„Ríkis­stjórnin eyðir eins og drukkinn sjó­maður“

Hanna Katrín sagði ríkisfjármálin í ólestri og með áframhaldandi óbreyttri nálgun væru að eins tvær leiðir færar: Hærri skattar á millistéttina eða auknar skuldir sem næsta kynslóð þarf að borga. Hvoru tveggja er ótækt.

Hanna Katrín vitnaði þá í Heiðar Guðjónsson fjárfesti sem gaf ríkisstjórninni þessa einkunn í Bítinu í morgun:

„Hún eyðir eins og drukkinn sjómaður, alveg sama hvað gerist, það er ekkert sem stoppar.“

Þetta sagði Hanna Katrín laukrétt, útgjöld hafi aukist en hvað stendur eftir?

„Hefur þjónustan í heilbrigðiskerfinu batnað, í skólakerfinu, í samgöngum? Svarið við þessu er nei. Meira að segja í blússandi hagvexti var ríkissjóður rekinn með halla og allir sem hafa komið nálægt rekstri vita að aðhald þarf að vera stöðugt og markvisst, líka á góðu árunum, sérstaklega á góðu árunum, því annars er erfitt að komast í gegnum þau mögru.“

Er ekki tímabært að skera í efstu lögum?

Hanna Katrín hélt áfram og gaf ekki þumlung eftir. Saga ríkisstjórnarinnar væri ófögur og það drægi óneitanlega úr trúverðugleika þegar Þórdís segist vilja viðhalda ábyrgri fjármálastefnu og ábyrgri efnahagsstefnu.

„Hvar ætlar ráðherra að skera niður? Hvar ætlar ráðherra að draga úr vexti báknsins án þess að það komi niður á grunnþjónustunni? Ætlar ráðherra loksins að fara að forgangsraða útgjöldum með hagsmuni almennings í huga? Ætlar ráðherra loksins að fara að skera af efstu lögum stjórnsýslunnar?“

Hanna Katrín sagði tímabært að stjórnvöld gæfu skýr svör hvað þetta varðar.

Þórdís Kolbrún var til svara og sagði vinnu við fjármálaáætlun yfirstandandi en hún verði lögð fram á þinginu þegar fram líða stundir. Þar er auðvitað ýmislegt sem Hanna Katrín nefnir til umfjöllunar. En það „þurfi auðvitað að fara sína leið í þriggja flokka samstarfi“.

Þórdís Kolbrún vill skera niður en í þriggja flokka samstarfi er það erfitt

Þórdís lýsti sig þá ósammála því að þjónusta í heilbrigðiskerfinu hafi ekki batnað. En ef við gefum okkur að svo sé þá sé það ekki vegna niðurskurðar. Ýmislegt annað þurfi að koma til.

„Við erum með þriggja prósenta aðhaldskröfu á Stjórnarráðið og svo hin almennu tvö prósent. Ég hef áður nefnt í þessum stól að við erum með 164 stofnanir í þessu landi með tæplega 400.000 manns. Í því felst sóun, í því felst óþarfayfirbygging í allt of mörgum stofnunum og breytingar á því myndu ekki skerða þjónustu við fólk sem á þjónustunni þarf að halda,“ sagði Þórdís.

Þá sagði hún ríkið sitja á miklu magni fasteigna sem hún myndi vilja leggja mikla áherslu á að ríkið losaði sig einfaldlega undan. „Við sitjum líka á þróunarreitum og þar er spurning: Er ríkisvaldið best til þess fallið að auka virði þeirra og selja þá svo eða eigum við að selja þá og láta aðra um það? Það getur verið mismunandi sýn á það.“