Dæmisögur úr pólitík Þráinn Bertelsson skrifar 14. janúar 2008 11:29 Hinar yndislegu pælingar sem dómsmálaráðherrann okkar birtir á blogginu sínu eru ljós í skammdeginu. Núna á laugardaginn birti þessi höfuðsnillingur dæmisögu sem útskýrir bandarísk stjórnmál af mikilli réttsýni: REPÚBLÍKANI OG DEMÓKRATI voru á gangi og mættu flakkara. Repúblíkaninn gaf flakkaranum nafnspjaldið sitt og sagði honum að koma í fyrirtæki sitt og fá vinnu. Hann tók síðan tuttugu dollara seðil úr vasa sínum og gaf flakkaranum. Demókratinn hreifst mjög af þessu og þegar þeir mættu öðrum flakkara, ákvað hann að veita honum aðstoð. Hann fór til flakkarans og vísaði honum leiðina að næstu skrifstofu félagsaðstoðar. Hann fór síðan í vasa repúblíkanans og gaf flakkaranum fimmtíu dollara. NÚ SKILUR ÞÚ, hver er munurinn á milli repúblíkana og demókrata." DÆMISAGA um íslensk stjórnmál handa dómsmálaráðherranum að birta á bloggsíðu sinni gæti verið á þessa leið: Samfylkingarmaður og Sjálfstæðismaður sitja saman í ríkisstjórn. Ungsjalli sækir um dómaraembætti sem reyndari lögfræðingar væru mun hæfari til að gegna. Sjálfstæðismaðurinn tekur fjármálaráðherra úr vasa sínum og lætur fjármálaráðherrann skipa sjalladrenginn í embættið. Samfylkingarmaðurinn spyr óttasleginn: Hvernig ætlar þú að réttlæta þetta? SJÁLFSTÆÐISMAÐURINN svarar: Framsóknarmenn gera góðverk til að hygla sjálfum sér og hver öðrum. Það er spilling. Við Sjálfstæðismenn gerum góðverk af samúð með ráðherrabörnum, skyldmennum og vinum ráðherra og öðrum sem standa höllum fæti í samfélaginu - og svo munum við að víkja sæti á meðan. SAMFYLKINGARMAÐURINN segir: Auðvitað á maður að hjálpa þeim sem standa höllum fæti í samfélaginu. Það er hið háleita markmið stjórnmálanna. Úr því að við erum sammála um grundvallaratriði getum við setið saman í stjórn til eilífðar. NÚ SKILUR ÞÚ muninn á Framsóknarmönnum annars vegar og alvöru stjórnmálamönnum hins vegar. Framsóknarmenn eru gjörspilltir og púkalegir en hinir síðarnefndu eru staðfastir hugsjónamenn sem berjast gegn því að fólk sé lagt í einelti þótt það sé svo óheppið að vera af góðum og innvígðum ættum og hafa réttar og innmúraðar skoðanir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þráinn Bertelsson Mest lesið Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson Skoðun
Hinar yndislegu pælingar sem dómsmálaráðherrann okkar birtir á blogginu sínu eru ljós í skammdeginu. Núna á laugardaginn birti þessi höfuðsnillingur dæmisögu sem útskýrir bandarísk stjórnmál af mikilli réttsýni: REPÚBLÍKANI OG DEMÓKRATI voru á gangi og mættu flakkara. Repúblíkaninn gaf flakkaranum nafnspjaldið sitt og sagði honum að koma í fyrirtæki sitt og fá vinnu. Hann tók síðan tuttugu dollara seðil úr vasa sínum og gaf flakkaranum. Demókratinn hreifst mjög af þessu og þegar þeir mættu öðrum flakkara, ákvað hann að veita honum aðstoð. Hann fór til flakkarans og vísaði honum leiðina að næstu skrifstofu félagsaðstoðar. Hann fór síðan í vasa repúblíkanans og gaf flakkaranum fimmtíu dollara. NÚ SKILUR ÞÚ, hver er munurinn á milli repúblíkana og demókrata." DÆMISAGA um íslensk stjórnmál handa dómsmálaráðherranum að birta á bloggsíðu sinni gæti verið á þessa leið: Samfylkingarmaður og Sjálfstæðismaður sitja saman í ríkisstjórn. Ungsjalli sækir um dómaraembætti sem reyndari lögfræðingar væru mun hæfari til að gegna. Sjálfstæðismaðurinn tekur fjármálaráðherra úr vasa sínum og lætur fjármálaráðherrann skipa sjalladrenginn í embættið. Samfylkingarmaðurinn spyr óttasleginn: Hvernig ætlar þú að réttlæta þetta? SJÁLFSTÆÐISMAÐURINN svarar: Framsóknarmenn gera góðverk til að hygla sjálfum sér og hver öðrum. Það er spilling. Við Sjálfstæðismenn gerum góðverk af samúð með ráðherrabörnum, skyldmennum og vinum ráðherra og öðrum sem standa höllum fæti í samfélaginu - og svo munum við að víkja sæti á meðan. SAMFYLKINGARMAÐURINN segir: Auðvitað á maður að hjálpa þeim sem standa höllum fæti í samfélaginu. Það er hið háleita markmið stjórnmálanna. Úr því að við erum sammála um grundvallaratriði getum við setið saman í stjórn til eilífðar. NÚ SKILUR ÞÚ muninn á Framsóknarmönnum annars vegar og alvöru stjórnmálamönnum hins vegar. Framsóknarmenn eru gjörspilltir og púkalegir en hinir síðarnefndu eru staðfastir hugsjónamenn sem berjast gegn því að fólk sé lagt í einelti þótt það sé svo óheppið að vera af góðum og innvígðum ættum og hafa réttar og innmúraðar skoðanir.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun
Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson Skoðun
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun
Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson Skoðun