Að loka augunum fyrir hinu augljósa Bryndís Haraldsdóttir skrifar 12. júní 2026 15:30 Fjármálaáætlun hverrar ríkisstjórnar leggur grunnin að fjárlögum og rekstri ríkisins til fimm ára í senn. Hún á að vera stefnumarkandi, birta skýra mynd af stöðu mála og því hvernig ríkisstjórnin hyggst ná sínum markmiðum á komandi árum. Með hliðsjón af stöðunni í dag ætti fjármálaáætlun því aðsýna hvernig ætlunin er að tryggja stöðugleika í efnahagslífinu, ná niður verðbólgu, skapa svigrúm til vaxtalækkana og tryggja sjálfbær opinber fjármál til lengri tíma. Markmið um hallalaus fjárlög farin í veður og vind Lögum samkvæmt á fjármálaáætlun að „byggja á traustum forsendum og gögnum, sem unnin eru hlutlægt og kerfisbundið, og opinberum hagtölum og þjóðhagsspám þar sem tekið er mið af fjárhagslegum og efnahagslegum áhrifum af áformum stjórnvalda.“ Forsendur fyrirliggjandi fjármálaáætlunar byggjast á spá Seðlabankans frá því í febrúar. Á milli umræðna í þingsal birti Seðlabanki svo uppfærða þjóðhagsspá þar sem hagvöxtur er tekinn niður, sem minnkar áætlaðar tekjur ríkisins, og útlit er fyrir aukið atvinnuleysi sem eykur útgjöld. Þá hlutu áform um stytting bótatímabils atvinnuleysisbóta ekki fyllilega framgang á þinginu sem dregur úr þegar áætluðum sparnaði vegna þessa. Engu að síður ákvað meirihluti fjárlaganefndar að sleppa því að uppfæra töflur fjármálaáætlunar til samræmis við breyttar forsendur, þrátt fyrir að gangast við því að forsendur áætlunarinnar væru brostnar. Ganga má út frá því að hallalaus fjárlög árið 2027, helsta baráttumál forsætisráðherra, séu úr sögunni, hið minnsta að óbreyttu, nema til komienn frekari hækkunar á sköttum eða hagræðingar í rekstri. Þessu vilja stjórnarliðar hins vegar ekki gangast við og fjármálaáætlun eins og hún liggur fyrir þinginu núna stenst því ekki skoðun. Athugasemdir fjármálaráðs að engu hafðar Í umsögn Fjármálaráðs um fjármálaáætlun eru settar fram alvarlegar athugasemdir þar sem m.a. er varað við því að fyrirhuguð vísitölutenging almannatrygginga geti ógnað sjálfbærni opinberra fjármála, framkvæmd stöðugleikareglu sé ógagnsæ, óútfærðar afkomubætandi aðgerðir dragi úr trúverðugleika stefnumörkunar, og svo mætti áfram telja. Fjármálaráð hefur það hlutverk að veita stjórnvöldum faglegt aðhald og meta hvort áætlanir þeirra standist kröfur laga um opinber fjármál og eru athugasemdir þess ekki eitthvað sem ætti að láta í léttu rúmi liggja. Ábendingar ráðsins fá enda venjulega skýra og skilmerkilega umfjöllun við meðferð málsins í fjárlaganefnd og þær, ásamt viðbrögðum við þær, reifaðar í áliti meirihlutans. Að þessu sinni er engu slíku til að dreifa í áliti meirihluta fjárleganefndar. Góðar fyrirætlanir tryggja ekki árangur Það má öllum vera ljóst að það að ítreka einungis að stefnt sé að hallalausum fjárlögum árið 2027, þrátt fyrir breyttar efnahagsforsendur, dugar ekki til. Trúverðugleiki opinberra fjármála byggir á gagnsærri áætlanagerð. Þá duga orðin tóm ekki til heldur er nauðsynlegt að koma hreint fram og marka leiðina að settu marki skýrt og skilmerkilega. Á tímum þar sem verðbólga og háir vextir þyngja róður heimila og fyrirtækja ættu stjórnvöld að leggja sérstaka áherslu á aga, gagnsæi og trúverðugleika í opinberum fjármálum. Stjórnarliðar virðist því miður ekki hafa áhuga á því. Lausnin er engu að síður einföld: uppfærum fjármálaáætlun út frá nýjum forsendum svo hægt sé að ræða málin og takast á við krefjandi verkefni ríkisfjármálanna með hlutlægum og skynsamlegum hætti. Skorti ríkisstjórninni tíma til verksins er eðlilegt að þing verði kallað saman í ágúst til að klára málið í stað þess að keyra í gegn jafn mikilvægt mál og raun ber vitni á röngum forsendum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bryndís Haraldsdóttir Mest lesið Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Sjá meira
Fjármálaáætlun hverrar ríkisstjórnar leggur grunnin að fjárlögum og rekstri ríkisins til fimm ára í senn. Hún á að vera stefnumarkandi, birta skýra mynd af stöðu mála og því hvernig ríkisstjórnin hyggst ná sínum markmiðum á komandi árum. Með hliðsjón af stöðunni í dag ætti fjármálaáætlun því aðsýna hvernig ætlunin er að tryggja stöðugleika í efnahagslífinu, ná niður verðbólgu, skapa svigrúm til vaxtalækkana og tryggja sjálfbær opinber fjármál til lengri tíma. Markmið um hallalaus fjárlög farin í veður og vind Lögum samkvæmt á fjármálaáætlun að „byggja á traustum forsendum og gögnum, sem unnin eru hlutlægt og kerfisbundið, og opinberum hagtölum og þjóðhagsspám þar sem tekið er mið af fjárhagslegum og efnahagslegum áhrifum af áformum stjórnvalda.“ Forsendur fyrirliggjandi fjármálaáætlunar byggjast á spá Seðlabankans frá því í febrúar. Á milli umræðna í þingsal birti Seðlabanki svo uppfærða þjóðhagsspá þar sem hagvöxtur er tekinn niður, sem minnkar áætlaðar tekjur ríkisins, og útlit er fyrir aukið atvinnuleysi sem eykur útgjöld. Þá hlutu áform um stytting bótatímabils atvinnuleysisbóta ekki fyllilega framgang á þinginu sem dregur úr þegar áætluðum sparnaði vegna þessa. Engu að síður ákvað meirihluti fjárlaganefndar að sleppa því að uppfæra töflur fjármálaáætlunar til samræmis við breyttar forsendur, þrátt fyrir að gangast við því að forsendur áætlunarinnar væru brostnar. Ganga má út frá því að hallalaus fjárlög árið 2027, helsta baráttumál forsætisráðherra, séu úr sögunni, hið minnsta að óbreyttu, nema til komienn frekari hækkunar á sköttum eða hagræðingar í rekstri. Þessu vilja stjórnarliðar hins vegar ekki gangast við og fjármálaáætlun eins og hún liggur fyrir þinginu núna stenst því ekki skoðun. Athugasemdir fjármálaráðs að engu hafðar Í umsögn Fjármálaráðs um fjármálaáætlun eru settar fram alvarlegar athugasemdir þar sem m.a. er varað við því að fyrirhuguð vísitölutenging almannatrygginga geti ógnað sjálfbærni opinberra fjármála, framkvæmd stöðugleikareglu sé ógagnsæ, óútfærðar afkomubætandi aðgerðir dragi úr trúverðugleika stefnumörkunar, og svo mætti áfram telja. Fjármálaráð hefur það hlutverk að veita stjórnvöldum faglegt aðhald og meta hvort áætlanir þeirra standist kröfur laga um opinber fjármál og eru athugasemdir þess ekki eitthvað sem ætti að láta í léttu rúmi liggja. Ábendingar ráðsins fá enda venjulega skýra og skilmerkilega umfjöllun við meðferð málsins í fjárlaganefnd og þær, ásamt viðbrögðum við þær, reifaðar í áliti meirihlutans. Að þessu sinni er engu slíku til að dreifa í áliti meirihluta fjárleganefndar. Góðar fyrirætlanir tryggja ekki árangur Það má öllum vera ljóst að það að ítreka einungis að stefnt sé að hallalausum fjárlögum árið 2027, þrátt fyrir breyttar efnahagsforsendur, dugar ekki til. Trúverðugleiki opinberra fjármála byggir á gagnsærri áætlanagerð. Þá duga orðin tóm ekki til heldur er nauðsynlegt að koma hreint fram og marka leiðina að settu marki skýrt og skilmerkilega. Á tímum þar sem verðbólga og háir vextir þyngja róður heimila og fyrirtækja ættu stjórnvöld að leggja sérstaka áherslu á aga, gagnsæi og trúverðugleika í opinberum fjármálum. Stjórnarliðar virðist því miður ekki hafa áhuga á því. Lausnin er engu að síður einföld: uppfærum fjármálaáætlun út frá nýjum forsendum svo hægt sé að ræða málin og takast á við krefjandi verkefni ríkisfjármálanna með hlutlægum og skynsamlegum hætti. Skorti ríkisstjórninni tíma til verksins er eðlilegt að þing verði kallað saman í ágúst til að klára málið í stað þess að keyra í gegn jafn mikilvægt mál og raun ber vitni á röngum forsendum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun