Mestu verðmæti Garðabæjar! Guðlaugur Kristmundsson skrifar 11. maí 2026 07:01 Ég hef starfað að bæjarmálum í Garðabæ frá árinu 2018 og býð mig nú fram í þriðja sinn til að hafa áhrif á þróun samfélagsins sem mér þykir vænt um. Á þeim tíma hef ég ítrekað séð hversu stórt hlutverk starfsfólk bæjarins gegnir í allri þjónustu við íbúa. Rúmlega þúsund manns vinna hjá Garðabæ. Sem gefur að rúmlega helmingur reksturs bæjarins er launakostnaður og önnur tengd gjöld. Ekkert sem bærinn á eða gerir jafnast á við þau auðæfi sem mannauðurinn okkar er. Þá hlýtur sú vangavelta að vakna hvað erum við að gera til að hlúa að okkar mestu verðmætum? Staðreyndin er sú að Garðabær nýtir fá eða jafnvel engin af þeim verkfærum í mannauðsmálum sem flestir vinnustaðir telja í dag vera sjálfsögð. Góð þjónusta byggir á fólki Hvort sem við tölum um skólamál, skipulag, umhverfismál eða velferðarþjónustu þá stendur árangurinn og fellur með fólkinu sem sinnir störfunum á hverjum degi. Þess vegna eru mannauðsmál ekki aukaatriði í rekstri sveitarfélags, þau eru grunnforsenda þess að hægt sé að veita góða þjónustu, eða jafnvel nokkra þjónustu yfir höfuð. Góð mannauðsstjórnun snýst um að styðja stjórnendur betur, draga úr kulnun og starfsmannaveltu, bæta starfsánægju og skapa vinnustað þar sem fólk fær tækifæri til að þróast í starfi. Slík nálgun er ekki aðeins betri fyrir starfsfólkið heldur líka hagkvæmari fyrir Garðabæ og leiðir til betri þjónustu fyrir okkur öll. Sveitarfélagið þarf nútímalegri verkfæri Í upphafi kjörtímabilsins lagði ég til að Garðabær tæki upp reglulegar púlsmælingar meðal starfsfólks. Slíkar mælingar eru algengt stjórntæki hjá framsýnum vinnustöðum og gera stjórnendum kleift að greina áskoranir fyrr, fylgjast með líðan starfsfólks og meta árangur breytinga og umbóta. Markmiðið var einfalt: að færa starfsmannamál bæjarins nær þeim faglegu vinnubrögðum sem stærri vinnustaðir byggja nú rekstur sinn á. Þegar yfir þúsund manns starfa hjá sama vinnustað er ekki lengur nóg að treysta á tilfinningu eða gömul vinnubrögð. Þá þarf skýra stefnu, mælikvarða og sérfræðikunnáttu í mannauðsmálum. Fjórtán milljarðar í launakostnað Starfsmannakostnaður Garðabæjar nemur í dag um fjórtán milljörðum króna og er rúmlega helmingur af rekstrarkostnaði bæjarins. Það er eðlilegt því sveitarfélag er fyrst og fremst þjónustusamfélag sem byggir á fólki.Þegar starfsemin er orðin svona umfangsmikil þarf reksturinn og utanumhaldið líka að þróast og taka mið af breyttum aðstæðum. Við eigum að hafa skýra yfirsýn yfir þætti eins og starfsmannaveltu, veikindafjarvistir, starfsánægju, traust til stjórnenda, hæfniþróun og nýliðun. Þetta eru ekki óþarfa mælingar heldur grundvallarupplýsingar sem hjálpa stjórnendum bæjarins að taka betri ákvarðanir og nýta fjármuni bæjarins betur. Sömuleiðis er mikilvægt að stjórnendur bæjarins fái bestu mögulegu þjálfun og fái tækifæri til að vera bestu mögulegu stjórnendur. Garðabær getur verið í fararbroddi Viðreisn vill styrkja mannauðsmál Garðabæjar með öflugu mannauðsteymi sem styður við stjórnendur, breytingar, fræðslu og starfsþróun. Markmiðið er skýrt: að Garðabær verði eftirsóttur vinnustaður sem laðar að og heldur í hæft starfsfólk. Við eigum ekki að sætta okkur við að vera eftir á þegar kemur að mannauðsmálum. Við höfum alla burði til að vera í fararbroddi. Gerum það! Höfundur er oddviti Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðlaugur Kristmundsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist skrifar Skoðun Landbúnaður og matvælaverð – Framtíðar þróun Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr skrifar Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé skrifar Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Ræður Ísland eitt við heilbrigðisverkefni framtíðarinnar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Ábyrg stefna í alþjóðamálum Gísli Garðarsson skrifar Skoðun Raunverulegt sjálfstæði Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Sjá meira
Ég hef starfað að bæjarmálum í Garðabæ frá árinu 2018 og býð mig nú fram í þriðja sinn til að hafa áhrif á þróun samfélagsins sem mér þykir vænt um. Á þeim tíma hef ég ítrekað séð hversu stórt hlutverk starfsfólk bæjarins gegnir í allri þjónustu við íbúa. Rúmlega þúsund manns vinna hjá Garðabæ. Sem gefur að rúmlega helmingur reksturs bæjarins er launakostnaður og önnur tengd gjöld. Ekkert sem bærinn á eða gerir jafnast á við þau auðæfi sem mannauðurinn okkar er. Þá hlýtur sú vangavelta að vakna hvað erum við að gera til að hlúa að okkar mestu verðmætum? Staðreyndin er sú að Garðabær nýtir fá eða jafnvel engin af þeim verkfærum í mannauðsmálum sem flestir vinnustaðir telja í dag vera sjálfsögð. Góð þjónusta byggir á fólki Hvort sem við tölum um skólamál, skipulag, umhverfismál eða velferðarþjónustu þá stendur árangurinn og fellur með fólkinu sem sinnir störfunum á hverjum degi. Þess vegna eru mannauðsmál ekki aukaatriði í rekstri sveitarfélags, þau eru grunnforsenda þess að hægt sé að veita góða þjónustu, eða jafnvel nokkra þjónustu yfir höfuð. Góð mannauðsstjórnun snýst um að styðja stjórnendur betur, draga úr kulnun og starfsmannaveltu, bæta starfsánægju og skapa vinnustað þar sem fólk fær tækifæri til að þróast í starfi. Slík nálgun er ekki aðeins betri fyrir starfsfólkið heldur líka hagkvæmari fyrir Garðabæ og leiðir til betri þjónustu fyrir okkur öll. Sveitarfélagið þarf nútímalegri verkfæri Í upphafi kjörtímabilsins lagði ég til að Garðabær tæki upp reglulegar púlsmælingar meðal starfsfólks. Slíkar mælingar eru algengt stjórntæki hjá framsýnum vinnustöðum og gera stjórnendum kleift að greina áskoranir fyrr, fylgjast með líðan starfsfólks og meta árangur breytinga og umbóta. Markmiðið var einfalt: að færa starfsmannamál bæjarins nær þeim faglegu vinnubrögðum sem stærri vinnustaðir byggja nú rekstur sinn á. Þegar yfir þúsund manns starfa hjá sama vinnustað er ekki lengur nóg að treysta á tilfinningu eða gömul vinnubrögð. Þá þarf skýra stefnu, mælikvarða og sérfræðikunnáttu í mannauðsmálum. Fjórtán milljarðar í launakostnað Starfsmannakostnaður Garðabæjar nemur í dag um fjórtán milljörðum króna og er rúmlega helmingur af rekstrarkostnaði bæjarins. Það er eðlilegt því sveitarfélag er fyrst og fremst þjónustusamfélag sem byggir á fólki.Þegar starfsemin er orðin svona umfangsmikil þarf reksturinn og utanumhaldið líka að þróast og taka mið af breyttum aðstæðum. Við eigum að hafa skýra yfirsýn yfir þætti eins og starfsmannaveltu, veikindafjarvistir, starfsánægju, traust til stjórnenda, hæfniþróun og nýliðun. Þetta eru ekki óþarfa mælingar heldur grundvallarupplýsingar sem hjálpa stjórnendum bæjarins að taka betri ákvarðanir og nýta fjármuni bæjarins betur. Sömuleiðis er mikilvægt að stjórnendur bæjarins fái bestu mögulegu þjálfun og fái tækifæri til að vera bestu mögulegu stjórnendur. Garðabær getur verið í fararbroddi Viðreisn vill styrkja mannauðsmál Garðabæjar með öflugu mannauðsteymi sem styður við stjórnendur, breytingar, fræðslu og starfsþróun. Markmiðið er skýrt: að Garðabær verði eftirsóttur vinnustaður sem laðar að og heldur í hæft starfsfólk. Við eigum ekki að sætta okkur við að vera eftir á þegar kemur að mannauðsmálum. Við höfum alla burði til að vera í fararbroddi. Gerum það! Höfundur er oddviti Viðreisnar í Garðabæ.
Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson Skoðun
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar
Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson Skoðun