Töflur og sjóveikisbönd staðalbúnaður í turni sem ruggar eins og bátur

Byggingin ruggar svo mikið að sumu starfsfólki er ekki vært þar þegar verst lætur.

„Í verstu hviðunum líður manni í rauninni eins og maður sé á árabát. Þetta er ýkt en þetta er samt tilfinningin. Þú finnur gólfið hreyfast og með tímanum verður manni bumbult, eins og maður sé sjóveikur,“ segir Ingibjörg Friðriksdóttir, starfsmaður á fjármálasviðinu.

Ingibjörg hefur unnið hjá öðrum fyrirtækjum í Deloitte-turninum og hefur því reynslu af öðrum hæðum. „Ég hef unnið á 10. hæð, 16., 17. og nú er ég á 20. hæð. Þetta verður bara verra eftir því sem þú ferð hærra upp og ég man ekki að þetta hafi verið vandi á 10. hæð,“ segir Ingibjörg.

Besti mælikvarðinn á ölduganginn í húsinu er neyðarútgangsskilti sem hangir í streng við útganginn. Þegar það er byrjað að sveiflast er voðinn vís og þá er eins gott að vera ekki í miðju verkefni sem krefst veraldlegrar viðveru manns.

Starfsfólk Alvogen á efstu hæð er vitanlega misviðkvæmt fyrir sveiflunum., þannig að þegar höfuðskepnurnar gera sig líklegar til stórræða í Reykjavík eru viðbrögð fólks ólík eftir því.

Sumum duga sjóveikistöflur og sjóveikisarmböndin — sem vinnustaðurinn útvegar að fenginni reynslu — en aðrir sjá sæng sína upp reidda og skynda sér heim.

„Vandinn er líka tvíþættur,“ segir Ingibjörg. „Þegar það er of hvasst er ekki hægt að opna gluggana og því verður oft súrefnislaust hérna uppi í miklu roki. Svo byrjar turninn að hreyfast. Í verstu lægðunum endar það bara þannig að fólk neyðist til þess að drífa sig heim.“

Heimavinna í jarðskjálftahrinu 

Blessunarlega eru aðstæðurnar í hinum 78 metra háa Deloitte-turni örsjaldan svona öfgakenndar. Alla jafna er yndislegt að vinna þar að sögn Ingibjargar og útsýnið magnað.

Tilveran í skýjakljúfi er einnig ofurseld öðrum náttúruöflum en veðrinu, nefnilega jarðhræringum. Þess eru dæmi að starfsfólk á hæðinni hafi forðast skrifstofuna alfarið meðan á síðustu jarðskjálftahrinu stóð vegna óþægindanna sem henni fylgdi.

Í því samhengi er vert að athuga að það eru byggingarfræðileg sjónarmið sem búa því að baki að steypunni sé veitt lágmarkssvigrúm til þess að mæta sveiflum, því að ella brysti hún þegar skjálfti riði yfir. Byggingin á með öðrum að gefa aðeins eftir.

Samskiptastjóri Alvogen, Elísabet Hjaltadóttir, segir að í miklum veðrum og vindum vaggi turninn sannarlega til. Þá sé ágætt að reynsla í heimavinnu hafi fengist í heimsfaraldri.

„Starfsfólkið er náttúrulega á 20. hæð. Ef þeim finnst aðstæður óþægilegar geta þau farið heim enda eru allir vanir því að vinna heima í dag. En þetta er ekkert á hverjum degi og raunar ekki oft á ári,“ segir Elísabet.