Er hið gamla alltaf gott?

Ég er ein af þeim sem eiga mjög erfitt með að henda hlutum sem virka ennþá vel. Ég get ekki látið frá mér flíkur sem eru nánast ónotaðar þótt ég komist ekki lengur í þær, því það mun breytast, er það ekki? Þessi gamla tíska mun koma aftur og svo hafa dætur mínar verið duglegar að slá í gegn í gömlum fötum frá mömmu, ömmu og jafnvel langömmu.

Maðurinn minn kaupir sér sjaldan föt og hann vantar aldrei neitt, langar aldrei í búðir, hvað þá að máta nýjar flíkur. Hann vill samt vera smart og það er hann, en það má engu henda og flíkurnar notar hann nánast endalaust.

Ég viðurkenni vel þennan veikleika en mér þykir líka vænt um það að eiga ýmislegt gamalt í handraðanum. Ég á til að mynda minningabók og ritgerðir úr grunnskóla, glósur frá MA-árunum en ég verð 40 ára stúdent á næsta ári og hlakka til að fagna þeim áfanga með skólasystkinum mínum 2027. Ég get alls ekki hent fallega myndskreyttu glósunum úr læknadeildinni, hvað þá mikilvægu fæðingarlæknisfræðifyrirlestrunum frá Skotlandi sem ég geymi á glærum einhvers staðar.

Þetta er náttúrulega ekki í lagi, það veit ég vel.

Þegar ég fermdist fékk ég fallegan útvarpsvekjara að gjöf. Hann hefur nú vakið mig með morgunbæninni á hverjum morgni í 44 ár. Fékk reyndar í jólagjöf fyrir þó nokkrum árum nýtt slíkt appart sem vekur fólk víst með fuglasöng og vaxandi ljósbirtu.

En þarf ég það?

Sá gamli hefur virkað vel hingað til, þótt vissulega hafi verið erfitt að stilla hljóðið og stundum smá skruðningar frá honum, en það venst.

Af hverju að fara að nota eitthvað nýtt þegar það sem þú átt virkar?

Nú er mér samt mikill vandi á höndum því vekjarinn minn er farinn að flýta sér, greinilega orðinn lúinn og getur ekki meir. Ég reyni að nýta hverja stund sem Guð gefur mér og vil alls ekki flýta mínu lífi, frekar seinka því og gera aftur það sem er gaman.

Verð samt að sætta mig við það að nú er kominn sá tími að nýja tækið skal virkjað og því gamla lagt, vissulega með virðingu og því mun fylgja söknuður.

Því spyr ég: Hvers vegna eigum við nú í kosningum í lok ágúst að breyta til?

Kunnum við að kveðja hið gamla sem hefur virkað hingað til?

Þorum við að velja nýtt og stíga fram á við í nú svo hættulegum heimi?

Höfundur er fæðinga- og kvensjúkdómalæknir.