Agnes var meira en bara morðingi

Í kvöldfréttum Sýnar var farið að Þrístöpum í Húnaþingi þar sem síðasta aftakan á Íslandi fór fram árið 1830. Staðurinn þar sem þau Agnes og Friðrik voru hálshöggvin er núna orðinn áningarstaður ferðamanna.

Á bænum Vatnsdalshólum skammt frá rekur Dóra Sigurðardóttir sýningarsal ásamt vinnustofu. Þangað hefur hún fengið til liðs við sig fleiri listamenn á sumrin á þemasýningar.

„Þá er fullt af listamönnum sem taka fyrir efni sem ég vel. Og núna valdi ég líf og störf Agnesar Magnúsdóttur sem er frægust fyrir dauða sinn,“ segir listakonan Dóra sem jafnframt er bóndi í Vatnsdalshólum.

Hún vill fjalla um aðstæður kvenna á tímum Agnesar, sem var vinnukona í vistarböndum.

„Þetta var bara þrældómur, þetta voru bara þrælar. Þau voru bara föst í vistarböndum og þau gátu ekki farið, ekki flúið. Hún til dæmis flúði nokkrum sinnum til prestsins til að fá hjálp. Hann rak hana til baka.“

En Dóra vill einnig nálgast persónuna Agnesi.

„Það er búið að fjalla svo ofboðslega mikið um dauða hennar, aftöku og réttarhöldin og allt þetta. Mér finnst að það þurfi að sýna hennar mannlegu hlið. Ekki bara að hún var morðingi.

Hún var hagmælt og eina lýsingin á útliti hennar; hún var ásjáleg. Hún hafði góða menntun, þetta litla sem hún fékk að læra, þá náði það vel í gegn. Og það var góð einkunn þegar hún fermdist. Þannig að þetta var kona sem vissi ýmislegt.

Hún var ljóðskáld gott. En það er lítið til eftir hana vegna þess að þú geymir ekkert pappíra um morðingja.

Og svo er svo gaman að geta þess að þær voru fæddar sama ár, hún og Skáld-Rósa, og þær elskuðu sama manninn,“ segir Dóra Sigurðardóttir og hlær hér í sjónvarpsfrétt Sýnar:

Myndlistarsýningin um Agnesi verður opnuð á laugardag, 4. júlí, klukkan 13 og stendur fram til 20. september. Hún verður opin alla daga í sumar, nema á mánudögum, milli klukkan 13 og 18. Aðgangur er ókeypis.