Tékkar vilja halda krónunni og sömu rök eiga við um Ísland Júlíus Valsson skrifar 27. maí 2026 15:01 Tékkland er eitt þeirra ríkja Evrópusambandsins sem hafa ekki tekið upp evru, þrátt fyrir að hafa við inngöngu í ESB formlega gengist undir þá langtímaskuldbindingu að taka síðar upp sameiginlegu myntina. Núverandi stefna stjórnvalda í Prag er hins vegar skýr. Tékkland ætlar ekki að taka upp evru á næstunni og ríkisstjórnin segist ekki einu sinni ætla að stíga skref í átt að upptöku hennar. Í stefnuyfirlýsingu tékknesku ríkisstjórnarinnar er þetta orðað afdráttarlaust. Þar segir að tékkneska krónan sé lykill að efnahagslegu fullveldi landsins og að ríkisstjórnin skuldbindi sig til þess að taka hvorki upp evru né gera ráðstafanir í átt að upptöku hennar. Jafnframt hefur verið rætt um að festa stöðu tékknesku krónunnar enn betur í sessi, jafnvel með því að veita henni stjórnarskrárlega vernd. Krónan sem tákn um sjálfstæði og fullveldi Þetta sýnir að málið snýst ekki aðeins um tæknileg skipti á gjaldmiðli. Málið snýst einnig um stjórnmál, fullveldi og efnahagslegt sjálfstæði. Fyrir marga Tékka er krónan ekki aðeins greiðslumiðill heldur einnig stjórntæki. Með eigin gjaldmiðli viðheldur Tékkland eigin peningastefnu, eigin vaxtastefnu og sjálfstæðum seðlabankaákvörðunum. Landið hefur þannig meira svigrúm til að bregðast við verðbólgu, efnahagsáföllum og sveiflum í útflutningi. Efnahagsleg og pólitísk rök gegn upptöku evru Efnahagsleg rök styðja einnig þessa afstöðu stjórnvalda. Tékkneska fjármálaráðuneytið og seðlabanki landsins hafa mælt með því að engin dagsetning verði ákveðin fyrir upptöku evru. Þar er meðal annars litið til þess hvort tékkneska hagkerfið sé nægilega samhæft hagkerfum evrusvæðisins og hvort landið geti afsalað sér eigin peningastefnu án þess að veikja viðnámsþrótt hagkerfisins. Þetta er lykilatriði í umræðunni. Þegar ríki tekur upp evru afsalar það sér sjálfstæðri vaxta- og gengisstefnu. Seðlabanki landsins getur þá ekki lengur tekið ákvarðanir eingöngu út frá aðstæðum í heimahagkerfinu. Vextir eru þá ákveðnir með hliðsjón af aðstæðum á evrusvæðinu í heild, þar sem stærstu ríkin vega þyngst. Smærri ríki þurfa því að laga sig að stefnu sem er ekki endilega mótuð með sérstakar aðstæður þeirra í huga. Íslenska krónan sem efnahagslegt stjórntæki Sambærileg rök eiga að verulegu leyti við um Ísland. Íslenska krónan er ekki gallalaus, ekki fremur en sú tékkneska, en hún veitir Íslandi þó ákveðið efnahagslegt sjálfstæði. Með eigin gjaldmiðli getur Ísland viðhaldið sjálfstæðri peningastefnu, eigin vaxtaákvörðunum og gengissveigjanleika. Þetta skiptir máli fyrir lítið og opið hagkerfi sem byggir á sjávarútvegi, ferðaþjónustu, orku og útflutningi og er háð sveiflukenndu ytra umhverfi. Ef Ísland tæki upp evru myndi Seðlabanki Íslands missa sjálfstætt mótunarhlutverk sitt í peningamálum. Vaxtaákvarðanir yrðu þá teknar af Seðlabanka Evrópu, fyrst og fremst með hliðsjón af stöðu evrusvæðisins í heild sinni. Ísland gæti þá lent í þeirri stöðu að vaxtastefna sem hentar stærri hagkerfum, svo sem Þýskalandi, Frakklandi eða Ítalíu, henti ekki endilega íslenska hagkerfinu.Krónan sem forsenda efnahagslegs sjálfstæðis Af þessum sökum er tékkneska afstaðan athyglisverð fyrir okkur Íslendinga. Tékkar líta á eigin gjaldmiðil sem hluta af efnahagslegu fullveldi landsins. Þeir telja að kostir evrunnar, svo sem lægri gjaldeyriskostnaður og auðveldari viðskipti við evrusvæðið, vegi ekki þyngra en þeir ókostir sem fylgja því að afsala sér eigin peningastefnu. Íslendingar standa frammi fyrir sambærilegri grundvallarspurningu um peningalegt sjálfstæði. Á að halda í íslensku krónuna, þrátt fyrir þá galla og þær sveiflur sem henni fylgja, eða afsala sér sjálfstæðri peningastefnu með aðild að evrusvæðinu? Tékkneska dæmið sýnir að jafnvel innan Evrópusambandsins eru ríki sem telja skynsamlegra að halda eigin gjaldmiðli en að taka upp evru. Niðurstaðan er því skýr. Tékkar hafna evrunni ekki aðeins á tilfinningalegum forsendum, heldur einnig vegna þess að þeir líta á krónuna sem tæki til að verja efnahagslegt sjálfstæði landsins. Sambærileg sjónarmið eiga einnig við um Ísland. Íslenska krónan er mikilvægur þáttur í efnahagslegu sjálfsforræði þjóðarinnar. ref.https://vlada.gov.cz/cz/vlada/programove-prohlaseni/programove-prohlaseni-vlady-224629https://mf.gov.cz/en/about-ministry/media-room/news-and-press-releases/2025/government-not-to-set-euro-adoption-date-for-now-59435https://www.cnb.cz/export/sites/cnb/en/financial-markets/.galleries/euro_survey/eurosurvey_2025.pdf Höfundur er læknir og fullveldissinni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Júlíus Valsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Sjá meira
Tékkland er eitt þeirra ríkja Evrópusambandsins sem hafa ekki tekið upp evru, þrátt fyrir að hafa við inngöngu í ESB formlega gengist undir þá langtímaskuldbindingu að taka síðar upp sameiginlegu myntina. Núverandi stefna stjórnvalda í Prag er hins vegar skýr. Tékkland ætlar ekki að taka upp evru á næstunni og ríkisstjórnin segist ekki einu sinni ætla að stíga skref í átt að upptöku hennar. Í stefnuyfirlýsingu tékknesku ríkisstjórnarinnar er þetta orðað afdráttarlaust. Þar segir að tékkneska krónan sé lykill að efnahagslegu fullveldi landsins og að ríkisstjórnin skuldbindi sig til þess að taka hvorki upp evru né gera ráðstafanir í átt að upptöku hennar. Jafnframt hefur verið rætt um að festa stöðu tékknesku krónunnar enn betur í sessi, jafnvel með því að veita henni stjórnarskrárlega vernd. Krónan sem tákn um sjálfstæði og fullveldi Þetta sýnir að málið snýst ekki aðeins um tæknileg skipti á gjaldmiðli. Málið snýst einnig um stjórnmál, fullveldi og efnahagslegt sjálfstæði. Fyrir marga Tékka er krónan ekki aðeins greiðslumiðill heldur einnig stjórntæki. Með eigin gjaldmiðli viðheldur Tékkland eigin peningastefnu, eigin vaxtastefnu og sjálfstæðum seðlabankaákvörðunum. Landið hefur þannig meira svigrúm til að bregðast við verðbólgu, efnahagsáföllum og sveiflum í útflutningi. Efnahagsleg og pólitísk rök gegn upptöku evru Efnahagsleg rök styðja einnig þessa afstöðu stjórnvalda. Tékkneska fjármálaráðuneytið og seðlabanki landsins hafa mælt með því að engin dagsetning verði ákveðin fyrir upptöku evru. Þar er meðal annars litið til þess hvort tékkneska hagkerfið sé nægilega samhæft hagkerfum evrusvæðisins og hvort landið geti afsalað sér eigin peningastefnu án þess að veikja viðnámsþrótt hagkerfisins. Þetta er lykilatriði í umræðunni. Þegar ríki tekur upp evru afsalar það sér sjálfstæðri vaxta- og gengisstefnu. Seðlabanki landsins getur þá ekki lengur tekið ákvarðanir eingöngu út frá aðstæðum í heimahagkerfinu. Vextir eru þá ákveðnir með hliðsjón af aðstæðum á evrusvæðinu í heild, þar sem stærstu ríkin vega þyngst. Smærri ríki þurfa því að laga sig að stefnu sem er ekki endilega mótuð með sérstakar aðstæður þeirra í huga. Íslenska krónan sem efnahagslegt stjórntæki Sambærileg rök eiga að verulegu leyti við um Ísland. Íslenska krónan er ekki gallalaus, ekki fremur en sú tékkneska, en hún veitir Íslandi þó ákveðið efnahagslegt sjálfstæði. Með eigin gjaldmiðli getur Ísland viðhaldið sjálfstæðri peningastefnu, eigin vaxtaákvörðunum og gengissveigjanleika. Þetta skiptir máli fyrir lítið og opið hagkerfi sem byggir á sjávarútvegi, ferðaþjónustu, orku og útflutningi og er háð sveiflukenndu ytra umhverfi. Ef Ísland tæki upp evru myndi Seðlabanki Íslands missa sjálfstætt mótunarhlutverk sitt í peningamálum. Vaxtaákvarðanir yrðu þá teknar af Seðlabanka Evrópu, fyrst og fremst með hliðsjón af stöðu evrusvæðisins í heild sinni. Ísland gæti þá lent í þeirri stöðu að vaxtastefna sem hentar stærri hagkerfum, svo sem Þýskalandi, Frakklandi eða Ítalíu, henti ekki endilega íslenska hagkerfinu.Krónan sem forsenda efnahagslegs sjálfstæðis Af þessum sökum er tékkneska afstaðan athyglisverð fyrir okkur Íslendinga. Tékkar líta á eigin gjaldmiðil sem hluta af efnahagslegu fullveldi landsins. Þeir telja að kostir evrunnar, svo sem lægri gjaldeyriskostnaður og auðveldari viðskipti við evrusvæðið, vegi ekki þyngra en þeir ókostir sem fylgja því að afsala sér eigin peningastefnu. Íslendingar standa frammi fyrir sambærilegri grundvallarspurningu um peningalegt sjálfstæði. Á að halda í íslensku krónuna, þrátt fyrir þá galla og þær sveiflur sem henni fylgja, eða afsala sér sjálfstæðri peningastefnu með aðild að evrusvæðinu? Tékkneska dæmið sýnir að jafnvel innan Evrópusambandsins eru ríki sem telja skynsamlegra að halda eigin gjaldmiðli en að taka upp evru. Niðurstaðan er því skýr. Tékkar hafna evrunni ekki aðeins á tilfinningalegum forsendum, heldur einnig vegna þess að þeir líta á krónuna sem tæki til að verja efnahagslegt sjálfstæði landsins. Sambærileg sjónarmið eiga einnig við um Ísland. Íslenska krónan er mikilvægur þáttur í efnahagslegu sjálfsforræði þjóðarinnar. ref.https://vlada.gov.cz/cz/vlada/programove-prohlaseni/programove-prohlaseni-vlady-224629https://mf.gov.cz/en/about-ministry/media-room/news-and-press-releases/2025/government-not-to-set-euro-adoption-date-for-now-59435https://www.cnb.cz/export/sites/cnb/en/financial-markets/.galleries/euro_survey/eurosurvey_2025.pdf Höfundur er læknir og fullveldissinni.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun