Eigum ekkert frá­bært hand­­rit til að láta of­beldis­­menn axla á­byrgð

Ráðstefna Ofbeldismenn á Íslandi fer fram þann 12. október en þar verður í fyrsta sinn eingöngu talað um ofbeldismenn. Á ráðstefnunni verður reynt að svara spurningum á borð við hverjir beita ofbeldi, af hverju og við hvaða aðstæður? En einnig verður kafað ofan í það hvað sé hægt að gera til að koma í veg fyrir ofbeldi og hvernig sé betur hægt að aðstoða þá sem beita ofbeldi.

„Þetta er að einhverju leyti tímamótaráðstefna því það hefði ekki verið hægt að halda þessa ráðstefnu fyrir tíu árum síðan eða tuttugu árum síðan. Við erum svo vön að tala um brotaþola og hvernig við getum þjónustað brotaþola og þau sem verða fyrir ofbeldi. En það er mjög sjaldgæft að kastljósinu sé beint að þeim sem raunverulega bera ábyrgð á ofbeldinu. Sem eru ofbeldismenn,“ segir Drífa.

Á ráðstefnunni verður reynt að svara spurningum á borð við hverjir beita ofbeldi, af hverju og við hvaða aðstæður? En einnig verður kafað ofan í það hvað sé hægt að gera til að koma í veg fyrir ofbeldi og hvernig sé betur hægt að aðstoða þá sem beita ofbeldi.

Hún bendir á að 90 prósent þeirra sem beita ofbeldi séu karlmenn og að það sé tölfræði sem hafi ekki breyst á þeim árum sem Stígamót hafi verið starfandi.

„Í allri okkar jafnréttisbaráttu sjáum við ekki breytingu á þessum kynjahlutföllum,“ segir Drífa og að þess vegna hafi þeim þótt viðeigandi að beina kastljósinu að ofbeldismönnum í þetta sinn.

Hún segir konur og baráttu þeirra síðustu ár hafa leitt okkur að þessum tímamótum.

„Það sem hefur breyst í samfélaginu eru allar þessar menningarbyltingar. Þar sem konur hafa haft hátt, afhjúpað ofbeldi og sagt frá því og það sem er nýtt undanfarin ár er að konur hafa nafngreint ofbeldismenn sína,“ segir Drífa og að samfélagið og ofbeldismennirnir sjálfir hafi átt afar erfitt með það.

Það geri hins vegar umræðuna auðveldari. Þegar það er nafn og andlit.

„Margir eru því að átta sig á því að þetta eru karlar í okkar umhverfi. Sem okkur jafnvel vænt um og við viljum aðstoða við að vera ekki fávitar. Það er einhver stemning núna, skilyrði, til að ræða ofbeldismenn. Eina leiðin til að uppræta ofbeldi er að karlar hætti að beita ofbeldi.“

Drífa segir nauðsynlegt að finna betri lausnir, fyrir gerendur og þolendur.

„Það er ekki nóg af lausnum. Það hefur ýmislegt verið reynt. Fæstir brotaþolar kæra brot þannig réttarkerfið er ekki að veita réttlæti almennt. Þá er farið í að sækja réttlæti í gegnum afhjúpanir og opinberanir eða með öðrum hætti. Það verður að segjast að við erum ekkert með neitt frábært handrit til að láta ofbeldismenn axla ábyrgð og að brotaþolar upplifi réttlæti,“ segir Drífa.

Spurð hvort að það skipti máli að karlmenn hafi ekki tekið þátt í umræðunni eins og konur telur Drífa það ekki endilega lykilatriði.

„Síðustu áratugi, og jafnvel aldir, hefur samtalið verið borið uppi af konum og brotaþolum. Konum sem hafa menntað sig í þessum fræðum og reynt að koma með lausnir. Þrýsta á jafnrétti. Ég myndi segja að okkur vanti alla í þessa umræðu. Karlmenn líka, sama hvort þeir eru gerendur eða ekki, til að finna nýja lausnir og leggja hönd á plóg til að uppræta ofbeldi.“