Áskoranir Ísafjarðarbæjar í húsnæðismálum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar 28. apríl 2026 15:21 Húsnæðisframboð er hornsteinn þess hvort samfélagið okkar haldi áfram að vaxa eða staðni og það er sannarlega tími til kominn að endurskoða húsnæðismál í Ísafjarðarbæ. Fyrir margt ungt fólk er fyrsta skrefið inn á markaðinn orðið óraunhæft. Það er ekki bara erfitt að safna fyrir útborgun til að komast í eigið húsnæði, heldur er erfitt að finna leiguhúsnæði á meðan safnað er. Þetta er gríðarleg hindrun fyrir fólk sem vill setjast að í okkar góða bæjarfélagi og því er mikilvægt fyrir okkur að spyrja okkur: Hvernig ætlum við að halda í unga fólkið okkar ef það er hvorki hægt að leigja né kaupa? Það segir sig sjálft að bæjarfélagið getur ekki haldið áfram að vaxa nema að uppbygging húsnæðis fylgi með og ekki er einungis hægt að treysta á getu foreldra til að halda þaki yfir uppkomnum börnum sínum Á sama tíma sitja eldri íbúar oft fastir í húsnæði sem hentar þeim ekki lengur. Ekki vegna þess að þeir vilji það, heldur vegna þess að það vantar raunhæfa valkosti til að minnka við sig. Þetta stoppar hreyfanleika á húsnæðismarkaði bæjarfélagsins. Raunin er sú að hringrásin er brotin. Ungt fólk kemst ekki inn, eldra fólk kemst ekki út, og uppbyggingin er mörgum árum á eftir íbúafjölgun og brúar ekki bilið. Afleiðingin er stöðnun sem við höfum einfaldlega ekki efni á. Lágtekjuhópar finna hvað mest fyrir þessu; einstæðir foreldrar, fólk í láglaunastörfum, öryrkjar, námsmenn sem eru að reyna að fóta sig á vinnumarkaði. Þetta er oft fólk sem heldur samfélaginu gangandi en situr fast í ótryggu húsnæði þar sem framtíðin er alltaf háð sölu eigna eða leigusamningi. Því er löngu tímabært að horfa á húsnæðismál Ísafjarðarbæjar með nýjum augum. Ekki bara bíða eftir markaðurinn leysi málið, heldur skoða markvisst hvaða leiðir bæjarstjórn getur farið til að hraða uppbyggingu, auka framboð og tryggja að samfélagið haldi áfram að vera lifandi. Þetta krefst þess að við tökum ákvörðun um að gera hlutina öðruvísi. Óhagnaðardrifin leigufélög bjóða upp á raunhæfan valkost; þar er markmiðið ekki að hámarka arð, heldur að tryggja stöðugt, öruggt og viðráðanlegt húsnæði til langs tíma. Slík uppbygging getur skapað þann fyrirsjáanleika sem vantar sárlega fyrir alla þá hópa sem eiga erfitt með að fóta sig á hefðbundnum markaði. Þess vegna viljum við í Samfylkingunni í Ísafjarðarbæ leita samstarfs við óhagnaðardrifin leigufélög og félagasamtök við uppbyggingu húsnæðis í bæjarfélaginu. Öflugt samfélag býður upp á fjölbreyttar leiðir í húsnæðismálum. Gerum það saman. Höfundur er oddviti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson Skoðun Skoðun Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist skrifar Skoðun Landbúnaður og matvælaverð – Framtíðar þróun Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr skrifar Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé skrifar Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Ræður Ísland eitt við heilbrigðisverkefni framtíðarinnar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Ábyrg stefna í alþjóðamálum Gísli Garðarsson skrifar Skoðun Raunverulegt sjálfstæði Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Sjá meira
Húsnæðisframboð er hornsteinn þess hvort samfélagið okkar haldi áfram að vaxa eða staðni og það er sannarlega tími til kominn að endurskoða húsnæðismál í Ísafjarðarbæ. Fyrir margt ungt fólk er fyrsta skrefið inn á markaðinn orðið óraunhæft. Það er ekki bara erfitt að safna fyrir útborgun til að komast í eigið húsnæði, heldur er erfitt að finna leiguhúsnæði á meðan safnað er. Þetta er gríðarleg hindrun fyrir fólk sem vill setjast að í okkar góða bæjarfélagi og því er mikilvægt fyrir okkur að spyrja okkur: Hvernig ætlum við að halda í unga fólkið okkar ef það er hvorki hægt að leigja né kaupa? Það segir sig sjálft að bæjarfélagið getur ekki haldið áfram að vaxa nema að uppbygging húsnæðis fylgi með og ekki er einungis hægt að treysta á getu foreldra til að halda þaki yfir uppkomnum börnum sínum Á sama tíma sitja eldri íbúar oft fastir í húsnæði sem hentar þeim ekki lengur. Ekki vegna þess að þeir vilji það, heldur vegna þess að það vantar raunhæfa valkosti til að minnka við sig. Þetta stoppar hreyfanleika á húsnæðismarkaði bæjarfélagsins. Raunin er sú að hringrásin er brotin. Ungt fólk kemst ekki inn, eldra fólk kemst ekki út, og uppbyggingin er mörgum árum á eftir íbúafjölgun og brúar ekki bilið. Afleiðingin er stöðnun sem við höfum einfaldlega ekki efni á. Lágtekjuhópar finna hvað mest fyrir þessu; einstæðir foreldrar, fólk í láglaunastörfum, öryrkjar, námsmenn sem eru að reyna að fóta sig á vinnumarkaði. Þetta er oft fólk sem heldur samfélaginu gangandi en situr fast í ótryggu húsnæði þar sem framtíðin er alltaf háð sölu eigna eða leigusamningi. Því er löngu tímabært að horfa á húsnæðismál Ísafjarðarbæjar með nýjum augum. Ekki bara bíða eftir markaðurinn leysi málið, heldur skoða markvisst hvaða leiðir bæjarstjórn getur farið til að hraða uppbyggingu, auka framboð og tryggja að samfélagið haldi áfram að vera lifandi. Þetta krefst þess að við tökum ákvörðun um að gera hlutina öðruvísi. Óhagnaðardrifin leigufélög bjóða upp á raunhæfan valkost; þar er markmiðið ekki að hámarka arð, heldur að tryggja stöðugt, öruggt og viðráðanlegt húsnæði til langs tíma. Slík uppbygging getur skapað þann fyrirsjáanleika sem vantar sárlega fyrir alla þá hópa sem eiga erfitt með að fóta sig á hefðbundnum markaði. Þess vegna viljum við í Samfylkingunni í Ísafjarðarbæ leita samstarfs við óhagnaðardrifin leigufélög og félagasamtök við uppbyggingu húsnæðis í bæjarfélaginu. Öflugt samfélag býður upp á fjölbreyttar leiðir í húsnæðismálum. Gerum það saman. Höfundur er oddviti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ.
Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson Skoðun
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar
Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson Skoðun