Hver eiga tekjumörk Landsnets að vera? Guðríður Eldey Arnardóttir skrifar 13. febrúar 2026 12:33 Landsnet er að fullu í eigu opinberra aðila og að langstærstu leyti í eigu íslenska ríkisins. Líkt og vegakerfi landsins er raforkunetið grunninnviður sem hvorki almenningur né atvinnulíf geta verið án. Uppbygging og rekstur vegakerfisins hefur að mestu verið án sérstaks kostnaðar fyrir notendur og almennt greiða notendur vegakerfisins ekki vegtolla nema í sérstökum afmörkuðum tilfellum. Sem rekstraraðili hefur Landsnet innheimt tekjur á móti rekstri og uppbyggingu raforkukerfisins. Þessu til viðbótar hefur Landsnet á undanförnum árum skilað eigendum sínum arði á grundvelli hækkaðrar gjaldskrár. Þannig hefur flutningskostnaður raforku hækkað um 21% til almennings og til stórnotenda um 36% frá árinu 2020[1]. Þetta er mikið áhyggjuefni út frá sjónarhóli almennings og atvinnulífs og þá ekki hvað síst út frá samkeppnishæfi stórnotenda raforku á Íslandi. Gagnvart líkt þenkjandi ríkjum er raforkukostnaður stórnotenda á Íslandi í dag með því hæsta sem gerist. Lífskjör á Íslandi velta á því hversu mikil samfélagsleg verðmæti er unnt að skapa úr náttúruauðlindum og útflutningsgreinum. Því þarf samkeppnishæfni útflutningsiðnaðar að vera rauði þráðurinn í ríkisfjármálum. Hárfínu jafnvægi þarf stöðugt að viðhalda þar sem útflutningsfyrirtækjum er tryggð samkeppnishæfni á meðan samfélagslegur ávinningur er hámarkaður. Þróttmikið atvinnulíf er undirstaða velferðar og þar er aðgengi að orku á samkeppnishæfu verði lykilatriði. Allar álögur ríkisins, hvort sem þær kallast skattar eða gjöld, arður sérleyfisfyrirtækja eða fyrirtækja í ríkiseign, þarf að meta í þessu stóra samhengi og þar með talið tekjumörk Landsnets. Sérleyfisfyrirtæki ættu að vera með öruggustu fjárfestingum sem hægt er að finna og hvað þá ef eigandinn stjórnar allri umgjörð, þ.m.t. arði fyrirtækisins. Það er því ekki viðeigandi að inn í tekjumörk Landsnets sé gert ráð fyrir sértöku áhættuálagi og það er skammtímaávinningur að gera ráð fyrir arðsemi eigin fjár. Sem eigandi Landsnets innheimtir ríkissjóður ríkulega í formi afleiddra beinna og óbeinna skatta. Ríkið innheimtir skatta af raforkuframleiðendum, raforkusölum, dreififyrirtækjum og raforkunotendum, bæði stórum sem smáum. Það er hins vegar óeðlilegt að ofan á þetta sé gert ráð fyrir arðsemi eigin fjár í Landsneti, ríkisfyrirtækis sem heldur utan um mikilvæga grunninnviði samfélagsins. Til að tryggja samkeppnishæfi íslensks atvinnulífs þarf sanngjarnt regluverk. Nú þegar verið er að setja Landsneti tekjumörk er brýnt að þau endurspegli raunverulegan kostnað og skapi ekki íþyngjandi álögur á atvinnulíf og heimili. Höfundur er framkvæmdastjóri Samáls. [1] Skýrsla Raforkueftirlitsins um þróun raforkukostnaðar frá 12. júní 2025. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðríður Eldey Arnardóttir Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Landsnet er að fullu í eigu opinberra aðila og að langstærstu leyti í eigu íslenska ríkisins. Líkt og vegakerfi landsins er raforkunetið grunninnviður sem hvorki almenningur né atvinnulíf geta verið án. Uppbygging og rekstur vegakerfisins hefur að mestu verið án sérstaks kostnaðar fyrir notendur og almennt greiða notendur vegakerfisins ekki vegtolla nema í sérstökum afmörkuðum tilfellum. Sem rekstraraðili hefur Landsnet innheimt tekjur á móti rekstri og uppbyggingu raforkukerfisins. Þessu til viðbótar hefur Landsnet á undanförnum árum skilað eigendum sínum arði á grundvelli hækkaðrar gjaldskrár. Þannig hefur flutningskostnaður raforku hækkað um 21% til almennings og til stórnotenda um 36% frá árinu 2020[1]. Þetta er mikið áhyggjuefni út frá sjónarhóli almennings og atvinnulífs og þá ekki hvað síst út frá samkeppnishæfi stórnotenda raforku á Íslandi. Gagnvart líkt þenkjandi ríkjum er raforkukostnaður stórnotenda á Íslandi í dag með því hæsta sem gerist. Lífskjör á Íslandi velta á því hversu mikil samfélagsleg verðmæti er unnt að skapa úr náttúruauðlindum og útflutningsgreinum. Því þarf samkeppnishæfni útflutningsiðnaðar að vera rauði þráðurinn í ríkisfjármálum. Hárfínu jafnvægi þarf stöðugt að viðhalda þar sem útflutningsfyrirtækjum er tryggð samkeppnishæfni á meðan samfélagslegur ávinningur er hámarkaður. Þróttmikið atvinnulíf er undirstaða velferðar og þar er aðgengi að orku á samkeppnishæfu verði lykilatriði. Allar álögur ríkisins, hvort sem þær kallast skattar eða gjöld, arður sérleyfisfyrirtækja eða fyrirtækja í ríkiseign, þarf að meta í þessu stóra samhengi og þar með talið tekjumörk Landsnets. Sérleyfisfyrirtæki ættu að vera með öruggustu fjárfestingum sem hægt er að finna og hvað þá ef eigandinn stjórnar allri umgjörð, þ.m.t. arði fyrirtækisins. Það er því ekki viðeigandi að inn í tekjumörk Landsnets sé gert ráð fyrir sértöku áhættuálagi og það er skammtímaávinningur að gera ráð fyrir arðsemi eigin fjár. Sem eigandi Landsnets innheimtir ríkissjóður ríkulega í formi afleiddra beinna og óbeinna skatta. Ríkið innheimtir skatta af raforkuframleiðendum, raforkusölum, dreififyrirtækjum og raforkunotendum, bæði stórum sem smáum. Það er hins vegar óeðlilegt að ofan á þetta sé gert ráð fyrir arðsemi eigin fjár í Landsneti, ríkisfyrirtækis sem heldur utan um mikilvæga grunninnviði samfélagsins. Til að tryggja samkeppnishæfi íslensks atvinnulífs þarf sanngjarnt regluverk. Nú þegar verið er að setja Landsneti tekjumörk er brýnt að þau endurspegli raunverulegan kostnað og skapi ekki íþyngjandi álögur á atvinnulíf og heimili. Höfundur er framkvæmdastjóri Samáls. [1] Skýrsla Raforkueftirlitsins um þróun raforkukostnaðar frá 12. júní 2025.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun