Áramótaheit ríkisstjórnarinnar Helgi Brynjarsson skrifar 1. október 2026 08:45 Árið 2026 hefur verið erfitt fyrir íslenskt efnahagslíf, en árið hófst með ríflegum skattahækkunum sem tóku gildi 1. janúar. Ekki bætti úr skák þegar ríkisstjórnin lögfesti tengingu bóta við launavísitölu, Seðlabankinn var í það minnsta ekki ánægður með það og benti m.a. á að áformin gætu falið í sér aukin verðbólguþrýsting og að bætur gætu hækkað umfram laun. Í kjölfarið gerðist það sem hefði ekki átt að koma neinum á óvart. Verðbólga jókst og stýrivextir verið hækkaðir í þrígang. Erfitt er að kenna öðrum en ríkisstjórninni um það ástand sem upp er komið, þó vissulega hafi staða heimsmála einnig verið óhagstæð eins og svo oft áður, en t.a.m. hefur Seðlabankinn lýst því yfir að gjaldahækkanir hins opinbera séu stærsti orsakavaldur þeirrar aukningar á verðbólgu sem átt hefur sér stað seinasta árið. Raunveruleikin og draumarnir Þessar hrakfarir hafa þó ekki dregið úr ánægju ríkisstjórnarinnar með eigin störf. Þegar fjármálaráðherra kynnti með stolti fjárlagafrumvarpið fyrir árið 2027, hvar gert er ráð fyrir fimm milljarða afgangi ríkissjóðs á næsta ári, kallaði hann á Valkyrjurnar þrjár upp á svið þar sem skælbrosandi forsætisráðherra teiknaði núll á tússtöflu sem tákna átti hallalaus fjárlög. Í kjölfarið hafa ráðherrarnir og stjórnarliðar hver á fætur öðrum og fagnað fjárlögunum sem stórkostlegum árangri og því að ríkisstjórnin hafi „loksins stöðvað hallarekstur ríkissjóðs“. Virðast þau horfa algjörlega fram hjá því að áætlaður halli er ekkert annað en áætlun um að allt falli í ljúfa löð á næsta ári. Í þessu tilviki er þó réttara að tala um draumóra en áætlun, a.m.k. ef litið er til þess að áætlaður halli í seinustu fjárlögum var um 28 milljarðar en afkomuhorfur benda nú til þess að hallinn verði þegar upp er staðið tæpum 40 milljörðum meiri en gert var ráð fyrir. Reynist fjárlögin 2027 jafn sannspá og þau voru 2026 mun ríkissjóður enda í 35 milljarða halla. Ólíklegt er að forsætisráðherra muni hafa fyrir því að teikna þá tölu fyrir okkur. Þyngdartapinu fagnað í janúar Algengt er að landsmenn strengi sér metnaðarfull áramótaheit um verulegt þyngdartap með tilheyrandi heilbrigðari lífstíl. Þrátt fyrir að líkamsræktarstöðvar séu þétt setnar í janúar ár hvert kvarnast þó verulega úr hópnum eftir því sem á líður og fæstir enda léttari í desember, heldur frekar enn sverari en þeir voru árinu áður. Þess vegna dettur engum í hug að monta sig yfir þyngdartapinu í byrjun janúar, enn þá með afganginn af jólatertunni í munnvikinu og án þess að hafa stigið fæti í ræktina. Það gerir ríkisstjórnin hins vegar með fagnaðarlátum sínum yfir planinu um hallalaus fjárlög. Þau hafa strengt álíka heit áður, hvort sem það er tengt halla í fjárlögum, um að hækka ekki skatta eða að slá niður vexti og verðbólgu. Aldrei hafa þau þó staðið við loforðin. Því kemur spánskt fyrir sjónir að sjá öll þessi fagnaðarlæti þegar árangurinn er enginn, enn sem komið er. Staðan kallar ekki á fögnuð, heldur u-beygju Þrátt fyrir að ríkisstjórnin hafi boðað mikinn fögnuð eru aðstæður með engu móti þannig að tilefni sé til sérstakrar gleði. Almenningur hefur á þessu ári þurft að þola aukna verðbólgu, þrjár vaxtahækkanir, aukið atvinnuleysi og hinar ýmsu skattahækkanir. Nú á að bæta um betur og hækka tekjuskatt einstaklinga, skatta á bifreiðaeigendur og skatta á heimili fólks með forvarnargjaldi eins og boðað er í fjárlagafrumvarpinu. Og þá eru ótaldar óbeinar skattahækkanir á almenning líkt og hækkun virðisaukaskatts vegna vinnu á byggingarstað, sem leiðir af sér hækkun á fasteignaverði, og bankaskatt, sem er fyrirséð er að muni á endanum lenda á viðskiptavinum bankanna. Það er líkt og ríkisstjórnin hafi engan skilning á áhrifum gjörða sinnar á landsmenn alla og velti því ekkert fyrir sér hvaða afleiðingar skattahækkanir þeirra hafa á heimilisbókhald landsmanna. Eina sem virðist komast að er að leggja fram plan. Það hefur því miður verið saga þessarar ríkisstjórnar þegar kemur að efnahagsmálum. Áætlunum, loforðum og plönum er fagnað en aldrei árangrinum, enda er hann ekki til staðar. Höfundur er lögfræðingur og starfsmaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Saklaus uns Diljá ákveður annað Íris Erlingsdóttir Skoðun Hvar eru gögnin að baki ákvörðuninni? Gréta María Grétarsdóttir Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Er einkavæðingin hættulegri en gervigreindin? Kristján Logason Skoðun Hver fær reikninginn? Ingibjörg Isaksen Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson Skoðun Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun „Samningsfrelsi“ braskara eða leigubremsa? Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Til varnar tjáningarfrelsi Hallmundur Albertsson Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Heimskuleg leigubremsa eða heimskulegir hagfræðingar? Stefán Ólafsson skrifar Skoðun Gervigreindin sparar tíma og peninga Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Við segjum STOPP - verjum Seyðisfjörð og náttúru Íslands Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Landsvirkjun ætti að fjárfesta í íslensku reikniafli Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvar lendir sleggjan næst? Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Gaur! Vertu töffari! Sveinn Waage skrifar Skoðun Mjög góður árangur fyrirbyggjandi ónæmisaðgerða gegn RSV hjá ungum börnum Valtýr Stefánsson Thors skrifar Skoðun Hver fær reikninginn? Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Hvar eru gögnin að baki ákvörðuninni? Gréta María Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er einkavæðingin hættulegri en gervigreindin? Kristján Logason skrifar Skoðun Saklaus uns Diljá ákveður annað Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Sameining lögregluumdæma – Tækifæri fyrir Búðardal Guðbrandur Tumi Gíslason skrifar Skoðun „Samningsfrelsi“ braskara eða leigubremsa? Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Einkunnakerfi í öngstræti Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Ekki einu sinni Margrét Einarsdóttir getur fullyrt það Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Ég gerði tilraun til lýðræðislegrar uppreisnar í VG Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Til varnar tjáningarfrelsi Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum í rauninni ekki tapað Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Skaðaminnkun í sautján ár – og þörfin enn mikil Sóley Kristín Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Verður Grensásvegur hjarta tónlistar í Reykjavík? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Aðför að ferðaþjónustunni Helgi Kjartansson skrifar Skoðun Farsæld barna verður ekki tryggð án fjármagns Jóhanna Erla Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Reykjavík beygir af Brynhildur Bolladóttir skrifar Sjá meira
Árið 2026 hefur verið erfitt fyrir íslenskt efnahagslíf, en árið hófst með ríflegum skattahækkunum sem tóku gildi 1. janúar. Ekki bætti úr skák þegar ríkisstjórnin lögfesti tengingu bóta við launavísitölu, Seðlabankinn var í það minnsta ekki ánægður með það og benti m.a. á að áformin gætu falið í sér aukin verðbólguþrýsting og að bætur gætu hækkað umfram laun. Í kjölfarið gerðist það sem hefði ekki átt að koma neinum á óvart. Verðbólga jókst og stýrivextir verið hækkaðir í þrígang. Erfitt er að kenna öðrum en ríkisstjórninni um það ástand sem upp er komið, þó vissulega hafi staða heimsmála einnig verið óhagstæð eins og svo oft áður, en t.a.m. hefur Seðlabankinn lýst því yfir að gjaldahækkanir hins opinbera séu stærsti orsakavaldur þeirrar aukningar á verðbólgu sem átt hefur sér stað seinasta árið. Raunveruleikin og draumarnir Þessar hrakfarir hafa þó ekki dregið úr ánægju ríkisstjórnarinnar með eigin störf. Þegar fjármálaráðherra kynnti með stolti fjárlagafrumvarpið fyrir árið 2027, hvar gert er ráð fyrir fimm milljarða afgangi ríkissjóðs á næsta ári, kallaði hann á Valkyrjurnar þrjár upp á svið þar sem skælbrosandi forsætisráðherra teiknaði núll á tússtöflu sem tákna átti hallalaus fjárlög. Í kjölfarið hafa ráðherrarnir og stjórnarliðar hver á fætur öðrum og fagnað fjárlögunum sem stórkostlegum árangri og því að ríkisstjórnin hafi „loksins stöðvað hallarekstur ríkissjóðs“. Virðast þau horfa algjörlega fram hjá því að áætlaður halli er ekkert annað en áætlun um að allt falli í ljúfa löð á næsta ári. Í þessu tilviki er þó réttara að tala um draumóra en áætlun, a.m.k. ef litið er til þess að áætlaður halli í seinustu fjárlögum var um 28 milljarðar en afkomuhorfur benda nú til þess að hallinn verði þegar upp er staðið tæpum 40 milljörðum meiri en gert var ráð fyrir. Reynist fjárlögin 2027 jafn sannspá og þau voru 2026 mun ríkissjóður enda í 35 milljarða halla. Ólíklegt er að forsætisráðherra muni hafa fyrir því að teikna þá tölu fyrir okkur. Þyngdartapinu fagnað í janúar Algengt er að landsmenn strengi sér metnaðarfull áramótaheit um verulegt þyngdartap með tilheyrandi heilbrigðari lífstíl. Þrátt fyrir að líkamsræktarstöðvar séu þétt setnar í janúar ár hvert kvarnast þó verulega úr hópnum eftir því sem á líður og fæstir enda léttari í desember, heldur frekar enn sverari en þeir voru árinu áður. Þess vegna dettur engum í hug að monta sig yfir þyngdartapinu í byrjun janúar, enn þá með afganginn af jólatertunni í munnvikinu og án þess að hafa stigið fæti í ræktina. Það gerir ríkisstjórnin hins vegar með fagnaðarlátum sínum yfir planinu um hallalaus fjárlög. Þau hafa strengt álíka heit áður, hvort sem það er tengt halla í fjárlögum, um að hækka ekki skatta eða að slá niður vexti og verðbólgu. Aldrei hafa þau þó staðið við loforðin. Því kemur spánskt fyrir sjónir að sjá öll þessi fagnaðarlæti þegar árangurinn er enginn, enn sem komið er. Staðan kallar ekki á fögnuð, heldur u-beygju Þrátt fyrir að ríkisstjórnin hafi boðað mikinn fögnuð eru aðstæður með engu móti þannig að tilefni sé til sérstakrar gleði. Almenningur hefur á þessu ári þurft að þola aukna verðbólgu, þrjár vaxtahækkanir, aukið atvinnuleysi og hinar ýmsu skattahækkanir. Nú á að bæta um betur og hækka tekjuskatt einstaklinga, skatta á bifreiðaeigendur og skatta á heimili fólks með forvarnargjaldi eins og boðað er í fjárlagafrumvarpinu. Og þá eru ótaldar óbeinar skattahækkanir á almenning líkt og hækkun virðisaukaskatts vegna vinnu á byggingarstað, sem leiðir af sér hækkun á fasteignaverði, og bankaskatt, sem er fyrirséð er að muni á endanum lenda á viðskiptavinum bankanna. Það er líkt og ríkisstjórnin hafi engan skilning á áhrifum gjörða sinnar á landsmenn alla og velti því ekkert fyrir sér hvaða afleiðingar skattahækkanir þeirra hafa á heimilisbókhald landsmanna. Eina sem virðist komast að er að leggja fram plan. Það hefur því miður verið saga þessarar ríkisstjórnar þegar kemur að efnahagsmálum. Áætlunum, loforðum og plönum er fagnað en aldrei árangrinum, enda er hann ekki til staðar. Höfundur er lögfræðingur og starfsmaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins.
Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Við segjum STOPP - verjum Seyðisfjörð og náttúru Íslands Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar
Skoðun Mjög góður árangur fyrirbyggjandi ónæmisaðgerða gegn RSV hjá ungum börnum Valtýr Stefánsson Thors skrifar
Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson skrifar
Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar
Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun