Áfall að lesa frásagnir íþróttakvenna

Dagur B. Eggertsson borgarstjóri Reykjavíkur segir það hafa verið honum áfall að lesa frásagnir íþróttakvenna sem birtar voru í gær undir merkju MeToo. Hann segir að allir verði að geta treyst því að íþróttastarf sé öruggur vettvangur og það eigi að vera sameiginlegt forgangsverkefni að tryggja algjört öryggi iðkenda og annarra sem koma að íþróttamálum. Þetta kemur fram í vikulegum pistli borgarstjórans.

„Brotin eru gróf og jafnvel grófari en í frásögnum annarra kvennahópa sem við höfum heyrt undanfarið og þolendurnir oft ungir. Ábyrgð gerenda er vitanlega grundvallaratriði en ábyrgð samfélagsins að hlusta - ekki aðeins á frásagnirnar heldur bregðast við er ótvíræð og mikil. Um það snýst líka ákall íþróttakvennanna,“ skrifar Dagur.

Hann segir að íþróttir, íþróttaþátttaka, íþróttafélög og íþróttahreyfingin i heild hafi verið aðalsmerki og stolt samfélagsins.

„Og við höfum oft í ræðu og riti fjallað um jákvæð áhrif þeirra. Samfélagið og sveitarfélögin hafa staðið myndarlega á bak við íþróttastarf með uppbyggingu og margvíslegum styrkjum. Við eigum því að finna til ábyrgðar og líta á það sem forgangsmál og frumskyldu að kynferðisleg áreitni eða ofbeldi verði ekki liðin í tengslum við íþróttastarf, keppni og æfingar.“

Ábyrgðin skýr

Hann segir að allir iðkendur, foreldrar þeirra og forráðamenn sem og allir sem komi að íþróttastarfi verði að geta treyst því að það sé örggur vettvangur og að tekið sé á málum sem koma upp af fagmennsku og festu.

„Í því felst að staðið sé með þolendum og þeim veittur nauðsynlegur og eðlilegur stuðningur. Og þetta snýst líka greinilega um breytta menningu, og jafnrétti á öllum sviðum.“

Hann segir að ábyrgð forystu íþróttafélaga og íþróttahreyfingarinnar í heild, ásamt ábyrgð sveitarfélaganna sem fjármagna stóran hluta starfseminnar vera sérstaklega skýra þegar kemur að því að stíga skref um úrbætur.

„Ég hef þegar verið í sambandi við forystu Íþróttabandalags Reykjavíkur til að bjóða fram stuðning borgarinnnar við viðbrögð og úrvinnslu einstakra mála, stuðning við gerð ferla og viðbragðsáætlana þar sem slíkt vantar. Það á að vera sameiginlegt forgangsverkefni að tryggja algjört öryggi iðkenda og allra annarra sem koma að íþróttamálum - að ótöldu umhverfi jafnréttis og virðingar í öllum samskiptum. Annað kemur ekki til greina. Ég vil þakka íþróttakonunum sem að baki ákallinu standa alveg sérstaklega fyrir hugrekkið og forystuna. Nú tökum við höndum saman og gerum þær breytingar sem þarf.“