Að byggja bæ – eða samfélag? Herdís Anna Ingimarsdóttir skrifar 28. apríl 2026 15:51 Garðabær er einn þeirra staða á landinu þar sem vöxtur er gríðalegur. Það er jákvætt og segir sína sögu um að bærinn er eftirsóknarverður. En hraður vöxtur kallar líka á skýrar ákvarðanir. Spurningin er einföld: erum við að byggja samfélag – eða bara fleiri hús? Tengsl verða ekki til af sjálfu sér Í dag er auðvelt að lifa lífinu án mikilla tengsla við nærsamfélagið. Við förum á milli staða, sinnum okkar daglega amstri og hittum síður fólk úr nærumhverfinu. Það er skiljanlegt. En til lengri tíma veikir það samfélagið. Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér. Þau verða til þegar við tökum meðvitaðar ákvarðanir um að skapa rými fyrir fólk til að mætast, kynnast og tengjast. Skipulag snýst líka um mannlíf Við hugsum oft um skipulag sem tæknilegt verkefni: hús, götur, samgöngur og þjónustu. En ef við ætlum að byggja samfélag sem virkar, þurfum við að hugsa stærra. Rými fyrir menningu, viðburði og daglegt líf er ekki aukaatriði. Það er forsenda þess að tengsl myndist. Ef við gerum ekki ráð fyrir slíku rými frá upphafi, þá verður það einfaldlega ekki til. Menning er ekki bara stórir viðburðir. Hún er líka litlu augnablikin þegar fólk hittist, kynnist og finnur sig heima hvort sem er á hverfishátíð eða í kringum sundlaugar og bókasöfn. Þetta eru staðirnir og stundirnar sem skapa tilfinningu fyrir því að tilheyra. Og það er einmitt sú tilfinning sem skilur á milli bæjar og samfélags. Skýr sýn skiptir máli Í ört vaxandi bæ eins og Garðabæ er hættan sú að uppbyggingin fari fram hraðar en samfélagið nær að fylgja eftir - nema við tökum meðvitaðar ákvarðanir. Hér liggur val: að láta vöxtinn leiða okkur, eða að stýra honum með skýrri sýn. Fyrir okkur í Viðreisn snýst það um ábyrga forgangsröðun og langtímahugsun. Að byggja ekki bara meira, heldur betur. Að tryggja að uppbygging styðji við mannlíf og tengsl - ekki grafa undan þeim. Garðabær hefur alla burði til að vera hlýr, lifandi og tengdur bær. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það gerist þegar við veljum að setja samfélagið í forgang. Höfundur er verkefnastjóri og markþjálfi, og í 10. sæti á lista og stjórnarkona Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Bitna kjarasamningar kennara á börnunum okkar? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Áskorun til stjórnar RÚV: Rekið fréttastjórann Einar Steingrímsson Skoðun Leigubremsa er almannahagsmunamál Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Leigubremsan og vönduð lagasetning Gunnar Ármannsson Skoðun Tímamót Samúel Guðmundsson Skoðun Útlendingaandúð í málverndarbúningi Nichole Leigh Mosty Skoðun Sannleikurinn var ekki á stundaskrá Sigmundur Einar Másson Skoðun Skjátími eða skjátími? Mathieu Grettir Skúlason Skoðun Heilbrigð þjóð þarf gott samtal Victor Guðmundsson Skoðun Maðurinn sem hringdi í óvininn Einar Bárðarson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað kostar stjórnun okkur? Maríanna Magnúsdóttir skrifar Skoðun Leigubremsan og vönduð lagasetning Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Leigubremsa er almannahagsmunamál Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Tímamót Samúel Guðmundsson skrifar Skoðun Næsta verðhækkun á ekki að vera sjálfgefin Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Börn eftir pöntun Fæðingarorlofssjóðs Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun 100 ár af dellu Helgi Tómasson skrifar Skoðun Áskorun til ríkisstjórnarinnar: Ekki fækka borgarfulltrúm úr 23 Í 15! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Maðurinn sem hringdi í óvininn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samráð sem breytir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Um bakara og smiði. Hlaðvörp og skráning þeirra hjá Fjölmiðlanefnd Elfa Ýr Gylfadóttir skrifar Skoðun Farsælt framhaldslíf Steinunn Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Það sem ég dáist að við íslenskar konur Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Bitna kjarasamningar kennara á börnunum okkar? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í postulínsbúðinni: Veldisvöxtur breytinganna Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Áskorun til stjórnar RÚV: Rekið fréttastjórann Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Það eru ekki allir jafnir hér: Krefjumst jafnræðis lífsskoðunarfélaga og afnáms sérstakrar þjóðkirkju Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Ræktum samtakamátt ASÍ Arnaldur Grétarsson skrifar Skoðun Öfugsnúið fyrirkomulag - lífeyrissjóðir okkar Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hver á upplýsingarnar um ofnæmi barnsins þíns? Bjarni Þór Ævarsson skrifar Skoðun Skjátími eða skjátími? Mathieu Grettir Skúlason skrifar Skoðun Stöndum með Seyðisfirði! Hannes Pétursson skrifar Skoðun 23? Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Íslenskt táknmál er ekki erlent tungumál Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Heilbrigð þjóð þarf gott samtal Victor Guðmundsson skrifar Skoðun RÚV: hvað með okkur? Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Álagsstýring: Rétt greining, valin dæmi Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Sannleikurinn var ekki á stundaskrá Sigmundur Einar Másson skrifar Skoðun Vangaveltur um menningarlæsi borgarstjórnar Orri Jónsson skrifar Skoðun Ásgeir hafði rétt um orsakaröðina, Ragnar um leiguverð leigjandans Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Garðabær er einn þeirra staða á landinu þar sem vöxtur er gríðalegur. Það er jákvætt og segir sína sögu um að bærinn er eftirsóknarverður. En hraður vöxtur kallar líka á skýrar ákvarðanir. Spurningin er einföld: erum við að byggja samfélag – eða bara fleiri hús? Tengsl verða ekki til af sjálfu sér Í dag er auðvelt að lifa lífinu án mikilla tengsla við nærsamfélagið. Við förum á milli staða, sinnum okkar daglega amstri og hittum síður fólk úr nærumhverfinu. Það er skiljanlegt. En til lengri tíma veikir það samfélagið. Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér. Þau verða til þegar við tökum meðvitaðar ákvarðanir um að skapa rými fyrir fólk til að mætast, kynnast og tengjast. Skipulag snýst líka um mannlíf Við hugsum oft um skipulag sem tæknilegt verkefni: hús, götur, samgöngur og þjónustu. En ef við ætlum að byggja samfélag sem virkar, þurfum við að hugsa stærra. Rými fyrir menningu, viðburði og daglegt líf er ekki aukaatriði. Það er forsenda þess að tengsl myndist. Ef við gerum ekki ráð fyrir slíku rými frá upphafi, þá verður það einfaldlega ekki til. Menning er ekki bara stórir viðburðir. Hún er líka litlu augnablikin þegar fólk hittist, kynnist og finnur sig heima hvort sem er á hverfishátíð eða í kringum sundlaugar og bókasöfn. Þetta eru staðirnir og stundirnar sem skapa tilfinningu fyrir því að tilheyra. Og það er einmitt sú tilfinning sem skilur á milli bæjar og samfélags. Skýr sýn skiptir máli Í ört vaxandi bæ eins og Garðabæ er hættan sú að uppbyggingin fari fram hraðar en samfélagið nær að fylgja eftir - nema við tökum meðvitaðar ákvarðanir. Hér liggur val: að láta vöxtinn leiða okkur, eða að stýra honum með skýrri sýn. Fyrir okkur í Viðreisn snýst það um ábyrga forgangsröðun og langtímahugsun. Að byggja ekki bara meira, heldur betur. Að tryggja að uppbygging styðji við mannlíf og tengsl - ekki grafa undan þeim. Garðabær hefur alla burði til að vera hlýr, lifandi og tengdur bær. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það gerist þegar við veljum að setja samfélagið í forgang. Höfundur er verkefnastjóri og markþjálfi, og í 10. sæti á lista og stjórnarkona Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Áskorun til ríkisstjórnarinnar: Ekki fækka borgarfulltrúm úr 23 Í 15! Guðni Freyr Öfjörð skrifar
Skoðun Um bakara og smiði. Hlaðvörp og skráning þeirra hjá Fjölmiðlanefnd Elfa Ýr Gylfadóttir skrifar
Skoðun Það eru ekki allir jafnir hér: Krefjumst jafnræðis lífsskoðunarfélaga og afnáms sérstakrar þjóðkirkju Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Ásgeir hafði rétt um orsakaröðina, Ragnar um leiguverð leigjandans Sigurður Sigurðsson skrifar