„Hug­mynda­fræði“ regn­bogans

Regnbogar eru sérstök og falleg náttúrufyrirbrigði. Við kynnumst þeim sem börn og undrumst fegurð þeirra alla ævi. Þeir eiga sér sess í flestum menningarheimum jarðar og eru oftast tákn fegurðar, friðar og vonar.

Sem náttúrufyrirbrigði eru regnbogar merkilegir. Hvítt sólarljós fellur á ótal vatnsdropa í andrúmsloftinu, brotnar upp í hverjum og einum þeirra og endurkastast til áhorfanda sem stendur með bakið í sólina. Í augum hans birtist bogi af litum sem spanna allt svið hins sýnilega ljóss, frá rauðum til fjólublás.

Líkt og svo margt eða jafnvel flest í náttúrunni, birta regnbogar okkur samfellt róf. Í þeim er enginn litur afbrigðilegur eða furðulegri en einhver annar. Þar eru engin frávik eða undantekningar því öll litbrigðin eru jafnnáttúruleg. Á þann hátt endurspegla regnbogar fullkomlega fjölbreytileika mannlífsins – engin manneskja er undantekning eða frávik á nokkurn hátt.

Fánar sem sýna regnboga eru ekki birtingarmynd hugmyndafræði frekar en regnbogarnir sjálfir. Regnbogafánar minna okkur einfaldlega á fjölbreytileika lífsins og náttúrunnar sem við erum öll hluti af. Þeir eru ekki aðeins sjálfsagðir heldur nauðsynlegir í umburðarlyndu og víðsýnu samfélagi sem við viljum vonandi sem flest vera hluti af.

Höfundur er náttúrufræðingur.