„Oft verður hönd skamma stund höggi fegin“

Verkbann SA (Samtök atvinnulífsins) getur reynst dýrkeypt vindhögg. Dýrmætasta eign hverrar manneskju er sjálfsmynd hennar og sjálfsvirðing. Einstaklingar greina sig hver frá öðrum með sjálfsmynd sinni, að lítilsvirða sjálfsmynd fólks, er niðurlægjandi, árás á persónuleika þess. Árás sem alla særir og enginn gleymir.

Starfandi fólki, sem vísað er frá vinnustað sínum vegna stéttarstöðu sinnar, mun upplifa verkbann SA sem niðurlægjandi árás á sjálfsmynd sína, og þjóðfélagsstöðu. Sú niðurlæging mun í mörgum tilvikum breytast í reiði og óvild starfsfólks gegn stjórnendum og fyrirtækjum, sem það starfar hjá.

Þannig óvild er ekki auðséð en hún mun sífellt liggja í loftinu, og hafa eyðileggjandi áhrif. Líklegt er þá, að niðurlægðir og sárir starfsmenn finni hjá sér hvöt til, að launa fyrirtækinu illt með illu, rauðan belg fyrir gráan. Til þess hafa þeir endalausa og óteljandi möguleika.

Hætt er þá við, að „mistökum“ fjölgi, framlegð minnki , og mannauður fyrirtækisins rýrni. Þá hrynur mórallinn. Eigendur naga sig í handabökin, og bölva sér og Benjamíni fyrir vindhöggið.

Nú á VG leik, án höfrungahlaups

Áður fyrr var aðkoma ríkisvaldsins að vinnudeilum algeng. Hún var kölluð félagsmálapakkar. Þeir voru með þeim hætti að sett voru lög og/eða reglugerðir um lífskjarabætur.

Það er þekkt, við verkgreiðslur, að tekið er tillit til til kostnaðar, sem leiðir af ytri aðstæðum. Kostnaður, sem þannig er tilkominn, er þá greiddur sérstaklega, en ekki sem launataxti. Hann veldur því ekki höfrungahlaupi.

Húsaleigubætur eru tekjutengdar. Þær fást aðeins greiddar gegn þinglesnum samningi. Þær gagnast öllu láglunafólki, ASÍ, -BSRB,- ellilífeyrisþegum og öryrkjum Það er óumdeild staðreynd samkvæmt þinglesnum leigusamningum, að meðalverð húsaleigu á HB-svæðinu, er 220 þús. á móti meðaltali landsbyggðinni 152 þús. Þar munar 68 þús.kr. á mánuði.

Nú er krafa Eflingar, að bæta fólki kostnaðarmun á leiguíbúðum í strjálbýli og höfuðborgarsvæði. Sé hann jafnaður með húsaleigubótum þá er það kjarabót, sem ekki veldur höfrungahlaupi. Vegna staðfestra opinberra gagna, þá er auðvelt, að svæðisbinda húsaleigubætur.

Fjarvera VG

Staðlað svar Katrínar Jakobsdóttur, þegar vinnudeilur ber á góma er bara. „Það er auðvita frumskylda þeirra sem sitja við borðið, að semja sín á milli um kaup og kjör“. - Ég mæti ekki.

Nú er orðið ljóst, að VG leiðin er ekki fær. Í grein eftir H. Benjamín (31.12.´23.) segir orðrétt:

„Það blasir við hverjum sem sjá vill að samtök atvinnulífsins geta ekki samið um aðrar og meiri launahækkanir en felast í þegar gerðum samningum. (SGS samningurinn ) Í því myndi felast trúnaðarbrot gagnvart verkalýðsfélögunum sem þegar hafa samið og starfa um allt land en ekki síst á höfuðborgarsvæðinu,“

Fólkið á lægstu textum Eflingar getur ekki beðið

Síðustu daga hvers mánaðar eiga margir ekki fyrir mat sínum. Þeir slá á svengd sína og barna sinna með núðlusúpum og mjólkurlausum hafragraut. Því miður er þetta ekki ýkt lýsing.

Ég veit sjálfur af fólki, sem lifir við þessar aðstæður í viðvarandi ugg og kvíða, um næstu daga.

Vilhjálmur Birgis, frelsaðu SA og Benjamín

Benjamín segist ekki geta samið við Eflingu því hann sé bundinn trúnaði við þitt félag Vilhjálmur. Við skulum gefa honum að hann trúi að það sé satt. Þú segir á móti að það sé ekki satt.

Ég vil trúa þér. Ég hef aldrei efast um löngun þín að bæta hag þeirra, sem bágast eiga,-aldrei.

Því bið ég þig Vilhjálmur, með þjóðarhag í huga og angist þeirra, sem minnst bera úr bítum, og fátækastir eru, að gera nú strax það sem Ragnar, formaður Félags verslunarmanna gerði.

Hann lýsti því yfir að hans félag myndi ekki gera athugasemd þó samningar við Eflingu yrðu í einhverju betri en nýgerðir samningar Félags verslunarmanna.

Ef þú gerir eins Vilhjálmur, þá léttir þú á samvisku Benjamíns. Þá geta SA gengið til samninga við Eflingu sem frjálsir menn.

Ef þú drífur í þessu Vilhjálmur þá verður öll þjóðin þér þakklát, sérstaklega ráðendur SA.

Höfundur er rafvirki.