Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar 7. ágúst 2026 07:32 Námsmat er mikilvægur og einnig umdeildur þáttur í skólastarfi. Því er ætlað það flókna verkefni að mæla og meta getu barna, stýra námsferlinu, hvetja til framfara og upplýsa foreldra og næsta skólastig um námslega stöðu. Í skólakerfinu er togstreita um hvernig best er að standa að þessu mati. Ólík sjónarmið um einkunnir Umræðan um námsmat snýst oft um ágæti þess að nota útbreidda framsetningu, svo sem tölustafi. Margir telja tölulegar einkunnir veita skýra, einfalda og hlutlæga mynd af stöðu nemenda. Rök þeirra eru að tölur tryggi gagnsæi og samræmi milli kennara og ólíkra skóla. Fyrir sumum þjóna háar einkunnir líka sem öflugur ytri hvati sem verðlaunar vinnusemi. Aftur á móti gefa rannsóknir til kynna að algengir kvarðar tryggi þetta samræmi alls ekki sjálfkrafa, þar sem mat er alltaf að einhverju leyti huglægt. Enn fremur óttast gagnrýnendur að töluleg einkunnagjöf vinni gegn almennri velferð barna og ýti undir námskvíða. Stærsta áhyggjuefnið er að þegar árangur í námi er smættaður niður í einn tölustaf, þá breytist viðhorf nemenda til námsins; þeir fari að læra í þeim tilgangi einum að fá háa tölu. Þetta getur gert það að verkum að nemendur fara að óttast mistök. Þeir veigra sér þá við að spreyta sig á nýjum og krefjandi verkefnum af ótta við að lækka í meðaltali. Slíkt getur hamlað sköpun og dýpri skilningi. Meðaltal eða hæfni Hluti af viðhorfsmuninum snýst um það hvað einkunn á að gefa til kynna. Þeir sem vilja halda í hefðbundnar lokaeinkunnir líta svo á að meðaltal gefi góða heildarmynd af frammistöðu og vinnusemi nemandans yfir skólaárið. Sérfræðingar í hæfnimiðuðu námi benda hins vegar á að stærsta hættan við tölurnar liggi einmitt í þessari meðaltalsreglu. Þegar ólíkir námsþættir eru reiknaðir saman í eina meðaleinkunn glatast dýrmætar upplýsingar um raunverulega færni og námsþarfir nemenda. Ein lokatala getur auðveldlega falið það að nemandi sé framúrskarandi í ritun en eigi í miklum erfiðleikum með lestur. Talan sýnir niðurstöðu en hún sýnir ekki hvar þörfin á stuðningi liggur. Í stað þess að vera lokadómur ætti kvarði að þjóna sem sjónrænt verkfæri sem sýnir stöðu nemandans gagnvart ólíkum hæfniviðmiðum. Með því að tengja mat við lýsandi og uppbyggilega endurgjöf verður námsmatið að gagnlegum leiðarvísi um framfarir í stað þess að vera einungis staðfesting á lokatölum Seinkuð einkunnagjöf og verkfæri til vaxtar Á hinum Norðurlöndunum hefst formleg einkunnagjöf mun seinna en áformað er hér á landi. Þar er byrjað að nota einkunnir í 6. eða 8. bekk en ekki í 4. bekk. Sumir vilja einkunnir snemma til að sjá stöðu barna, hjálpa þeim og hvetja þau áfram. Aðrir benda á reynslu Norðurlandanna þar sem seinkuð einkunnagjöf verndar áhugahvöt barna á fyrstu árunum í skóla og dregur úr samanburði, án þess að slakað sé á faglegum kröfum. Í norrænu kerfunum eru einkunnir notaðar sem verkfæri til vaxtar en ekki samanburðar. Námsmatið byggist á skýrum hæfniviðmiðum sem lýsa hæfni nemenda. Sanngirni, jafnræði og innleiðing breytinga Í þessu samhengi er lykilatriði að greina á milli jafnræðis og sanngirni. Annars vegar er það viðhorf að jafnræði náist best með því að gera nákvæmlega sömu kröfur til allra nemenda á nákvæmlega sama tíma, og mæla alla með sömu tölulegu mælistikunni. Þetta er talið tryggja mestu hlutlægnina og koma í veg fyrir misræmi. Hins vegar er það sjónarhorn að jafnræði og sanngirni séu ekki það sama. Nemendur hafa ólíkan bakgrunn og mismunandi þarfir. Sveigjanleg kennsla og einstaklingsmiðaður námshraði mæta þessum þörfum, en tölulegar einkunnir geta refsað þeim sem byrja hægar en hafa samt burði til að ná langt. Sanngirni felst í því að gefa öllum þau verkfæri sem þeir þurfa til að ná árangri, ekki að þvinga alla í sama mót. Gæði menntunar velta nefnilega ekki á einkunnakerfinu sjálfu heldur hvernig kennarar nota niðurstöðurnar til að bæta kennsluna og styðja við nemendur. Með því að færa okkur nær hæfnimiðuðu námi getum við skapað skólakerfi þar sem allir vinna saman að velferð og raunverulegum framförum nemenda. Ef það á að breyta framsetningu námsmats í tölur verður að hafa í huga að breytingar eru langtímaverkefni sem krefjast vandaðs undirbúnings, tíma og stöðugrar faglegrar þróunar. Til að vel takist skiptir mestu samstaða og sameiginlegur skilningur allra hlutaðeigandi á þeim mælikvörðum sem notaðir eru. Höfundur er fyrrum skólastjórnandi og höfundur handbókar um námsmat. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Mest lesið Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Sjá meira
Námsmat er mikilvægur og einnig umdeildur þáttur í skólastarfi. Því er ætlað það flókna verkefni að mæla og meta getu barna, stýra námsferlinu, hvetja til framfara og upplýsa foreldra og næsta skólastig um námslega stöðu. Í skólakerfinu er togstreita um hvernig best er að standa að þessu mati. Ólík sjónarmið um einkunnir Umræðan um námsmat snýst oft um ágæti þess að nota útbreidda framsetningu, svo sem tölustafi. Margir telja tölulegar einkunnir veita skýra, einfalda og hlutlæga mynd af stöðu nemenda. Rök þeirra eru að tölur tryggi gagnsæi og samræmi milli kennara og ólíkra skóla. Fyrir sumum þjóna háar einkunnir líka sem öflugur ytri hvati sem verðlaunar vinnusemi. Aftur á móti gefa rannsóknir til kynna að algengir kvarðar tryggi þetta samræmi alls ekki sjálfkrafa, þar sem mat er alltaf að einhverju leyti huglægt. Enn fremur óttast gagnrýnendur að töluleg einkunnagjöf vinni gegn almennri velferð barna og ýti undir námskvíða. Stærsta áhyggjuefnið er að þegar árangur í námi er smættaður niður í einn tölustaf, þá breytist viðhorf nemenda til námsins; þeir fari að læra í þeim tilgangi einum að fá háa tölu. Þetta getur gert það að verkum að nemendur fara að óttast mistök. Þeir veigra sér þá við að spreyta sig á nýjum og krefjandi verkefnum af ótta við að lækka í meðaltali. Slíkt getur hamlað sköpun og dýpri skilningi. Meðaltal eða hæfni Hluti af viðhorfsmuninum snýst um það hvað einkunn á að gefa til kynna. Þeir sem vilja halda í hefðbundnar lokaeinkunnir líta svo á að meðaltal gefi góða heildarmynd af frammistöðu og vinnusemi nemandans yfir skólaárið. Sérfræðingar í hæfnimiðuðu námi benda hins vegar á að stærsta hættan við tölurnar liggi einmitt í þessari meðaltalsreglu. Þegar ólíkir námsþættir eru reiknaðir saman í eina meðaleinkunn glatast dýrmætar upplýsingar um raunverulega færni og námsþarfir nemenda. Ein lokatala getur auðveldlega falið það að nemandi sé framúrskarandi í ritun en eigi í miklum erfiðleikum með lestur. Talan sýnir niðurstöðu en hún sýnir ekki hvar þörfin á stuðningi liggur. Í stað þess að vera lokadómur ætti kvarði að þjóna sem sjónrænt verkfæri sem sýnir stöðu nemandans gagnvart ólíkum hæfniviðmiðum. Með því að tengja mat við lýsandi og uppbyggilega endurgjöf verður námsmatið að gagnlegum leiðarvísi um framfarir í stað þess að vera einungis staðfesting á lokatölum Seinkuð einkunnagjöf og verkfæri til vaxtar Á hinum Norðurlöndunum hefst formleg einkunnagjöf mun seinna en áformað er hér á landi. Þar er byrjað að nota einkunnir í 6. eða 8. bekk en ekki í 4. bekk. Sumir vilja einkunnir snemma til að sjá stöðu barna, hjálpa þeim og hvetja þau áfram. Aðrir benda á reynslu Norðurlandanna þar sem seinkuð einkunnagjöf verndar áhugahvöt barna á fyrstu árunum í skóla og dregur úr samanburði, án þess að slakað sé á faglegum kröfum. Í norrænu kerfunum eru einkunnir notaðar sem verkfæri til vaxtar en ekki samanburðar. Námsmatið byggist á skýrum hæfniviðmiðum sem lýsa hæfni nemenda. Sanngirni, jafnræði og innleiðing breytinga Í þessu samhengi er lykilatriði að greina á milli jafnræðis og sanngirni. Annars vegar er það viðhorf að jafnræði náist best með því að gera nákvæmlega sömu kröfur til allra nemenda á nákvæmlega sama tíma, og mæla alla með sömu tölulegu mælistikunni. Þetta er talið tryggja mestu hlutlægnina og koma í veg fyrir misræmi. Hins vegar er það sjónarhorn að jafnræði og sanngirni séu ekki það sama. Nemendur hafa ólíkan bakgrunn og mismunandi þarfir. Sveigjanleg kennsla og einstaklingsmiðaður námshraði mæta þessum þörfum, en tölulegar einkunnir geta refsað þeim sem byrja hægar en hafa samt burði til að ná langt. Sanngirni felst í því að gefa öllum þau verkfæri sem þeir þurfa til að ná árangri, ekki að þvinga alla í sama mót. Gæði menntunar velta nefnilega ekki á einkunnakerfinu sjálfu heldur hvernig kennarar nota niðurstöðurnar til að bæta kennsluna og styðja við nemendur. Með því að færa okkur nær hæfnimiðuðu námi getum við skapað skólakerfi þar sem allir vinna saman að velferð og raunverulegum framförum nemenda. Ef það á að breyta framsetningu námsmats í tölur verður að hafa í huga að breytingar eru langtímaverkefni sem krefjast vandaðs undirbúnings, tíma og stöðugrar faglegrar þróunar. Til að vel takist skiptir mestu samstaða og sameiginlegur skilningur allra hlutaðeigandi á þeim mælikvörðum sem notaðir eru. Höfundur er fyrrum skólastjórnandi og höfundur handbókar um námsmat.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun