ansi mikið til þess að þetta sé þjóðhagslega hagkvæmt.“