Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar 15. maí 2026 12:20 Á opnum fundi nýlega ræddi ég að við ættum að horfa jákvæðari augum á að bæta við mannauði í þjónustu sveitarfélagsins. Fleiri stöðugildi eru auðvitað ekki sjálfkrafa lausn við öllum okkar vandamálum, en við teljum að fólkið sjálft sé grunnurinn að góðu samfélagi. Þar nýtist fjármagnið best og þar á það heima. Þegar við styrkjum skóla, félagsþjónustu, frístundir eða stuðning við fjölskyldur erum við ekki að blása út báknið, heldur erum við að fjárfesta í fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi á hverjum degi. Fólkinu sem sér um börnin okkar, tekur á móti þeim sem þurfa aðstoð og grípa þau sem annars gætu misst fótfestuna. Kannski horfi ég öðruvísi á þetta vegna þess bakgrunns sem ég hef úr verkalýðshreyfingunni, en þar hef ég séð hvað gerist þegar fólk nær ekki endum saman þó það vinni fullt starf. Ég hef séð ungt fólk gera allt „rétt“ og samt upplifa að það dugi ekki til. Fólk sem vill flytja heim, stofna fjölskyldu, kaupa sér íbúð eða einfaldlega fá tækifæri til að byggja sér líf en kemur ítrekað að lokuðum dyrum. Það hefur mótað mína pólitík meira en nokkuð annað. Ég trúi því ekki að hlutverk sveitarfélags sé bara að halda bókhaldinu í lagi og vona það besta. Sveitarfélag á að skapa aðstæður þar sem fólk á sér framtíð; þar sem ungt fólk getur sest að, foreldrar finna öryggi og eldra fólk fær þjónustu með reisn. Þar sem það á ekki að skipta máli hvort þú eigir mikið eða lítið á bankabókinni, þú eigir alltaf rétt á góðu lífi. Það þýðir ekki að það skipti ekki máli að halda vel utan um rekstur sveitarfélagsins, það er mikilvægt. Þetta snýst um forgangsröðun. Við í Samfylkingunni viljum forgangsraða í þágu fjölskyldunnar, í öllum sínum formum. Þess vegna höfum við talað svona mikið um húsnæði, leik- og grunnskóla, samgöngur, menningu og aðgengi að þjónustu. Af því að þetta eru þau mikilvægu atriði sem stjórna því hvort fólk geti raunverulega byggt sér gott líf hér. Og hér eru tækifærin svo sannarlega til staðar. Við sem erum í forystu Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ erum ný rödd á vettvangi stjórnmálanna í sveitarfélaginu. Með fjölbreytta reynslu og ferska sýn á það hvernig sveitarfélag á að vinna með fólkinu sínu. Ég er sannfærð um að það skipti máli núna. Ég fór í framboð af því að ég trúi því að Ísafjarðarbær geti verið samfélag þar sem fleiri sjá bjarta framtíð fyrir sér, þar sem fólk og fyrirtæki fá að blómstra. Og ég vona að við fáum tækifæri til að gera það saman. Setjum X við S. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Sjá meira
Á opnum fundi nýlega ræddi ég að við ættum að horfa jákvæðari augum á að bæta við mannauði í þjónustu sveitarfélagsins. Fleiri stöðugildi eru auðvitað ekki sjálfkrafa lausn við öllum okkar vandamálum, en við teljum að fólkið sjálft sé grunnurinn að góðu samfélagi. Þar nýtist fjármagnið best og þar á það heima. Þegar við styrkjum skóla, félagsþjónustu, frístundir eða stuðning við fjölskyldur erum við ekki að blása út báknið, heldur erum við að fjárfesta í fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi á hverjum degi. Fólkinu sem sér um börnin okkar, tekur á móti þeim sem þurfa aðstoð og grípa þau sem annars gætu misst fótfestuna. Kannski horfi ég öðruvísi á þetta vegna þess bakgrunns sem ég hef úr verkalýðshreyfingunni, en þar hef ég séð hvað gerist þegar fólk nær ekki endum saman þó það vinni fullt starf. Ég hef séð ungt fólk gera allt „rétt“ og samt upplifa að það dugi ekki til. Fólk sem vill flytja heim, stofna fjölskyldu, kaupa sér íbúð eða einfaldlega fá tækifæri til að byggja sér líf en kemur ítrekað að lokuðum dyrum. Það hefur mótað mína pólitík meira en nokkuð annað. Ég trúi því ekki að hlutverk sveitarfélags sé bara að halda bókhaldinu í lagi og vona það besta. Sveitarfélag á að skapa aðstæður þar sem fólk á sér framtíð; þar sem ungt fólk getur sest að, foreldrar finna öryggi og eldra fólk fær þjónustu með reisn. Þar sem það á ekki að skipta máli hvort þú eigir mikið eða lítið á bankabókinni, þú eigir alltaf rétt á góðu lífi. Það þýðir ekki að það skipti ekki máli að halda vel utan um rekstur sveitarfélagsins, það er mikilvægt. Þetta snýst um forgangsröðun. Við í Samfylkingunni viljum forgangsraða í þágu fjölskyldunnar, í öllum sínum formum. Þess vegna höfum við talað svona mikið um húsnæði, leik- og grunnskóla, samgöngur, menningu og aðgengi að þjónustu. Af því að þetta eru þau mikilvægu atriði sem stjórna því hvort fólk geti raunverulega byggt sér gott líf hér. Og hér eru tækifærin svo sannarlega til staðar. Við sem erum í forystu Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ erum ný rödd á vettvangi stjórnmálanna í sveitarfélaginu. Með fjölbreytta reynslu og ferska sýn á það hvernig sveitarfélag á að vinna með fólkinu sínu. Ég er sannfærð um að það skipti máli núna. Ég fór í framboð af því að ég trúi því að Ísafjarðarbær geti verið samfélag þar sem fleiri sjá bjarta framtíð fyrir sér, þar sem fólk og fyrirtæki fá að blómstra. Og ég vona að við fáum tækifæri til að gera það saman. Setjum X við S. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun