Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar 24. júní 2026 09:01 Ísland hafði átt erfiðan dag, það var þreytt og allir að nöldra í því, það var niðurdregið og lítið í sér, enda höfðu sumir verið að tala um að það stæði sig ekki nógu vel og ætti kannski bara að flytja heim til „mömmu“ aftur. Með allt þetta í kollinum sofnaði Ísland loksins þegar langt var liðið á nótt. Íslandi dreymdi að það væri heima hjá „mömmu“ að reyna að semja um að flytja aftur heim, það vissi samt fullvel að það var fátt að semja um, það lá á borðinu fyrirfram. Ísland vissi líka að ef það flytti til „mömmu“ gæti það sennilega aldrei flutt aftur burt, hvorki börnin né afkomendur þeirraum ókomna framtíð, svo þetta var ekki ákvörðun sem mætti taka í fljótfærni. Ísland þyrfti að borga heim, annað væri ekki sanngjarnt, en á móti kemur að það getur fengið styrki frá „mömmu“, til dæmis ef það vantaði ný föt í vinnuna, en Ísland myndi eignast 27 hálfsystkini og sum þeirra hafa lægri laun en Ísland svo stundum fær það ekki styrki sem það sækist eftir. Ísland má borða heima en þá ræður „mamma“ hvað er í matinn en auðvitað má Ísland borða annars staðar en þá þarf það að borga meira en það þurfti áður en það flutti heim. Ísland má eiga vini en helst bara vini sem „mamma“ er hlynnt svo Ísland þarf að hætta að umgangast suma vini sína og vera meira kammó við vini „mömmu“. Það þarf líka að kaupa hluti frá vinum „mömmu“ nema nú þyrfti að borga miklu meira fyrir þá en áður Það eru skoðanir „mömmu“ sem gilda út á við og Ísland verður að leyfa mömmu að tala og ákvarða fyrir sína hönd, nú er bara einn fulltrúi fyrir heimilið sem fer og talar og semur við aðra eins og „mamma“ vill, Ísland og systkini þess geta reynt að mótmæla en eru þá oft beitt þrýstingi eða fá ekki styrkina sína eins og lofað var, það þarf samt að borga heim. Það er ekki vinsælt að vera ósammála „mömmu“ Ísland á eignir, jörð með vatni og leyfi til að veiða fisk, það átti fossa og óspillt land, nú þurfti Ísland að leyfa „mömmu“ og systkinum sínum að ráðstafa því með því, jú, það átti þetta allt enn svona að nafninu til, því hvernig eign er það sem þú mátt ekki ráðstafa sjálfur? Ísland var mjög hugsi og bylti sér í svefni og umlaði nei, nei. Ísland mátti, ja, eða átti að taka upp sér gjaldmiðil heimilisins. Flest systkini þess höfðu gert það en það hafði gengið misvel. Ísland vissi þetta vel en ákvað að skoða málið samt. En fyrst þurfti Ísland að laga til í fjármálunum hjá sér, þau voru í smá ólestri og Ísland borgaði háa vexti, það gat fengið lán hjá „mömmu“ til að laga þetta og hafði tvö ár til að sýna að því væri treystandi til að taka upp heimilisgjaldmiðilinn. Ísland þarf líka að setja merki „mömmu“ á næstum alla hluti, vegabréf, bílinn og á þá hluti sem hún styrkir Ísland um. Það á að sjást og vera öllum ljóst að Ísland tilheyri „mömmu“. Ísland vaknar upp með andfælum, með hraðan hjartslátt og erfitt með andardrátt eins og eitthvað þungt hvíli á því. En guði sé lof, þetta var bara draumur, vond martröð. Ísland fer á fætur og fær sér hreint ókeypis vatn úr krananum til að róa sig, en það er hugsi. það þarf að gera eitthvað í sínum málum, það lagar sér morgunmat og fær sér kaffi, byrjar að skrifa niður hvað þarf að gera, pantar tíma hjá bankaráðgjafanum til að koma fjármálunum í lag, setur sér markmið til að minnka útgjöldin sín, strangar reglur, þetta verður vissulega erfitt en Ísland getur þetta og það getur það sjálft og þarf ekki að beygja sig undir strangari reglur annarra, það getur borið höfuðið hátt, sjálfstætt og frjálst með yfirráð yfir sínum eignum og fjármálum og getur gert samninga við vini sína beint, eins og það hefur alltaf gert. Ísland er ekki lítið í sér lengur, enda engin þörf á. Ísland hringir í mömmu til að láta vita að það ætlir ekki að flytja heim, en lofar að koma oft í heimsókn, enda hefur samband þess við mömmu og hálfsystkinin 27 alltaf verið gott. Í gleði sinni yfir því að þetta hafi verið draumur og að hafa tekið ákvarðanir til að koma sínum málum í betri jarðveg, hringir það í vini sína og býður þeim í veislu til að fagna, á morgun ætlar það að setja allt á fullt og þá er gott að eiga vini. Ísland lifði hamingjusamt alla tíð upp frá því. ENDIR Höfundur er félagi í Til Vinstri við ESB. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmunda G. Guðmundsdóttir Mest lesið Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Ísland hafði átt erfiðan dag, það var þreytt og allir að nöldra í því, það var niðurdregið og lítið í sér, enda höfðu sumir verið að tala um að það stæði sig ekki nógu vel og ætti kannski bara að flytja heim til „mömmu“ aftur. Með allt þetta í kollinum sofnaði Ísland loksins þegar langt var liðið á nótt. Íslandi dreymdi að það væri heima hjá „mömmu“ að reyna að semja um að flytja aftur heim, það vissi samt fullvel að það var fátt að semja um, það lá á borðinu fyrirfram. Ísland vissi líka að ef það flytti til „mömmu“ gæti það sennilega aldrei flutt aftur burt, hvorki börnin né afkomendur þeirraum ókomna framtíð, svo þetta var ekki ákvörðun sem mætti taka í fljótfærni. Ísland þyrfti að borga heim, annað væri ekki sanngjarnt, en á móti kemur að það getur fengið styrki frá „mömmu“, til dæmis ef það vantaði ný föt í vinnuna, en Ísland myndi eignast 27 hálfsystkini og sum þeirra hafa lægri laun en Ísland svo stundum fær það ekki styrki sem það sækist eftir. Ísland má borða heima en þá ræður „mamma“ hvað er í matinn en auðvitað má Ísland borða annars staðar en þá þarf það að borga meira en það þurfti áður en það flutti heim. Ísland má eiga vini en helst bara vini sem „mamma“ er hlynnt svo Ísland þarf að hætta að umgangast suma vini sína og vera meira kammó við vini „mömmu“. Það þarf líka að kaupa hluti frá vinum „mömmu“ nema nú þyrfti að borga miklu meira fyrir þá en áður Það eru skoðanir „mömmu“ sem gilda út á við og Ísland verður að leyfa mömmu að tala og ákvarða fyrir sína hönd, nú er bara einn fulltrúi fyrir heimilið sem fer og talar og semur við aðra eins og „mamma“ vill, Ísland og systkini þess geta reynt að mótmæla en eru þá oft beitt þrýstingi eða fá ekki styrkina sína eins og lofað var, það þarf samt að borga heim. Það er ekki vinsælt að vera ósammála „mömmu“ Ísland á eignir, jörð með vatni og leyfi til að veiða fisk, það átti fossa og óspillt land, nú þurfti Ísland að leyfa „mömmu“ og systkinum sínum að ráðstafa því með því, jú, það átti þetta allt enn svona að nafninu til, því hvernig eign er það sem þú mátt ekki ráðstafa sjálfur? Ísland var mjög hugsi og bylti sér í svefni og umlaði nei, nei. Ísland mátti, ja, eða átti að taka upp sér gjaldmiðil heimilisins. Flest systkini þess höfðu gert það en það hafði gengið misvel. Ísland vissi þetta vel en ákvað að skoða málið samt. En fyrst þurfti Ísland að laga til í fjármálunum hjá sér, þau voru í smá ólestri og Ísland borgaði háa vexti, það gat fengið lán hjá „mömmu“ til að laga þetta og hafði tvö ár til að sýna að því væri treystandi til að taka upp heimilisgjaldmiðilinn. Ísland þarf líka að setja merki „mömmu“ á næstum alla hluti, vegabréf, bílinn og á þá hluti sem hún styrkir Ísland um. Það á að sjást og vera öllum ljóst að Ísland tilheyri „mömmu“. Ísland vaknar upp með andfælum, með hraðan hjartslátt og erfitt með andardrátt eins og eitthvað þungt hvíli á því. En guði sé lof, þetta var bara draumur, vond martröð. Ísland fer á fætur og fær sér hreint ókeypis vatn úr krananum til að róa sig, en það er hugsi. það þarf að gera eitthvað í sínum málum, það lagar sér morgunmat og fær sér kaffi, byrjar að skrifa niður hvað þarf að gera, pantar tíma hjá bankaráðgjafanum til að koma fjármálunum í lag, setur sér markmið til að minnka útgjöldin sín, strangar reglur, þetta verður vissulega erfitt en Ísland getur þetta og það getur það sjálft og þarf ekki að beygja sig undir strangari reglur annarra, það getur borið höfuðið hátt, sjálfstætt og frjálst með yfirráð yfir sínum eignum og fjármálum og getur gert samninga við vini sína beint, eins og það hefur alltaf gert. Ísland er ekki lítið í sér lengur, enda engin þörf á. Ísland hringir í mömmu til að láta vita að það ætlir ekki að flytja heim, en lofar að koma oft í heimsókn, enda hefur samband þess við mömmu og hálfsystkinin 27 alltaf verið gott. Í gleði sinni yfir því að þetta hafi verið draumur og að hafa tekið ákvarðanir til að koma sínum málum í betri jarðveg, hringir það í vini sína og býður þeim í veislu til að fagna, á morgun ætlar það að setja allt á fullt og þá er gott að eiga vini. Ísland lifði hamingjusamt alla tíð upp frá því. ENDIR Höfundur er félagi í Til Vinstri við ESB.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun
Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun
Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson Skoðun