414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar 1. maí 2026 13:16 Meirihluti Kópavogsbæjar hafnaði stuðningi við 24 íbúðir Bjargs í Hallarhvarfi. Meirihlutinn valdi markaðinn frekar en fólkið Í febrúar hafnaði meirihluti bæjarráðs Kópavogs umsókn Bjargs íbúðafélags um stofnframlag vegna 24 íbúða í Hallarhvarfi og gleymdi að húsnæðisöryggi eru mannréttindi, ekki forréttindi hinna efnameiri. Bókun meirihlutans á fundi bæjarráðs: „Við úthlutun í Vatnsendahvarfi hefur bærinn haft til viðmiðunar um að auka framboð húsnæðis af öllum gerðum fyrir kaupendur á almennum húsnæðismarkaði. Það samræmist ekki þeim áherslum að verða við beiðni frá Bjargi íbúðafélagi um fjárhagsstuðning til uppbyggingarinnar að fjárhæð um 220 milljónir kr.“ Hér birtist skýr pólitísk forgangsröðun. Þegar valið stóð á milli þess að tryggja fleirum húsnæðisöryggi* með stuðningi sveitarfélagsins við óhagnaðardrifna uppbyggingu viðráðanlegs leiguhúsnæðis valdi meirihlutinn markaðinn. Ákvarðanir sem þessi skipta máli, húsnæðismál snúast ekki bara um lóðir, fermetra og byggingarrétt heldur hver fær tækifæri til að eiga heimili í Kópavogi. Bjarg er raunhæf leið til fjölbreytni í húsnæðismálum Íbúðir á vegum Bjargs eru hluti af almenna íbúðakerfinu*. Kerfi sem er ætlað fólki sem stendur fjárhagslega ofar þeim sem eiga rétt á félagslegu húsnæði bæjarins en hefur ekki kost á að gerast “kaupendur á almennum húsnæðismarkaði” í núverandi ástandi. 414 eru á biðlista, í Kópavogi, eftir húsnæði á vegum Bjargs. Það eru að minnsta kosti 414 betri ástæður en þær sem meirihlutinn setti fram. Öll eiga að geta búið í Kópavogi í öruggu húsnæði, hvort sem þau vilja eiga eða leigja. Húsnæðisstefna bæjarins þarf að taka stakkaskiptum og byrja að snúast um fólk, ekki bara um að hámarka verð byggingarréttar. Markaðurinn leysir ekki húsnæðisvandann Ný greining ASÍ og BSRB sýnir slaka stöðu almenna íbúðakerfisins. Kerfið, sem átti að tryggja fólki öruggt og viðráðanlegt húsnæði, var gott sem lagt niður á nýrri öld, öld markaðsvæðingar húsnæðis. Árið 2000 voru 4,4 íbúðir í almenna íbúðakerfinu og á hverja 100 á vinnumarkaði, 2007 var talan 0,0 og þrátt fyrir mikinn þrýsting á stjórnvöld og gríðarlegan húsnæðisvanda undanfarin 10 ár var hlutfallið í fyrra aðeins komið í 0,7 íbúðir á hverja 100 á vinnumarkaði. Afleiðingarnar blasa við, húsnæðisverð hefur rokið upp, leigumarkaðurinn er dýr og ófyrirsjáanlegur og stór hópur fólks hefur hvorki raunhæfan möguleika á að kaupa húsnæði né búa við öryggi á almennum leigumarkaði. Þarna verður almenna íbúðakerfið að fá tækifæri til að sinna grunnþörfum fólks. Þetta er skynsamlegt húsnæðiskerfi fyrir fólk á vinnumarkaði sem borgar skatta, vill byggja upp líf sitt, en á lítinn eða engan séns á markaðsdrifnum húsnæðismarkaðnum, sem hefur farið langt fram úr greiðslugetu venjulegs fólks. Húsnæði fyrir öll á viðráðanlegum kjörum Viðráðanlegt húsnæði er gott fyrir allt samfélagið. Þegar fólk býr við húsnæðisöryggi verður samfélagið sterkara, börn búa við meiri stöðugleika og fá tækifæri til að þroskast sem einstaklingar, fjölskyldur fá betra fjárhagslegt svigrúm, fólk getur tekið virkari þátt í samfélaginu, hverfin verða fjölbreyttari og bærinn verður betri fyrir fólk á öllum æviskeiðum. Öruggt húsnæði er nefnilega grunnþörf okkar allra. Það er miklu meira en þak yfir höfuðið, þar verður til heimili okkar, staðurinn þar sem við hlöðum batteríin, ölum upp börn, byggjum ný sambönd og viðhöldum þeim eldri. Í öryggi getum við tekið stórar og litlar ákvarðanir um framtíðina en ef heimili þínu fylgir stöðugt óvissuástand verður allt þetta margfalt erfiðara. Við í Vinstri grænum og óháðum ætlum að efla almenna íbúðakerfið með því að styðja við óhagnaðardrifin leigufélög eins og Bjarg, taka frá lóðir fyrir viðráðanlegt húsnæði og fjölga félagslegum íbúðum. Tryggjum fjölbreyttari búsetukosti fyrir ungt fólk, barnafjölskyldur, eldri íbúa, fatlað fólk og fólk með lágar eða meðaltekjur. Ný uppbygging og skipulag bæjarins á alltaf að taka mið af þörfum íbúa, ekki aðeins af markaðsverði byggingarréttar. Kópavogur ber ábyrgð á því að það sé til nægt húsnæði fyrir öll á kjörum sem þau ráða við. Við þurfum heildstæða stefnu fyrir öll sem búa í Kópavogi, hvort sem þau vilja eiga eða leigja. Kópavogur má ekki verða bær þar sem aðeins þau tekjuhæstu, og börnin þeirra, geta búið við öryggi. Kópavogur á að vera fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Vinstri grænna og óháðra í Kópavogi. Til fróðleiks: Húsnæðisöryggi felur í sér að fólk ráði við húsnæðiskostnaðinn, búi í heilnæmu húsnæði og þurfi ekki að flytja nema það velji það sjálft. Almennar íbúðir eru leiguíbúðir sem Húsnæðis- og mannvirkjastofnun og sveitarfélög hafa veitt stofnframlög til byggingar eða kaupa. Alþýðusamband Íslands og BSRB. (2026). Ný greining ASÍ og BSRB um félagslegt húsnæði og þróun almenna íbúðakerfisins. https://vinnan.is/greining-asi-og-bsrb-a-stodu-almenna-ibudakerfisins/ Fundargerð bæjarráðs Kópavogs 12. febrúar 2026. Bæjarráð – 3246. fundur: mæli með að lestri bókana máls 2511279, umsókn um stofnframlag vegna byggingar á 24 íbúðum Bjargs í Hallarhvarfi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Vinstri græn Húsnæðismál Mest lesið Saklaus uns Diljá ákveður annað Íris Erlingsdóttir Skoðun Hvar eru gögnin að baki ákvörðuninni? Gréta María Grétarsdóttir Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Er einkavæðingin hættulegri en gervigreindin? Kristján Logason Skoðun Hver fær reikninginn? Ingibjörg Isaksen Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson Skoðun Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun „Samningsfrelsi“ braskara eða leigubremsa? Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Til varnar tjáningarfrelsi Hallmundur Albertsson Skoðun Heimskuleg leigubremsa eða heimskulegir hagfræðingar? Stefán Ólafsson Skoðun Skoðun Skoðun Heimskuleg leigubremsa eða heimskulegir hagfræðingar? Stefán Ólafsson skrifar Skoðun Gervigreindin sparar tíma og peninga Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Við segjum STOPP - verjum Seyðisfjörð og náttúru Íslands Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Landsvirkjun ætti að fjárfesta í íslensku reikniafli Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvar lendir sleggjan næst? Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Gaur! Vertu töffari! Sveinn Waage skrifar Skoðun Mjög góður árangur fyrirbyggjandi ónæmisaðgerða gegn RSV hjá ungum börnum Valtýr Stefánsson Thors skrifar Skoðun Hver fær reikninginn? Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Hvar eru gögnin að baki ákvörðuninni? Gréta María Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er einkavæðingin hættulegri en gervigreindin? Kristján Logason skrifar Skoðun Saklaus uns Diljá ákveður annað Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Sameining lögregluumdæma – Tækifæri fyrir Búðardal Guðbrandur Tumi Gíslason skrifar Skoðun „Samningsfrelsi“ braskara eða leigubremsa? Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Einkunnakerfi í öngstræti Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Ekki einu sinni Margrét Einarsdóttir getur fullyrt það Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Ég gerði tilraun til lýðræðislegrar uppreisnar í VG Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Til varnar tjáningarfrelsi Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum í rauninni ekki tapað Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Skaðaminnkun í sautján ár – og þörfin enn mikil Sóley Kristín Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Verður Grensásvegur hjarta tónlistar í Reykjavík? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Aðför að ferðaþjónustunni Helgi Kjartansson skrifar Skoðun Farsæld barna verður ekki tryggð án fjármagns Jóhanna Erla Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Reykjavík beygir af Brynhildur Bolladóttir skrifar Sjá meira
Meirihluti Kópavogsbæjar hafnaði stuðningi við 24 íbúðir Bjargs í Hallarhvarfi. Meirihlutinn valdi markaðinn frekar en fólkið Í febrúar hafnaði meirihluti bæjarráðs Kópavogs umsókn Bjargs íbúðafélags um stofnframlag vegna 24 íbúða í Hallarhvarfi og gleymdi að húsnæðisöryggi eru mannréttindi, ekki forréttindi hinna efnameiri. Bókun meirihlutans á fundi bæjarráðs: „Við úthlutun í Vatnsendahvarfi hefur bærinn haft til viðmiðunar um að auka framboð húsnæðis af öllum gerðum fyrir kaupendur á almennum húsnæðismarkaði. Það samræmist ekki þeim áherslum að verða við beiðni frá Bjargi íbúðafélagi um fjárhagsstuðning til uppbyggingarinnar að fjárhæð um 220 milljónir kr.“ Hér birtist skýr pólitísk forgangsröðun. Þegar valið stóð á milli þess að tryggja fleirum húsnæðisöryggi* með stuðningi sveitarfélagsins við óhagnaðardrifna uppbyggingu viðráðanlegs leiguhúsnæðis valdi meirihlutinn markaðinn. Ákvarðanir sem þessi skipta máli, húsnæðismál snúast ekki bara um lóðir, fermetra og byggingarrétt heldur hver fær tækifæri til að eiga heimili í Kópavogi. Bjarg er raunhæf leið til fjölbreytni í húsnæðismálum Íbúðir á vegum Bjargs eru hluti af almenna íbúðakerfinu*. Kerfi sem er ætlað fólki sem stendur fjárhagslega ofar þeim sem eiga rétt á félagslegu húsnæði bæjarins en hefur ekki kost á að gerast “kaupendur á almennum húsnæðismarkaði” í núverandi ástandi. 414 eru á biðlista, í Kópavogi, eftir húsnæði á vegum Bjargs. Það eru að minnsta kosti 414 betri ástæður en þær sem meirihlutinn setti fram. Öll eiga að geta búið í Kópavogi í öruggu húsnæði, hvort sem þau vilja eiga eða leigja. Húsnæðisstefna bæjarins þarf að taka stakkaskiptum og byrja að snúast um fólk, ekki bara um að hámarka verð byggingarréttar. Markaðurinn leysir ekki húsnæðisvandann Ný greining ASÍ og BSRB sýnir slaka stöðu almenna íbúðakerfisins. Kerfið, sem átti að tryggja fólki öruggt og viðráðanlegt húsnæði, var gott sem lagt niður á nýrri öld, öld markaðsvæðingar húsnæðis. Árið 2000 voru 4,4 íbúðir í almenna íbúðakerfinu og á hverja 100 á vinnumarkaði, 2007 var talan 0,0 og þrátt fyrir mikinn þrýsting á stjórnvöld og gríðarlegan húsnæðisvanda undanfarin 10 ár var hlutfallið í fyrra aðeins komið í 0,7 íbúðir á hverja 100 á vinnumarkaði. Afleiðingarnar blasa við, húsnæðisverð hefur rokið upp, leigumarkaðurinn er dýr og ófyrirsjáanlegur og stór hópur fólks hefur hvorki raunhæfan möguleika á að kaupa húsnæði né búa við öryggi á almennum leigumarkaði. Þarna verður almenna íbúðakerfið að fá tækifæri til að sinna grunnþörfum fólks. Þetta er skynsamlegt húsnæðiskerfi fyrir fólk á vinnumarkaði sem borgar skatta, vill byggja upp líf sitt, en á lítinn eða engan séns á markaðsdrifnum húsnæðismarkaðnum, sem hefur farið langt fram úr greiðslugetu venjulegs fólks. Húsnæði fyrir öll á viðráðanlegum kjörum Viðráðanlegt húsnæði er gott fyrir allt samfélagið. Þegar fólk býr við húsnæðisöryggi verður samfélagið sterkara, börn búa við meiri stöðugleika og fá tækifæri til að þroskast sem einstaklingar, fjölskyldur fá betra fjárhagslegt svigrúm, fólk getur tekið virkari þátt í samfélaginu, hverfin verða fjölbreyttari og bærinn verður betri fyrir fólk á öllum æviskeiðum. Öruggt húsnæði er nefnilega grunnþörf okkar allra. Það er miklu meira en þak yfir höfuðið, þar verður til heimili okkar, staðurinn þar sem við hlöðum batteríin, ölum upp börn, byggjum ný sambönd og viðhöldum þeim eldri. Í öryggi getum við tekið stórar og litlar ákvarðanir um framtíðina en ef heimili þínu fylgir stöðugt óvissuástand verður allt þetta margfalt erfiðara. Við í Vinstri grænum og óháðum ætlum að efla almenna íbúðakerfið með því að styðja við óhagnaðardrifin leigufélög eins og Bjarg, taka frá lóðir fyrir viðráðanlegt húsnæði og fjölga félagslegum íbúðum. Tryggjum fjölbreyttari búsetukosti fyrir ungt fólk, barnafjölskyldur, eldri íbúa, fatlað fólk og fólk með lágar eða meðaltekjur. Ný uppbygging og skipulag bæjarins á alltaf að taka mið af þörfum íbúa, ekki aðeins af markaðsverði byggingarréttar. Kópavogur ber ábyrgð á því að það sé til nægt húsnæði fyrir öll á kjörum sem þau ráða við. Við þurfum heildstæða stefnu fyrir öll sem búa í Kópavogi, hvort sem þau vilja eiga eða leigja. Kópavogur má ekki verða bær þar sem aðeins þau tekjuhæstu, og börnin þeirra, geta búið við öryggi. Kópavogur á að vera fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Vinstri grænna og óháðra í Kópavogi. Til fróðleiks: Húsnæðisöryggi felur í sér að fólk ráði við húsnæðiskostnaðinn, búi í heilnæmu húsnæði og þurfi ekki að flytja nema það velji það sjálft. Almennar íbúðir eru leiguíbúðir sem Húsnæðis- og mannvirkjastofnun og sveitarfélög hafa veitt stofnframlög til byggingar eða kaupa. Alþýðusamband Íslands og BSRB. (2026). Ný greining ASÍ og BSRB um félagslegt húsnæði og þróun almenna íbúðakerfisins. https://vinnan.is/greining-asi-og-bsrb-a-stodu-almenna-ibudakerfisins/ Fundargerð bæjarráðs Kópavogs 12. febrúar 2026. Bæjarráð – 3246. fundur: mæli með að lestri bókana máls 2511279, umsókn um stofnframlag vegna byggingar á 24 íbúðum Bjargs í Hallarhvarfi.
Skoðun Við segjum STOPP - verjum Seyðisfjörð og náttúru Íslands Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar
Skoðun Mjög góður árangur fyrirbyggjandi ónæmisaðgerða gegn RSV hjá ungum börnum Valtýr Stefánsson Thors skrifar
Skoðun Styrkleikar barna og ungmenna – grunnur að betri líðan og námsárangri Steinn Jóhannsson skrifar
Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar
Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar