Segir hring­ferðina um Ís­land hafa breytt lífi sínu

Það tók Yasmine tæpar tvær vikur að fara allan hringinn og varð við það fyrsta sádí-arabíska konan til að klára ferðina. Hún segir hana hafa haft djúpstæð áhrif á sig. Hún kemur sjálf frá eyðimörk og segir mosann, fjöllinn og sjóinn hafa veitt henni öryggi.

Ísland alltaf eini valkosturinn

Hún segir að þegar hugmyndin hafi verið komin hafi hún aldrei litið aftur eða til annarra landa, eins og til dæmis Þýskalands eða Ítalíu, þar sem veðurfarið er aðeins betra.

„Nú þegar ég hef lokið ferðinni veit ég að þetta átti að gerast. Þetta var dásamlegt ferðalag,“ segir hún en að á sama tíma hafi margt komið á óvart, og þá sérstaklega vindurinn.

Hún segir náttúruna og veðrið ekki endilega hafa verið stærstu áskorunina, heldur hvað þau kölluðu fram í henni.

„Það var vindur alla daga og þegar hann var mjög erfiður kallaði hann ýmislegt fram í mér. Ég held að það erfiðasta við ferðina hafi þannig ekki verið umhverfið, heldur hvað það kallaði fram í mér. Því þú verður að bregðast við. Það er brekka og það er vindur og það eru bílar að keyra. Þú getur ekki bara stoppað og á sama tíma kalla svona aðstæður á eitthvað innra með þér. Veggirnir fara að hrynja og þú verður að takast á við allt í lífi þínu,“ segir Yasmine og að þannig hafi hjólreiðarnar og náttúran aðstoðað hana við að komast að því hvernig henni leið með ýmislegt í sínu lífi.

„Það var helsta áskorunin, en líka besta gjöfin og blessunin sem fylgdi þessari ferð.“

Yasmine segir stærstu eftirsjá ferðarinnar vera það hversu lítið hún í raun sá. Hún hafi verið að hjóla og ekki náð að stoppa til að njóta.

„Ég var oft á tíðum mjög öfundsjúk út í vini mína sem fylgdu mér á bíl. Þau óku á undan mér og lögðu bílnum og gátu skoðað náttúruna og ýmsa staði á meðan ég var á stanslausri ferð,“ segir hún og að hana langi mikið að koma aftur til að njóta náttúrunnar betur.

Ekki endilega markmiðið að hjóla hratt

Hún tekur þó fram að á sama tíma og hún setti sér markmið um tíma var markmiðið ekki endilega að fara hratt yfir. Hún segir fyrstu fjóra dagana hafa verið erfiðasta, bæði vegna mikils halla en einnig vegna vindsins. Hún og teymið hennar voru þá orðin stressað að hún myndi ekki ná að klára á þeim tímaramma sem hún hafði sett sér.

„Það varð okkur ljóst að ég myndi aldrei ná að sigrast á vindinum og að sú aðferð sem við höfðum verið að nota virkaði ekki,“ segir hún og að þá hafi þau verið að fylgja tímaplani sem miðaði við að vakna snemma og hjóla fram á kvöld.

„Um leið og við byrjuðum að skoða betur landslagið og veðurspánna gekk okkur betur,“ segir hún og að sumar nætur hafi hún byrjað að hjóla klukkan tvö og aðra daga að kvöldi.

„Þannig breyttum við hugarfari okkar í takt við náttúruöflin,“ segir Yasmine og að hún hafi lokið degi á undan áætlun og telji að það sé aðeins þessari hugarfarsbreytingu að þakka.

Hún segir aldrei hafa komið til greina að hætta og að það hafi verið dásamlegt að fá að njóta landsins í einveru.

„Það besta við ferðina var frelsið til að vera nákvæmlega eins og ég er. Ég öskraði, grét, hló og hrópaði. Algert frelsi í miðjum óbyggðum. Alein og með allt sem ég þurfti til að lifa af. Það er svo sjaldgæft að upplifa svona augnablik.“

Ertu með skotheld ráð fyrir fólk sem ætlar að leggja í sama ferðalag?

„Ég held að besta ráðið sé að búast við engu og vera undirbúin fyrir hvað sem er. Þjóðvegurinn er mjög sérstakur og það er gott að leyfa ferðalaginu að stjórna för. Nokkrir sögðu mér að ferðin um hringveginn hafi breytt lífi þeirra og ég átti svo erfitt með að trúa því. Hvernig gat eitt ferðalag haft svo mikil áhrif á marga. Það hljómar of gott til að vera satt. En núna skil ég hvað þau eiga við. Þessi ferð mun gjörbreyta lífi þínu.“