Þjóðin kölluð að borðinu

Hugsanleg aðild Íslands að Evrópusambandinu er stórmál og aðild kemur ekki til greina án beinnar þátttöku þjóðarinnar.

Stefna ríkisstjórnarinnar í málinu er skýr og um hana er einhugur meðal stjórnarflokkanna. Þjóðin á að ráða för.

Þann 29. ágúst verðum við spurð einfaldrar spurningar: „Á að halda áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu?“

Hver einstaklingur svarar spurningunni á sínum eigin forsendum en niðurstaðan ræðst einfaldlega af því hvort fleiri segja já eða nei. Annað hvort verður aðildarviðræðum haldið áfram eða ekki.

Sumir segja að það megi ekki kljúfa þjóðina með slíkri atkvæðagreiðslu. Þá gefa menn sér að mjótt kunni að verða á mununum þegar talið verður upp úr kjörkössunum. Það má vel vera að það verði niðurstaðan en það er ekki atkvæðagreiðslan sem klýfur þjóðina - hún er þá klofin fyrir.

Lýðræðið er gott verkfæri þegar komast þarf að niðurstöðu í stórum sem smáum málum. Sem betur fer búum við í þjóðfélagi sem byggir á lýðræði. Umræða um Ísland og Evrópusambandið hefur verið ofarlega í þjóðfélagsumræðunni um áratuga skeið. Nú er búið að marka leið sem fellur að lögmálum lýðræðisins og virðingu fyrir þjóðarviljanum beint og milliliðalaust.

Verkefni okkar allra fram til 29. ágúst er að velta fyrir okkur, hvert um sig, hvort sé skynsamlegra að segja já eða nei við einfaldri en afdrifaríkri spurningu.

Höfundur er lögfræðingur.