Nýtt mat AGS á upptöku evru fyrir Ísland Dagur B. Eggertsson skrifar 13. ágúst 2026 09:30 Það hefur verið undarleg þögn um nýtt mat Alþjóðagjaldeyrissjóðsins á því hvað það myndi þýða fyrir Ísland að taka upp evru. Með nýjustu landsskýrslu sjóðsins um Ísland fylgir sérstök greining á kostum og göllum þess að Ísland skipti krónunni út fyrir evru í kjölfar mögulegrar aðildar að Evrópusambandinu. AGS tekur ekki afstöðu til þess hvort Ísland eigi að ganga í ESB. Það er pólitísk ákvörðun sem Íslendingar taka sjálfir. En sjóðurinn leggur mat á efnahagsleg áhrif evrunnar. Og það mat er býsna skýrt. Lægri vextir og verðbólga Byrjum á því sem skiptir heimili og fyrirtæki mestu máli. AGS segir að afnám gengisáhættu milli krónu og evru og lægri vextir séu „clear advantages of euro-area membership“ — skýrir kostir aðildar að evrusvæðinu. Sjóðurinn segir jafnframt að evran gæti veitt Íslandi sterkara verðbólguakkeri og stuðlað að því að íslenskir markaðsvextir færðist nær evrusvæðinu sem búa við miklu lægri vexti. Það er kannski ekki skrýtið. AGS bendir á að Seðlabanki Íslands hafi stöðugt verið með hærri stýrivexti en Evrópski Seðlabankinn síðustu tvo áratugi. Áhættuálag sem fylgir litlum og sveiflukenndum gjaldmiðli hyrfi. Íslensk heimili, fyrirtæki og hið opinbera ættu að njóta lægri fjármagnskostnaðar. Gauti B. Eggertsson hagfræðingur hefur dregið fram hvað vaxtamunur á milli Íslands og evru-landa er mikill þegar húsnæðislán eru annars vegar og hvað eignamyndun er mikið hægari þegar greitt er af lánunum hér. Er Ísland of lítið fyrir evruna? Nei. Ísland er ekki of lítið fyrir evruna. AGS kemst fremur að gagnstæðri niðurstöðu. Orðalag sjóðsins er:„Small economic size makes the euro’s stability attractive.“ Smæð íslenska hagkerfisins geri stöðugleika evrunnar aðlaðandi. Mjög lítil hagkerfi eigi almennt erfiðara með að reka sjálfstæða peningastefnu en stærri hagkerfi. Sama gildir um viðskipti. Ísland er eitt opnasta hagkerfi heims. Lang mest viðskipti eru við Evrópu. AGS segir því beinlínis að mikil viðskipti Íslands og djúp tengsl við Evrópu styrki rökin fyrir nánari tengingu við evruna. Það er í raun einföld hugsun. Við rekum einn minnsta gjaldmiðil heims en eigum stærsta hluta viðskipta okkar við eitt stærsta myntsvæði heims. Það hefur kostnað í för með sér. Stærri fjármálamarkaður og aðgangur að erlendum lánum AGS bendir einnig á að litlir og grunnir íslenskir skuldabréfa- og gjaldeyrismarkaðir auki kostnaðinn við að reka lítið myntsvæði. Evran myndi draga úr gengisáhættu og auðvelda íslenskum fyrirtækjum aðgang að miklu stærri evrópskum fjármagnsmarkaði. Fjármögnun nýsköpunar og innviða myndi sérstaklega njóta góðs af. Hún myndi einnig draga úr viðskipta- og gengiskostnaði íslensku lífeyrissjóðanna vegna stórra erlendra eigna þeirra. Það myndi hagnast lífeyrisþegum til framtíðar. Þá myndi þörfin fyrir hinn stóra gjaldeyrisforða Seðlabankans minnka. AGS talar þar beinlínis um minni „tryggingarkostnað“ af því að halda úti stórum forða. En hvað missum við? AGS dregur ekkert undan um það. Með evru myndum við ekki lengur ákveða eigin stýrivexti. Krónan gæti ekki lengur fallið eða sigið til að taka hluta af högginu þegar sérstök áföll dynja yfir íslenska hagkerfið. Þannig hefur verið hægt að bæta samkeppnisstöðu hagkerfisins með því að flytja byrðar af útflutningsfyrirtækjum og yfir á launafólk gegnum hærra vöruverð og verðbólgu, að ógleymdum þeim sem skulda í verðtryggðri krónu. Þess vegna segir AGS að evruaðild kalli á sterk ríkisfjármál, að vinnumarkaðurinn verði áfram sveigjanlegur og laun verði ákveðin í takt við framleiðni. Tekið er fram að þessi verkefni séu líka brýn þótt evran verði ekki tekin upp. En sjóðurinn bendir einnig á að Ísland sé vel statt til að taka þessa ákvörðun. Gjaldeyrisforði sé nægur og opinberar skuldir sjálfbærar. Ísland geti því metið evruna „from a position of strength“ — úr sterkri stöðu. Það er mikilvæg niðurstaða. Upptaka evru yrði gríðalegur velferðarábati Rökin hrannast upp. Greining AGS kallast á við og staðfestir fyrri skýrslur sem mæla með upptöku evru, þótt AGS taki ekki beina afstöðu í því efni. Lækkun verðbólgu og vaxta, hagur heimila, samkeppnisstaða fyrirtækja, og atvinnulífs og auknar fjárfestingar og utanríkisviðskipti myndu fylgja evrunni. Til viðbótar fylgir því gríðarlegur kostaður ríkis og sveitarfélaga því að halda úti krónunni. Fjölmörg rök leiða því til þeirrar niðurstöðu að upptaka evru sé mikið hagsmunamál fyrir íslenskt samfélag. Landsskýrsla Alþjóða gjaldeyrissjóðsins um Ísland: https://sedlabanki.is/library/?itemid=af3cf309-9389-4ae4-ac52-cc93c55fc246 Höfundur er þingmaður Reykvíkinga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Dagur B. Eggertsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Sjá meira
Það hefur verið undarleg þögn um nýtt mat Alþjóðagjaldeyrissjóðsins á því hvað það myndi þýða fyrir Ísland að taka upp evru. Með nýjustu landsskýrslu sjóðsins um Ísland fylgir sérstök greining á kostum og göllum þess að Ísland skipti krónunni út fyrir evru í kjölfar mögulegrar aðildar að Evrópusambandinu. AGS tekur ekki afstöðu til þess hvort Ísland eigi að ganga í ESB. Það er pólitísk ákvörðun sem Íslendingar taka sjálfir. En sjóðurinn leggur mat á efnahagsleg áhrif evrunnar. Og það mat er býsna skýrt. Lægri vextir og verðbólga Byrjum á því sem skiptir heimili og fyrirtæki mestu máli. AGS segir að afnám gengisáhættu milli krónu og evru og lægri vextir séu „clear advantages of euro-area membership“ — skýrir kostir aðildar að evrusvæðinu. Sjóðurinn segir jafnframt að evran gæti veitt Íslandi sterkara verðbólguakkeri og stuðlað að því að íslenskir markaðsvextir færðist nær evrusvæðinu sem búa við miklu lægri vexti. Það er kannski ekki skrýtið. AGS bendir á að Seðlabanki Íslands hafi stöðugt verið með hærri stýrivexti en Evrópski Seðlabankinn síðustu tvo áratugi. Áhættuálag sem fylgir litlum og sveiflukenndum gjaldmiðli hyrfi. Íslensk heimili, fyrirtæki og hið opinbera ættu að njóta lægri fjármagnskostnaðar. Gauti B. Eggertsson hagfræðingur hefur dregið fram hvað vaxtamunur á milli Íslands og evru-landa er mikill þegar húsnæðislán eru annars vegar og hvað eignamyndun er mikið hægari þegar greitt er af lánunum hér. Er Ísland of lítið fyrir evruna? Nei. Ísland er ekki of lítið fyrir evruna. AGS kemst fremur að gagnstæðri niðurstöðu. Orðalag sjóðsins er:„Small economic size makes the euro’s stability attractive.“ Smæð íslenska hagkerfisins geri stöðugleika evrunnar aðlaðandi. Mjög lítil hagkerfi eigi almennt erfiðara með að reka sjálfstæða peningastefnu en stærri hagkerfi. Sama gildir um viðskipti. Ísland er eitt opnasta hagkerfi heims. Lang mest viðskipti eru við Evrópu. AGS segir því beinlínis að mikil viðskipti Íslands og djúp tengsl við Evrópu styrki rökin fyrir nánari tengingu við evruna. Það er í raun einföld hugsun. Við rekum einn minnsta gjaldmiðil heims en eigum stærsta hluta viðskipta okkar við eitt stærsta myntsvæði heims. Það hefur kostnað í för með sér. Stærri fjármálamarkaður og aðgangur að erlendum lánum AGS bendir einnig á að litlir og grunnir íslenskir skuldabréfa- og gjaldeyrismarkaðir auki kostnaðinn við að reka lítið myntsvæði. Evran myndi draga úr gengisáhættu og auðvelda íslenskum fyrirtækjum aðgang að miklu stærri evrópskum fjármagnsmarkaði. Fjármögnun nýsköpunar og innviða myndi sérstaklega njóta góðs af. Hún myndi einnig draga úr viðskipta- og gengiskostnaði íslensku lífeyrissjóðanna vegna stórra erlendra eigna þeirra. Það myndi hagnast lífeyrisþegum til framtíðar. Þá myndi þörfin fyrir hinn stóra gjaldeyrisforða Seðlabankans minnka. AGS talar þar beinlínis um minni „tryggingarkostnað“ af því að halda úti stórum forða. En hvað missum við? AGS dregur ekkert undan um það. Með evru myndum við ekki lengur ákveða eigin stýrivexti. Krónan gæti ekki lengur fallið eða sigið til að taka hluta af högginu þegar sérstök áföll dynja yfir íslenska hagkerfið. Þannig hefur verið hægt að bæta samkeppnisstöðu hagkerfisins með því að flytja byrðar af útflutningsfyrirtækjum og yfir á launafólk gegnum hærra vöruverð og verðbólgu, að ógleymdum þeim sem skulda í verðtryggðri krónu. Þess vegna segir AGS að evruaðild kalli á sterk ríkisfjármál, að vinnumarkaðurinn verði áfram sveigjanlegur og laun verði ákveðin í takt við framleiðni. Tekið er fram að þessi verkefni séu líka brýn þótt evran verði ekki tekin upp. En sjóðurinn bendir einnig á að Ísland sé vel statt til að taka þessa ákvörðun. Gjaldeyrisforði sé nægur og opinberar skuldir sjálfbærar. Ísland geti því metið evruna „from a position of strength“ — úr sterkri stöðu. Það er mikilvæg niðurstaða. Upptaka evru yrði gríðalegur velferðarábati Rökin hrannast upp. Greining AGS kallast á við og staðfestir fyrri skýrslur sem mæla með upptöku evru, þótt AGS taki ekki beina afstöðu í því efni. Lækkun verðbólgu og vaxta, hagur heimila, samkeppnisstaða fyrirtækja, og atvinnulífs og auknar fjárfestingar og utanríkisviðskipti myndu fylgja evrunni. Til viðbótar fylgir því gríðarlegur kostaður ríkis og sveitarfélaga því að halda úti krónunni. Fjölmörg rök leiða því til þeirrar niðurstöðu að upptaka evru sé mikið hagsmunamál fyrir íslenskt samfélag. Landsskýrsla Alþjóða gjaldeyrissjóðsins um Ísland: https://sedlabanki.is/library/?itemid=af3cf309-9389-4ae4-ac52-cc93c55fc246 Höfundur er þingmaður Reykvíkinga.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun