Raup dagsins 21. ágúst 2007 00:01 Menningarnóttin með Glitnishlaupinu innanborðs nálgaðist óþægilega hratt þetta sumarið. Vegna heitstrenginga frá í fyrra hefur það verið undirlagt af hlaupatilraunum þeirrar sem áður var þekktari af værukærri heimasetu og þrátt fyrir ríflegan undirbúningstíma hefðu reyndar tvær, þrjár vikur í viðbót verið vel þegnar. Í upphafi æfingatímabilsins var markmiðið einfaldlega að staulast 10 kílómetra með einhverjum ráðum og komast í mark fyrir kvöldið. Snemma í vor fæddist svo dálítið hliðarmarkmið sem aðeins fáeinum var trúað fyrir: Að klára hlaupið á innan við klukkustund. Fyrir suma er það pís of keik en fyrir ráðsetta frú sem stundaði síðast íþróttir með 5. flokki HK í blaki var það töluverð áskorun, jafnvel meiri en að sjást á almannafæri í þröngum spandexgalla. Eftirvænting mín og annarra hlaupara í Lækjargötunni að morgni laugardagsins var næstum áþreifanleg. Hinn leyndi metnaður rak mig til að troðast fremst að rásmarkinu þar sem félagsskapurinn var aðallega ungir karlmenn með svellandi keppnisskap. Mætur maður hafði nokkrum dögum áður gefið mér afbragðsráð til að halda góðu tempói í hlaupinu: Ég skyldi bara velja mér snotran rass og elta hann. Því miður reyndust þessir stæltu samferðamenn mínir aðeins of sprækir svo sekúndubrotum eftir að byssuskotið reið af voru þeir horfnir í rykmekki. Hinsvegar trimmaði á undan mér dálítill snáði svona átta eða tíu ára og með járnvilja tókst mér að halda í við hann um skeið. Lengi framan af leið mér samt eins og eyju í stórfljóti sem kastast fram með dumbum dyn. Það þýðir á mannamáli að allir fóru framúr mér. Samt hljóp ég eins og ég ætti lífið að leysa en við þær aðstæður mótmælir skrokkurinn venjulega með því að standa á öndinni og hóta uppköstum. Það gerði hann einmitt þennan dag og því var í mínu tilfelli umrædd stemming úr Lækjargötunni skilin eftir þar. Strax á Tjarnarbrúnni datt mér í hug að hætta við alltsaman og hugmyndin hljómaði æ betur því lengra sem dró. Nú get ég sest í helgan stein. Þegar barnabörnin í framtíðinni spyrja um afrek langrar ævi sýni ég roggin verðlaunapening frá Glitni úr skíragulli. Tími: 56 mínútur, 24 sekúndur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórhildur Elín Elínardóttir Mest lesið Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun
Menningarnóttin með Glitnishlaupinu innanborðs nálgaðist óþægilega hratt þetta sumarið. Vegna heitstrenginga frá í fyrra hefur það verið undirlagt af hlaupatilraunum þeirrar sem áður var þekktari af værukærri heimasetu og þrátt fyrir ríflegan undirbúningstíma hefðu reyndar tvær, þrjár vikur í viðbót verið vel þegnar. Í upphafi æfingatímabilsins var markmiðið einfaldlega að staulast 10 kílómetra með einhverjum ráðum og komast í mark fyrir kvöldið. Snemma í vor fæddist svo dálítið hliðarmarkmið sem aðeins fáeinum var trúað fyrir: Að klára hlaupið á innan við klukkustund. Fyrir suma er það pís of keik en fyrir ráðsetta frú sem stundaði síðast íþróttir með 5. flokki HK í blaki var það töluverð áskorun, jafnvel meiri en að sjást á almannafæri í þröngum spandexgalla. Eftirvænting mín og annarra hlaupara í Lækjargötunni að morgni laugardagsins var næstum áþreifanleg. Hinn leyndi metnaður rak mig til að troðast fremst að rásmarkinu þar sem félagsskapurinn var aðallega ungir karlmenn með svellandi keppnisskap. Mætur maður hafði nokkrum dögum áður gefið mér afbragðsráð til að halda góðu tempói í hlaupinu: Ég skyldi bara velja mér snotran rass og elta hann. Því miður reyndust þessir stæltu samferðamenn mínir aðeins of sprækir svo sekúndubrotum eftir að byssuskotið reið af voru þeir horfnir í rykmekki. Hinsvegar trimmaði á undan mér dálítill snáði svona átta eða tíu ára og með járnvilja tókst mér að halda í við hann um skeið. Lengi framan af leið mér samt eins og eyju í stórfljóti sem kastast fram með dumbum dyn. Það þýðir á mannamáli að allir fóru framúr mér. Samt hljóp ég eins og ég ætti lífið að leysa en við þær aðstæður mótmælir skrokkurinn venjulega með því að standa á öndinni og hóta uppköstum. Það gerði hann einmitt þennan dag og því var í mínu tilfelli umrædd stemming úr Lækjargötunni skilin eftir þar. Strax á Tjarnarbrúnni datt mér í hug að hætta við alltsaman og hugmyndin hljómaði æ betur því lengra sem dró. Nú get ég sest í helgan stein. Þegar barnabörnin í framtíðinni spyrja um afrek langrar ævi sýni ég roggin verðlaunapening frá Glitni úr skíragulli. Tími: 56 mínútur, 24 sekúndur.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir Skoðun