Verður Grensásvegur hjarta tónlistar í Reykjavík? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar 6. október 2026 15:02 Við Íslendingar erum stolt af tónlistarfólkinu okkar, rithöfundunum, myndlistarfólkinu, leikurunum og öðru skapandi fólki sem hefur vakið athygli langt út fyrir landsteinana. Oft er þó látið eins og sköpunargáfan sé einfaldlega sjálfsagður eiginleiki Íslendinga og að öflugt lista- og menningarlíf verði til af sjálfu sér. En listafólk verður ekki til í tómarúmi. Árangurinn verður til í samfélagi sem gefur fólki rými, tækifæri og aðstöðu til að skapa. Kennarar, félagsmiðstöðvar, tónlistarskólar, æfingahúsnæði, menningarstofnanir og skapandi samfélög eru öll hluti af þeim jarðvegi sem gerir fólki kleift að finna hæfileika sína og þroska þá. Á bak við tónleikana, plötuna, sýninguna eða verkið sem við sjáum liggja oft mörg ár af æfingum, tilraunum, mistökum, samstarfi og vinnu sem fæstir sjá. Áður en leikari stígur á stórt svið þarf hann einhvers staðar að geta tekið fyrstu skrefin og áður en hljómsveit fyllir tónleikahöll þarf hún rými til að æfa. Þess vegna skipta innviðir fyrir skapandi greinar máli. Og það skiptir okkur öll máli. Hvernig væri Reykjavík án tónlistar, myndlistar, leikhúsa, bókmennta og alls þess skapandi starfs sem á sér stað á hverjum degi, oft langt frá sviðsljósinu? Tónlistarfólk í Reykjavík hefur verið á hrakhólum með æfingaaðstöðu eftir að Tónlistarþróunarmiðstöðin missti húsnæði sitt á Hólmaslóð í sumar. Verkefni á borð við Læti!, áður þekkt sem Stelpur rokka!, eru sömuleiðis í húsnæði sem er mjög ábótavant og listafólk hefur lengi kallað eftir fleiri aðgengilegum rýmum til sköpunar. Á fundi borgarstjórnar í dag lagði meirihluti Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Framsóknar því til að Reykjavíkurborg hefji formlegar viðræður um leigu á húsnæði að Grensásvegi 8 fyrir tónlistar- og menningartengda starfsemi. Húsnæðið er rúmir 940 fermetrar og þar gæti skapast sameiginlegur tónlistar- og menningarklasi með æfingaaðstöðu, rými fyrir minni tónleika og menningarviðburði, námskeið, fræðslu og þróunarverkefni. Í júlí óskaði meirihlutinn jafnframt eftir kortlagningu á húsnæði í eigu borgarinnar sem mætti nýta undir skapandi greinar og stendur sú vinna nú yfir. Stór hluti kostnaðar við Grensásveg yrði fjármagnaður með fjármunum sem borgin ver nú þegar til starfsemi á þessu sviði. Viðbótarkostnaðurinn er innan við fimm milljónir króna á ári, en húsnæðið gæti nýst mun fleirum en áður. Menningarhúsið við Grensásveg er því bæði góð nýting fjármuna og fjárfesting til framtíðar. Auður samfélags felst ekki aðeins í krónum, fasteignum og fjárfestingum. Hann er líka að finna í menningarlegum auð. Sá auður felst í sögunum sem við segjum, tónlistinni, tungumálinu okkar, hugmyndunum, hefðunum og nýsköpuninni. Hann verður til þegar fólk fær tækifæri til að skapa og deila sköpun sinni með öðrum. Borg án lista og menningar væri einfaldlega fátækari, einsleitari og litlausari. Reykjavík á að vera borg þar sem skapandi greinar fá að þrífast. Það gerir borgina ekki aðeins skemmtilegri að heimsækja heldur líka betri stað til að búa á. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Borgarstjórn Tónlist Magnea Gná Jóhannsdóttir Mest lesið Saklaus uns Diljá ákveður annað Íris Erlingsdóttir Skoðun Hvar eru gögnin að baki ákvörðuninni? Gréta María Grétarsdóttir Skoðun Heimskuleg leigubremsa eða heimskulegir hagfræðingar? Stefán Ólafsson Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Er einkavæðingin hættulegri en gervigreindin? Kristján Logason Skoðun Hver fær reikninginn? Ingibjörg Isaksen Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson Skoðun „Samningsfrelsi“ braskara eða leigubremsa? Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Til varnar tjáningarfrelsi Hallmundur Albertsson Skoðun Skoðun Skoðun Grein sálfræðings um að læra að opna sig Dávur í Dali skrifar Skoðun Seðlabankastjóri kominn í bakkgírinn Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Heimskuleg leigubremsa eða heimskulegir hagfræðingar? Stefán Ólafsson skrifar Skoðun Gervigreindin sparar tíma og peninga Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Við segjum STOPP - verjum Seyðisfjörð og náttúru Íslands Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Landsvirkjun ætti að fjárfesta í íslensku reikniafli Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvar lendir sleggjan næst? Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Gaur! Vertu töffari! Sveinn Waage skrifar Skoðun Mjög góður árangur fyrirbyggjandi ónæmisaðgerða gegn RSV hjá ungum börnum Valtýr Stefánsson Thors skrifar Skoðun Hver fær reikninginn? Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Hvar eru gögnin að baki ákvörðuninni? Gréta María Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er einkavæðingin hættulegri en gervigreindin? Kristján Logason skrifar Skoðun Saklaus uns Diljá ákveður annað Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Sameining lögregluumdæma – Tækifæri fyrir Búðardal Guðbrandur Tumi Gíslason skrifar Skoðun „Samningsfrelsi“ braskara eða leigubremsa? Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Einkunnakerfi í öngstræti Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Ekki einu sinni Margrét Einarsdóttir getur fullyrt það Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Ég gerði tilraun til lýðræðislegrar uppreisnar í VG Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Til varnar tjáningarfrelsi Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum í rauninni ekki tapað Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Skaðaminnkun í sautján ár – og þörfin enn mikil Sóley Kristín Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Verður Grensásvegur hjarta tónlistar í Reykjavík? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Aðför að ferðaþjónustunni Helgi Kjartansson skrifar Skoðun Farsæld barna verður ekki tryggð án fjármagns Jóhanna Erla Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Sjá meira
Við Íslendingar erum stolt af tónlistarfólkinu okkar, rithöfundunum, myndlistarfólkinu, leikurunum og öðru skapandi fólki sem hefur vakið athygli langt út fyrir landsteinana. Oft er þó látið eins og sköpunargáfan sé einfaldlega sjálfsagður eiginleiki Íslendinga og að öflugt lista- og menningarlíf verði til af sjálfu sér. En listafólk verður ekki til í tómarúmi. Árangurinn verður til í samfélagi sem gefur fólki rými, tækifæri og aðstöðu til að skapa. Kennarar, félagsmiðstöðvar, tónlistarskólar, æfingahúsnæði, menningarstofnanir og skapandi samfélög eru öll hluti af þeim jarðvegi sem gerir fólki kleift að finna hæfileika sína og þroska þá. Á bak við tónleikana, plötuna, sýninguna eða verkið sem við sjáum liggja oft mörg ár af æfingum, tilraunum, mistökum, samstarfi og vinnu sem fæstir sjá. Áður en leikari stígur á stórt svið þarf hann einhvers staðar að geta tekið fyrstu skrefin og áður en hljómsveit fyllir tónleikahöll þarf hún rými til að æfa. Þess vegna skipta innviðir fyrir skapandi greinar máli. Og það skiptir okkur öll máli. Hvernig væri Reykjavík án tónlistar, myndlistar, leikhúsa, bókmennta og alls þess skapandi starfs sem á sér stað á hverjum degi, oft langt frá sviðsljósinu? Tónlistarfólk í Reykjavík hefur verið á hrakhólum með æfingaaðstöðu eftir að Tónlistarþróunarmiðstöðin missti húsnæði sitt á Hólmaslóð í sumar. Verkefni á borð við Læti!, áður þekkt sem Stelpur rokka!, eru sömuleiðis í húsnæði sem er mjög ábótavant og listafólk hefur lengi kallað eftir fleiri aðgengilegum rýmum til sköpunar. Á fundi borgarstjórnar í dag lagði meirihluti Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Framsóknar því til að Reykjavíkurborg hefji formlegar viðræður um leigu á húsnæði að Grensásvegi 8 fyrir tónlistar- og menningartengda starfsemi. Húsnæðið er rúmir 940 fermetrar og þar gæti skapast sameiginlegur tónlistar- og menningarklasi með æfingaaðstöðu, rými fyrir minni tónleika og menningarviðburði, námskeið, fræðslu og þróunarverkefni. Í júlí óskaði meirihlutinn jafnframt eftir kortlagningu á húsnæði í eigu borgarinnar sem mætti nýta undir skapandi greinar og stendur sú vinna nú yfir. Stór hluti kostnaðar við Grensásveg yrði fjármagnaður með fjármunum sem borgin ver nú þegar til starfsemi á þessu sviði. Viðbótarkostnaðurinn er innan við fimm milljónir króna á ári, en húsnæðið gæti nýst mun fleirum en áður. Menningarhúsið við Grensásveg er því bæði góð nýting fjármuna og fjárfesting til framtíðar. Auður samfélags felst ekki aðeins í krónum, fasteignum og fjárfestingum. Hann er líka að finna í menningarlegum auð. Sá auður felst í sögunum sem við segjum, tónlistinni, tungumálinu okkar, hugmyndunum, hefðunum og nýsköpuninni. Hann verður til þegar fólk fær tækifæri til að skapa og deila sköpun sinni með öðrum. Borg án lista og menningar væri einfaldlega fátækari, einsleitari og litlausari. Reykjavík á að vera borg þar sem skapandi greinar fá að þrífast. Það gerir borgina ekki aðeins skemmtilegri að heimsækja heldur líka betri stað til að búa á. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar
Skoðun Við segjum STOPP - verjum Seyðisfjörð og náttúru Íslands Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar
Skoðun Mjög góður árangur fyrirbyggjandi ónæmisaðgerða gegn RSV hjá ungum börnum Valtýr Stefánsson Thors skrifar
Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson skrifar
Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar
Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar