Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar 30. júlí 2026 11:01 Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valerio Gargiulo Mest lesið Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun