Athugasemdir við villandi samanburði Viðskiptaráðs um sorphirðu Guðmundur B. Friðriksson skrifar 8. maí 2026 16:00 Viðskiptaráð birti 7. maí sl. samantekt með villandi samanburði sem þörf er á að leiðrétta. Eftirfarandi eru nokkur atriði sem vert er að vekja athygli á varðandi samanburð Viðskiptaráðs um sorphirðu: ·Í samanburði Viðskiptaráðs á kostnaði er verið að bera saman heimili á höfuðborgarsvæðinu með tvær tvískiptar tunnur – aðra fyrir pappír og plast og hina fyrir blandaðan úrgang og matarleifar. oEingöngu um 7,5% heimila í Reykjavík eru með þessa tunnusamsetningu, um 4500 tvískiptar tunnur fyrir pappír og plast eru við heimili í Reykjavík en íbúðir í Reykjavík eru um 60.200. Þessi tunnusamsetning er eingöngu við sérbýlishús og lítinn hluta þeirra og gefur því enga mynd af samanburði hirðukostnaðar sveitarfélaga sem borin eru saman. oÍ Reykjavík eru tvískipt sorpílát verðlögð um 20% hærra en önnur ílát af sömu stærð þar sem tímafrekt er að losa þau – sorpið situr gjarnan fast í þeim og eingöngu er hægt að losa eitt ílát í einu. Þessi verðlagning er í samræmi við leiðbeiningar sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu um ákvörðun hirðugjalda. Reykjavík er hins vegar eina sveitarfélagið sem leggur á í samræmi við leiðbeiningarnar. Viðskiptaráð velur því hér að bera saman lítinn hluta hirðugjalda sem er villandi samanburður. Árlegur meðalkostnaður á heimili í Reykjavík vegna sorphirðu við heimili og á grenndar- og endurvinnslustöðvum er um 60.800 kr. en ekki 85.000 kr. eins og Viðskiptaráð heldur fram. Reykjavíkurborg er með þéttasta net grenndargáma af sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Íbúar vilja hafa gámana nærri sér og sveitarfélaginu ber að hafa þá í nærumhverfi skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Þjónustustig grenndargáma er því hærra í Reykjavík en öðrum sveitarfélögum. Viðskiptaráð ber það ekki saman, eingöngu kostnað. Fákeppni ríkir á markaði sorphirðu. Um nokkurt skeið voru eingöngu tvö fyrirtæki sem buðu í sorphirðu sveitarfélaga höfuðborgarsvæðinu. Hirða heimilisúrgangs er skylduverkefni sveitarfélaga skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Óskynsamlegt að færa alla hirðu í útboð á þannig markaði. Reykjavíkurborg bauð út hirðu á pappírstunnum árið 2007 en fékk verkefnið aftur í fangið við bankahrunið þar sem verktakinn treysti sér ekki til að sinna því. Sama hefur gerst hjá sveitarfélögum erlendis, nýlega í Osló þegar tveir þjónustuaðilar fóru í þrot á skömmum tíma og sveitarfélagið neyddist til að taka við þjónustunni. Osló ætlar ekki að bjóða alla hirðuna út að nýju. Í Svíþjóð eru æ fleiri sveitarfélög að hefja rekstur eigin sorphirðu, m.a. til að auka gæði þjónustunnar og sveigjanleika í sífellt flóknara rekstrarumhverfi úrgangsstjórnunar. Að bjóða út alla hirðu við heimili í Reykjavík og glata þekkingunni sem hefur skapast á verkefninu væri óskynsamlegt. Reykjavíkurborg býður út hirðu frá stofnunum og starfstöðum Reykjavíkurborgar og borgin skiptir sér ekki af hirðu hjá atvinnurekstri enda ekki verkefni sveitarfélagsins. Þjónusta við grenndargáma – leiga og losun, er einnig boðin út. Það er því ekki þannig að öll hirða í borginni sé á höndum borgarinnar. Í samantekt Viðskiptaráðs heldur ráðið því fram að hirðukostnaður á Akureyri hafi stórlækkað við útvistun á sorphirðu. Varasamt er að álikta sem svo að lækkunin hafi eingöngu stafað af útvistun þjónustunnar. Meðal annars fór Akureyrarbær í umfangsmikla kerfisbreytingu á sorphirðu samhliða útvistuninni – hirðutíðni var breytt, hirða með sorptunnum og grenndarstöðvar komu í stað pokahirðu og framhlaðningsgámar voru settir við fjöleignarhús í stað sorppoka. Könnun sem Viðskiptaráð vitnar til og Vísir birtir í frétt ásamt mynd af fullum sorpílátum í Reykjavík er frá árinu 2023 þegar verið var að gera umfangsmiklar breytingar á sorphirðu í borginni. Nýleg könnun sýnir að 62% íbúa eru ánægðir með sorphirðu í Reykjavík, 12% óánægðir. Íbúar virðast því almennt ánægðir með sorphirðu í borginni, þjónustustigið er gott og kostnaður á hvert heimili er síst hærri í Reykjavík en nágrannasveitarfélögum. Höfundur er umhverfisverkfræðingur og starfar sem skrifstofustjóri skrifstofu umhverfisgæða hjá Reykjavíkurborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sorphirða Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson Skoðun Skoðun Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist skrifar Skoðun Landbúnaður og matvælaverð – Framtíðar þróun Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr skrifar Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé skrifar Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Ræður Ísland eitt við heilbrigðisverkefni framtíðarinnar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Ábyrg stefna í alþjóðamálum Gísli Garðarsson skrifar Skoðun Raunverulegt sjálfstæði Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Sjá meira
Viðskiptaráð birti 7. maí sl. samantekt með villandi samanburði sem þörf er á að leiðrétta. Eftirfarandi eru nokkur atriði sem vert er að vekja athygli á varðandi samanburð Viðskiptaráðs um sorphirðu: ·Í samanburði Viðskiptaráðs á kostnaði er verið að bera saman heimili á höfuðborgarsvæðinu með tvær tvískiptar tunnur – aðra fyrir pappír og plast og hina fyrir blandaðan úrgang og matarleifar. oEingöngu um 7,5% heimila í Reykjavík eru með þessa tunnusamsetningu, um 4500 tvískiptar tunnur fyrir pappír og plast eru við heimili í Reykjavík en íbúðir í Reykjavík eru um 60.200. Þessi tunnusamsetning er eingöngu við sérbýlishús og lítinn hluta þeirra og gefur því enga mynd af samanburði hirðukostnaðar sveitarfélaga sem borin eru saman. oÍ Reykjavík eru tvískipt sorpílát verðlögð um 20% hærra en önnur ílát af sömu stærð þar sem tímafrekt er að losa þau – sorpið situr gjarnan fast í þeim og eingöngu er hægt að losa eitt ílát í einu. Þessi verðlagning er í samræmi við leiðbeiningar sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu um ákvörðun hirðugjalda. Reykjavík er hins vegar eina sveitarfélagið sem leggur á í samræmi við leiðbeiningarnar. Viðskiptaráð velur því hér að bera saman lítinn hluta hirðugjalda sem er villandi samanburður. Árlegur meðalkostnaður á heimili í Reykjavík vegna sorphirðu við heimili og á grenndar- og endurvinnslustöðvum er um 60.800 kr. en ekki 85.000 kr. eins og Viðskiptaráð heldur fram. Reykjavíkurborg er með þéttasta net grenndargáma af sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Íbúar vilja hafa gámana nærri sér og sveitarfélaginu ber að hafa þá í nærumhverfi skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Þjónustustig grenndargáma er því hærra í Reykjavík en öðrum sveitarfélögum. Viðskiptaráð ber það ekki saman, eingöngu kostnað. Fákeppni ríkir á markaði sorphirðu. Um nokkurt skeið voru eingöngu tvö fyrirtæki sem buðu í sorphirðu sveitarfélaga höfuðborgarsvæðinu. Hirða heimilisúrgangs er skylduverkefni sveitarfélaga skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Óskynsamlegt að færa alla hirðu í útboð á þannig markaði. Reykjavíkurborg bauð út hirðu á pappírstunnum árið 2007 en fékk verkefnið aftur í fangið við bankahrunið þar sem verktakinn treysti sér ekki til að sinna því. Sama hefur gerst hjá sveitarfélögum erlendis, nýlega í Osló þegar tveir þjónustuaðilar fóru í þrot á skömmum tíma og sveitarfélagið neyddist til að taka við þjónustunni. Osló ætlar ekki að bjóða alla hirðuna út að nýju. Í Svíþjóð eru æ fleiri sveitarfélög að hefja rekstur eigin sorphirðu, m.a. til að auka gæði þjónustunnar og sveigjanleika í sífellt flóknara rekstrarumhverfi úrgangsstjórnunar. Að bjóða út alla hirðu við heimili í Reykjavík og glata þekkingunni sem hefur skapast á verkefninu væri óskynsamlegt. Reykjavíkurborg býður út hirðu frá stofnunum og starfstöðum Reykjavíkurborgar og borgin skiptir sér ekki af hirðu hjá atvinnurekstri enda ekki verkefni sveitarfélagsins. Þjónusta við grenndargáma – leiga og losun, er einnig boðin út. Það er því ekki þannig að öll hirða í borginni sé á höndum borgarinnar. Í samantekt Viðskiptaráðs heldur ráðið því fram að hirðukostnaður á Akureyri hafi stórlækkað við útvistun á sorphirðu. Varasamt er að álikta sem svo að lækkunin hafi eingöngu stafað af útvistun þjónustunnar. Meðal annars fór Akureyrarbær í umfangsmikla kerfisbreytingu á sorphirðu samhliða útvistuninni – hirðutíðni var breytt, hirða með sorptunnum og grenndarstöðvar komu í stað pokahirðu og framhlaðningsgámar voru settir við fjöleignarhús í stað sorppoka. Könnun sem Viðskiptaráð vitnar til og Vísir birtir í frétt ásamt mynd af fullum sorpílátum í Reykjavík er frá árinu 2023 þegar verið var að gera umfangsmiklar breytingar á sorphirðu í borginni. Nýleg könnun sýnir að 62% íbúa eru ánægðir með sorphirðu í Reykjavík, 12% óánægðir. Íbúar virðast því almennt ánægðir með sorphirðu í borginni, þjónustustigið er gott og kostnaður á hvert heimili er síst hærri í Reykjavík en nágrannasveitarfélögum. Höfundur er umhverfisverkfræðingur og starfar sem skrifstofustjóri skrifstofu umhverfisgæða hjá Reykjavíkurborg.
Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson Skoðun
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar
Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson Skoðun