Leðurblökur í ráðhúsinu Elías Blöndal Guðjónsson skrifar 7. maí 2026 11:32 Það er athyglisvert að fylgjast með vorverkunum í ráðhúsinu í ár. Þar er nú unnið hörðum höndum að því að mála nýjar myndir af gömlum flokkum vegna sveitarstjórnarkosninga sem eru í nánd. En þrátt fyrir lipur tilþrif nýrra oddvita reynist erfitt að flýja undan eigin skugga. Breytingar á eigin verkum Nýjasta útspil Viðreisnar er áhugavert í rökfræðilegu tilliti. Í miðri auglýsingaherferð flokksins birtast frambjóðendur nú á hvolfi eins og leðurblökur í ráðhúsinu undir slagorðinu ,,Snúum borginni við”. Svo virðist sem flokkurinn geti illa stært sig af eigin verkum síðustu átta ára og hafi því ákveðið að boða breytingar á nákvæmlega þeim verkum sem hann hefur sjálfur tekið fullan þátt í að framkvæma. Ef borgin er á hvolfi í dag þá er það jú undir þeirra stjórn sem það gerðist. Það krefst tilþrifa í pólitískum loftfimleikum að ætla að selja kjósendum þá hugmynd að sá sem hvolfdi málunum sé best til þess fallinn að rétta þau af. En nýr oddviti flokksins gekk enn lengra og fullyrti í nýlegri grein að „borgin hefði hætt að hlusta“ á íbúa fyrir um áratug síðan. Þetta er ótrúlegt dæmi um gleymsku sem ef til vill má rekja til þess að viðkomandi hefur hangið á hvolfi of lengi. Viðreisn hefur nefnilega verið hluti af borgarstjórn nánast allan þann tíma sem oddvitinn telur að borgarfulltrúar hafi eingöngu hlustað á sig sjálfa. Maður spyr sig hversu mikið blóð þarf að renna til höfuðsins á almannatenglum til að þeim finnist það góð hugmynd að auglýsa eigin árangur með því að sýna að hlutirnir snúi allir vitlaust og viðurkenna um leið að flokkurinn hafi hreinlega ekkert verið að hlusta á borgarbúa síðustu tvö kjörtímabil - í átta ár. Rauði dregillinn tekinn úr geymslunni Samfylkingin vildi ekki láta slá sér við í þessari keppni um furðuleg útspil. Þar á bæ var kynntur til leiks nýr oddviti sem mætti með áhugaverða blöndu af loforðum. Annars vegar ætlar hann loksins að „rúlla út rauða dreglinum“ fyrir atvinnulífið. Þessi dregill hefur sjálfsagt verið í læstri geymslu í ráðhúsinu síðan 2010. Á sama tíma hefur hann hins vegar miklar áhyggjur af „tvöföldu kerfi“ leikskólanna – þar sem átt er við einkarekin fyrirtæki sem redda málunum á meðan borgarkerfið skilar auðu. Mega semsagt bara sum fyrirtæki ganga á þessum rauða dregli? Til að tækla þennan sjálfskapaða vanda lofar oddvitinn nú „dúndurfókus“ á leikskólamálin til að leysa þau í eitt skipti fyrir öll. Það fær mann óneitanlega til að spyrja sig hvers konar fókus hefur verið á leikskólamálunum hjá flokknum síðustu sextán árin - fjögur kjörtímabil í röð? Gleymdist kannski að taka linsulokið af? Það krefst hugrekkis að boða nýja tíma með rauðum dregli þegar maður hefur stýrt borginni óslitið í tæpa tvo áratugi. Samfylkingin er arkitektinn að því kerfi sem nú er í gildi og því er þessi nýfundni áhugi á því að gera sér dælt við atvinnulífið og foreldra leikskólabarna í besta falli ótrúverðugur. Góður hugur á hvolfi Enginn dregur í efa að frambjóðendurnir eru prýðisfólk sem mætir til leiks með góðan ásetning. En góður hugur dugar skammt þegar fyrri verk eru lögð í dóm kjósenda. Það er hægt að vera með hjartað á réttum stað þótt maður hangi á hvolfi og það er hægt að meina vel þótt maður þurfi að nota gamla dregla til að breiða yfir eigin slóð. Málið snýst nefnilega ekki um persónur og leikendur heldur trúverðugleika sögunnar sem verið er að segja. Kjósendur kaupa ekki ,,nýtt upphaf” af flokkum sem hafa borið ábyrgð á kerfinu síðustu tvo áratugi. Sviðsljósið og skuggarnir Vandamálið við að flýja undan eigin skugga er að það er ekki hægt - sérstaklega ekki í sviðsljósi kosningabaráttunnar. Það skiptir ekki máli hvort þú hangir á hvolfi eða reynir að breiða yfir vandamálin með rauðum dregli - skugginn fylgir þér alltaf. Vandinn í málefnum borgarinnar er raunverulegur en lausn meirihlutans eru sjónhverfingar. Með því að snúa myndinni á hvolf og rúlla út dreglum er reynt að fela staðreyndirnar. Þau treysta því að ef umbúðirnar eru nógu glæsilegar þá muni kjósendur gleyma því að innihaldið er nákvæmlega það sama og áður. Höfundur skipar 22. sæti á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Sjá meira
Það er athyglisvert að fylgjast með vorverkunum í ráðhúsinu í ár. Þar er nú unnið hörðum höndum að því að mála nýjar myndir af gömlum flokkum vegna sveitarstjórnarkosninga sem eru í nánd. En þrátt fyrir lipur tilþrif nýrra oddvita reynist erfitt að flýja undan eigin skugga. Breytingar á eigin verkum Nýjasta útspil Viðreisnar er áhugavert í rökfræðilegu tilliti. Í miðri auglýsingaherferð flokksins birtast frambjóðendur nú á hvolfi eins og leðurblökur í ráðhúsinu undir slagorðinu ,,Snúum borginni við”. Svo virðist sem flokkurinn geti illa stært sig af eigin verkum síðustu átta ára og hafi því ákveðið að boða breytingar á nákvæmlega þeim verkum sem hann hefur sjálfur tekið fullan þátt í að framkvæma. Ef borgin er á hvolfi í dag þá er það jú undir þeirra stjórn sem það gerðist. Það krefst tilþrifa í pólitískum loftfimleikum að ætla að selja kjósendum þá hugmynd að sá sem hvolfdi málunum sé best til þess fallinn að rétta þau af. En nýr oddviti flokksins gekk enn lengra og fullyrti í nýlegri grein að „borgin hefði hætt að hlusta“ á íbúa fyrir um áratug síðan. Þetta er ótrúlegt dæmi um gleymsku sem ef til vill má rekja til þess að viðkomandi hefur hangið á hvolfi of lengi. Viðreisn hefur nefnilega verið hluti af borgarstjórn nánast allan þann tíma sem oddvitinn telur að borgarfulltrúar hafi eingöngu hlustað á sig sjálfa. Maður spyr sig hversu mikið blóð þarf að renna til höfuðsins á almannatenglum til að þeim finnist það góð hugmynd að auglýsa eigin árangur með því að sýna að hlutirnir snúi allir vitlaust og viðurkenna um leið að flokkurinn hafi hreinlega ekkert verið að hlusta á borgarbúa síðustu tvö kjörtímabil - í átta ár. Rauði dregillinn tekinn úr geymslunni Samfylkingin vildi ekki láta slá sér við í þessari keppni um furðuleg útspil. Þar á bæ var kynntur til leiks nýr oddviti sem mætti með áhugaverða blöndu af loforðum. Annars vegar ætlar hann loksins að „rúlla út rauða dreglinum“ fyrir atvinnulífið. Þessi dregill hefur sjálfsagt verið í læstri geymslu í ráðhúsinu síðan 2010. Á sama tíma hefur hann hins vegar miklar áhyggjur af „tvöföldu kerfi“ leikskólanna – þar sem átt er við einkarekin fyrirtæki sem redda málunum á meðan borgarkerfið skilar auðu. Mega semsagt bara sum fyrirtæki ganga á þessum rauða dregli? Til að tækla þennan sjálfskapaða vanda lofar oddvitinn nú „dúndurfókus“ á leikskólamálin til að leysa þau í eitt skipti fyrir öll. Það fær mann óneitanlega til að spyrja sig hvers konar fókus hefur verið á leikskólamálunum hjá flokknum síðustu sextán árin - fjögur kjörtímabil í röð? Gleymdist kannski að taka linsulokið af? Það krefst hugrekkis að boða nýja tíma með rauðum dregli þegar maður hefur stýrt borginni óslitið í tæpa tvo áratugi. Samfylkingin er arkitektinn að því kerfi sem nú er í gildi og því er þessi nýfundni áhugi á því að gera sér dælt við atvinnulífið og foreldra leikskólabarna í besta falli ótrúverðugur. Góður hugur á hvolfi Enginn dregur í efa að frambjóðendurnir eru prýðisfólk sem mætir til leiks með góðan ásetning. En góður hugur dugar skammt þegar fyrri verk eru lögð í dóm kjósenda. Það er hægt að vera með hjartað á réttum stað þótt maður hangi á hvolfi og það er hægt að meina vel þótt maður þurfi að nota gamla dregla til að breiða yfir eigin slóð. Málið snýst nefnilega ekki um persónur og leikendur heldur trúverðugleika sögunnar sem verið er að segja. Kjósendur kaupa ekki ,,nýtt upphaf” af flokkum sem hafa borið ábyrgð á kerfinu síðustu tvo áratugi. Sviðsljósið og skuggarnir Vandamálið við að flýja undan eigin skugga er að það er ekki hægt - sérstaklega ekki í sviðsljósi kosningabaráttunnar. Það skiptir ekki máli hvort þú hangir á hvolfi eða reynir að breiða yfir vandamálin með rauðum dregli - skugginn fylgir þér alltaf. Vandinn í málefnum borgarinnar er raunverulegur en lausn meirihlutans eru sjónhverfingar. Með því að snúa myndinni á hvolf og rúlla út dreglum er reynt að fela staðreyndirnar. Þau treysta því að ef umbúðirnar eru nógu glæsilegar þá muni kjósendur gleyma því að innihaldið er nákvæmlega það sama og áður. Höfundur skipar 22. sæti á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun