„Ég hef aldrei grátið af gleði áður en ég gerði það í gær“

Ingibjörg hefur rætt opinskátt um ákvörðunina í fjölmiðlum og sagði frá því í Bítinu á Bylgjunni í gær að hún hafi fengið bakþanka á leiðinni út en eftir að hafa séð staðinn hafi hún fljótt orðið sannfærð um að drengnum hennar, sem er aðeins 14 ára, gæti liðið vel þarna og að hann gæti fengið raunverulega aðstoð.

„Þetta var bara nýtt barn,“ segir Ingibjörg sem talaði við son sinn í myndsímtali í gærkvöldi í fyrsta sinn í mánuð en reglur meðferðarheimilisins gera ekki ráð fyrir samskiptum fyrsta mánuðinn. 

Ingibjörg hefur þó síðasta mánuðinn verið í stífu sambandi við ráðgjafa á heimilinu og hafði því fengið reglulegar fréttir af syni sínum. Eftir fyrsta mánuðinn fær hún að tala við hann tvisvar í viku og á því næsta símtal við hann á föstudag. 

„Bara að sjá hann, brosið kom frá hjartanu. Þetta er auðvitað búið að vera erfitt fyrir hann líka. Þetta er allt annað en auðvitað þurfa þeir bara aga og reglur.“

Hún segist hafa verið búin að undirbúa sig fyrir það versta og hafi verið orðin verulega stressuð áður en hún talaði við hann en svo hafi tekið við henni brosandi drengur í símanum.

„Hann var brosandi allan hringinn og leit svo vel út. Það var svo gott að sjá hann og alveg magnað að sjá muninn. Ég var bara að sjá barnið mitt í fyrsta skipti síðan í byrjun árs í fyrra. Ég hef aldrei grátið af gleði áður en ég gerði það í gær.“

Ingibjörg segir son sinn hafa sagt henni aðeins frá því sem hafi drifið á hans daga og skordýrunum og dýrunum sem hann hafi séð á staðnum. Einnig hafi hann spurt hvort hún ætli að koma til hans á afmælinu sem er í lok desember. Ingibjörg segist stefna á að fara út með Maríu Eiríksdóttur en sonur hennar er einnig í meðferð á Healing Wings. Hann hefur verið í meðferð þar síðan í sumar og kom fram í viðtalinu á Bítinu í gær að hann hefði óskað eftir því að vera í tólf mánuði en planið var að hann yrði í níu mánuði.

Magnað að sjá son sinn loks edrú

„Þetta barn er búið að fara í sjö mánuði í gegnum kerfið hér á Íslandi og var aldrei edrú. Ég var í fyrsta skipti að sjá hann núna edrú. Þetta var magnað,“ segir Ingibjörg og að hún sé enn sannfærðari um ákvörðun sína í dag en í gær.

„Þetta var klárlega rétt ákvörðun. Ef maður hefði verið að bíða eftir Gunnarsholti eða einhverju öðru hefði maður bara verið að bíða eftir meira af því sama. Á meðan þetta sama fólk er í brúnni þá breytist ekkert. Ég er voðalega hrædd um að þau sem eru í þeirri stöðu vakni við vondan draum,“ segir Ingibjörg.

Gert er ráð fyrir að meðferðarheimilið Gunnarsholt opni í lok þessa árs eða byrjun þess næsta.

„Þetta heitir ekki meðferð þegar það er ekki hægt að tryggja að það sé ekki fíkniefnaflæði inn og út.“