Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir skrifar 17. september 2026 10:15 Síðustu daga höfum við orðið vitni að mjög óvenjulegri atburðarás. Stuðningsmenn Ísraels reyndu enn eina ferðina að þagga niður í listamanni sem lýsti yfir stuðningi sínum við frjálsa Palestínu á tónleikum. En, í kjölfarið fylktu aðrir tónlistarmenn og almenningur liði um hann. Í dag eru skyndilega eldgamlir slagarar með þessum tónlistarmanni á metsölulistum. Hann stendur uppi sem sigurvegari. Hvað þýðir þetta fyrir okkur á Íslandi? Ég get ekki annað en vonað að íslenskir listamenn og sérstaklega íslenskt íþróttafóllk sé að fylgjast með. Að þau viti að það er hægt að nota stöðu sína til að taka afstöðu gegn þjóðarmorði og óréttlæti. Frá því að þjóðarmorðið á Gaza hófst árið 2023 hafa íslensk landslið keppt við Ísrael í fótbolta, handbolta og körfubolta. Í byrjun árs 2025 skrifaði ég grein vegna landsleiks við Ísraels þar sem stóð: „Eftir 25 ár munu afar fáir muna í hvaða sæti þið lentuð í þessari keppni. Ekki frekar en fólk mun muna hvað Íslendingar almennt, frá ráðherrum til rafvirkja, var að gera árið 2025. En þetta myndi ekki gleymast.“ Hversu mörg okkar muna í dag í hvaða sæti Ísland endaði á þessum mótum? Og hversu stolt værum við ekki ef eitthvert íslenskt íþróttalið hefði tekið það skref að sniðganga leik við ríki sem stundar dagleg morð á óbreyttum borgurum? Íslenskt íþróttafólk er, vegna hæfileika sinna og dugnaðar, í aðstöðu til að andæfa stjórnlausum glæpum Ísraels, sem við hin getum bara látið okkur dreyma um. Mér þætti vænt um að sem flest okkar myndu deila þessari grein með öðrum til að sýna að við myndum alltaf standa með íslensku íþróttafólki sem myndi neita að spila við ísraelskt lið. Höfundur er sjálfboðaliði fyrir íslensku sniðgönguhreyfinguna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir Skoðun Þarf að toga í fleiri þræði á leigumarkaði? Ragnar Sigurður Kristjánsson Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Skoðun Vefurinn kom á undan félaginu Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir skrifar Skoðun „Við ætlum að læra af þessu“ – enn einu sinni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Af hverju ég elska Ísland Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Hugleiðing á degi náttúrunnar Kolbrún Haraldsdóttir skrifar Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar Skoðun Björgunarþyrla á Akureyri – staða máls Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Framtíð endurhæfingar á Norðurlandi Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Fær þjóðin eðlilega rentu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þarf að toga í fleiri þræði á leigumarkaði? Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Síðustu daga höfum við orðið vitni að mjög óvenjulegri atburðarás. Stuðningsmenn Ísraels reyndu enn eina ferðina að þagga niður í listamanni sem lýsti yfir stuðningi sínum við frjálsa Palestínu á tónleikum. En, í kjölfarið fylktu aðrir tónlistarmenn og almenningur liði um hann. Í dag eru skyndilega eldgamlir slagarar með þessum tónlistarmanni á metsölulistum. Hann stendur uppi sem sigurvegari. Hvað þýðir þetta fyrir okkur á Íslandi? Ég get ekki annað en vonað að íslenskir listamenn og sérstaklega íslenskt íþróttafóllk sé að fylgjast með. Að þau viti að það er hægt að nota stöðu sína til að taka afstöðu gegn þjóðarmorði og óréttlæti. Frá því að þjóðarmorðið á Gaza hófst árið 2023 hafa íslensk landslið keppt við Ísrael í fótbolta, handbolta og körfubolta. Í byrjun árs 2025 skrifaði ég grein vegna landsleiks við Ísraels þar sem stóð: „Eftir 25 ár munu afar fáir muna í hvaða sæti þið lentuð í þessari keppni. Ekki frekar en fólk mun muna hvað Íslendingar almennt, frá ráðherrum til rafvirkja, var að gera árið 2025. En þetta myndi ekki gleymast.“ Hversu mörg okkar muna í dag í hvaða sæti Ísland endaði á þessum mótum? Og hversu stolt værum við ekki ef eitthvert íslenskt íþróttalið hefði tekið það skref að sniðganga leik við ríki sem stundar dagleg morð á óbreyttum borgurum? Íslenskt íþróttafólk er, vegna hæfileika sinna og dugnaðar, í aðstöðu til að andæfa stjórnlausum glæpum Ísraels, sem við hin getum bara látið okkur dreyma um. Mér þætti vænt um að sem flest okkar myndu deila þessari grein með öðrum til að sýna að við myndum alltaf standa með íslensku íþróttafólki sem myndi neita að spila við ísraelskt lið. Höfundur er sjálfboðaliði fyrir íslensku sniðgönguhreyfinguna.
Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar