Um sam­göngur, auð­linda­gjald, inn­viði og ný­lendur

Nú er samgönguráðherra búinn að leggja fram drög að samgönguáætlun. Ekki fer mikið fyrir innviðauppbyggingu á austurladi í þeirri áætlun. Þrátt fyrir að 25% útflutningstekna landsins verði til á svæðinu. Eitt af því sem ríkisstjórnin notaði sem rök fyrir hækkun auðlindagjalds á sjávarútvegsfyrirtæki var að með því fengjust fjármunir til innviðauppbyggingar. Ekki höfum við austfirðingar orðið varir við þá aukningu þó hér starfi stór og vel rekin sjávarútvegsfyrirtæki. Ríkisstjórnin virðist frekar líta á landshlutan sem nýlendu þar sem hægt sé að nýta sér auðlindir á svæinu í skiptum fyrir nokkrar glerperlur. Innviðaráðherra hefur í sínum hroka neitað að ræða við fulltrúa stæsta sveitarfélagsins á svæðinu með þeim rökum að ekki sé um neitt að ræða. Hann virðist þó gleyma þeirri staðreynd að samkvæmt lögum nr.123/2010 öðrum kafla 3ju greinar fara sveitarfélögin með skipulagsvaldið á svínu svæði. Það á við um svæðis,aðal og deiliskipulög. Þær hugmyndir sem hann hefur sett framm um gangnagerð eru ekki í samræmi við Aðalskipulag Fjarðabyggðar 2020-2040 ekki í samræmi við Aðalskipulag Múlaþings 2025-2045 og ekki heldur í samræmi við svæðisskipulag Austurlands 2022-2044. Honum er því nauðugur einn kostur að eiga samtal við sveitarstjórnir á svæðinu. Sennilega liggur ótti hanns við það í því að þar getur hann ekki beitt hroka og öskurpólitík flokks Fólksins heldur þarf hann að beita rökum og standa með ákvörðunum sínum.

Ljósi punkturinn í þessu öllu fyrir okkur austfirðinga er samt sá að núverandi innviðaráðherra telur sig óbundinn af fyrri ákvörðunum. Það þýðir að næst ráðherra er það líka og sá sem á eftir honum kemur einnig. Samgönguáætlunnar bíður þá sama hlutskipti og Rammaáætlunnar. Hún tekur sífeldum breytingum eftir því hernig pólitískir vindar blása hverju sinni og fyrirsjáanleiki verður hverfandi

Höfundur er varaformaður umhverfis og framkvæmdaráðs Múlaþings