Fyrirsjáanleiki í frístundastarfi Róbert Ragnarsson skrifar 12. janúar 2026 06:01 Öruggt og stöðugt starfsumhverfi í frístundastarfi í Reykjavík er forsenda þess að hægt sé að veita faglega þjónustu og byggja upp starfsferil. Þess vegna er óásættanlegt að óvissa um mönnun frístundaheimila skapist ár eftir ár. Foreldrar vita ekki hvort þjónustan verði í boði, börnin finna fyrir óöryggi og starfsfólk býr við hlutastörf og ófyrirsjáanleika. Þetta þarf ekki að vera svona. Fyrir foreldra í Reykjavík skiptir fátt meira máli en að börnin þeirra séu glöð og örugg í daglegu starfi. Skóla- og frístundastarf er hjarta hverfanna – þar sem börn upplifa öryggi, tilheyra samfélagi og byggja upp félagsfærni sem nýtist þeim alla ævi. Sama gildir um starfsfólkið. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík vil ég tryggja að foreldrar geti treyst á frístundaþjónustu og að starfsfólk hafi raunveruleg tækifæri til að byggja upp framtíð í frístundastarfi borgarinnar. Það næst ekki með tímabundnum lausnum og hlutastörfum. Við verðum að bæta starfsaðstæður í félagsmiðstöðvum og á frístundaheimilum, skapa fleiri heilsdagsstörf allt árið og setja starfsþróun í forgang. Það felst meðal annars í því að lögbinda þjónustu frístundastarfs og félagsmiðstöðva. Börn eiga rétt á stöðugu frístundastarfi í sínu hverfi og starfsfólk á skilið að geta byggt upp þekkingu, reynslu og framtíð í starfi. Reykjavíkurborg býr yfir vel menntuðum og öflugum hópi starfsfólks sem við verðum að styðja betur við. Það er lykilatriði í forvörnum, velferð og jöfnum tækifærum barna. Til að frístundastarf skili árangri þarf stöðugleika og fyrirsjáanleika. Of oft er um að ræða vanfjármögnuð og tímabundin verkefni sem framlengd eru frá ári til árs með tilheyrandi óvissu. Úrræði sem hafa sannað gildi sitt eiga að vera varanleg, svo sem Flotinn, Hinsegin félagsmiðstöðin og sértækt hópastarf á vegum félagsmiðstöðva. Einnig þarf að styrkja þjónustu við aldurshópa sem falla milli kerfa. • 16–18 ára ungmenni: Hitt Húsið sinnir þessum hópi að mestu í dag, en það er ekki nægjanlegt. Ungmenni á þessum aldri þurfa fleiri vettvanga og meiri fjölbreytni í sínu nærumhverfi. • 10–12 ára börn: Þjónusta við þennan hóp er mjög takmörkuð þrátt fyrir augljós tækifæri til forvarna. Jafnframt má aldrei bæta þjónustu við yngri börn með því að draga úr starfi fyrir unglinga – það er óásættanlegt. Rannsóknir sýna að skipulagt íþrótta- og tómstundastarf er öflug forvörn. Öflugt og stöðugt frístundastarf er fjárfesting sem borgar sig. Í anda Viðreisnar viljum við tryggja stöðugleika, valkosti og ábyrgð í grunnþjónustu. Reykjavík á að vera borg þar menntun og störf sem tengjast frítíma barna og ungmenna eru metin sem framtíðarstörf – ekki bráðabirgðalausn. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc. og frambjóðandi í 1. sæti í leiðtogavali Viðreisnar í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Róbert Ragnarsson Frístund barna Reykjavík Mest lesið Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Sjá meira
Öruggt og stöðugt starfsumhverfi í frístundastarfi í Reykjavík er forsenda þess að hægt sé að veita faglega þjónustu og byggja upp starfsferil. Þess vegna er óásættanlegt að óvissa um mönnun frístundaheimila skapist ár eftir ár. Foreldrar vita ekki hvort þjónustan verði í boði, börnin finna fyrir óöryggi og starfsfólk býr við hlutastörf og ófyrirsjáanleika. Þetta þarf ekki að vera svona. Fyrir foreldra í Reykjavík skiptir fátt meira máli en að börnin þeirra séu glöð og örugg í daglegu starfi. Skóla- og frístundastarf er hjarta hverfanna – þar sem börn upplifa öryggi, tilheyra samfélagi og byggja upp félagsfærni sem nýtist þeim alla ævi. Sama gildir um starfsfólkið. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík vil ég tryggja að foreldrar geti treyst á frístundaþjónustu og að starfsfólk hafi raunveruleg tækifæri til að byggja upp framtíð í frístundastarfi borgarinnar. Það næst ekki með tímabundnum lausnum og hlutastörfum. Við verðum að bæta starfsaðstæður í félagsmiðstöðvum og á frístundaheimilum, skapa fleiri heilsdagsstörf allt árið og setja starfsþróun í forgang. Það felst meðal annars í því að lögbinda þjónustu frístundastarfs og félagsmiðstöðva. Börn eiga rétt á stöðugu frístundastarfi í sínu hverfi og starfsfólk á skilið að geta byggt upp þekkingu, reynslu og framtíð í starfi. Reykjavíkurborg býr yfir vel menntuðum og öflugum hópi starfsfólks sem við verðum að styðja betur við. Það er lykilatriði í forvörnum, velferð og jöfnum tækifærum barna. Til að frístundastarf skili árangri þarf stöðugleika og fyrirsjáanleika. Of oft er um að ræða vanfjármögnuð og tímabundin verkefni sem framlengd eru frá ári til árs með tilheyrandi óvissu. Úrræði sem hafa sannað gildi sitt eiga að vera varanleg, svo sem Flotinn, Hinsegin félagsmiðstöðin og sértækt hópastarf á vegum félagsmiðstöðva. Einnig þarf að styrkja þjónustu við aldurshópa sem falla milli kerfa. • 16–18 ára ungmenni: Hitt Húsið sinnir þessum hópi að mestu í dag, en það er ekki nægjanlegt. Ungmenni á þessum aldri þurfa fleiri vettvanga og meiri fjölbreytni í sínu nærumhverfi. • 10–12 ára börn: Þjónusta við þennan hóp er mjög takmörkuð þrátt fyrir augljós tækifæri til forvarna. Jafnframt má aldrei bæta þjónustu við yngri börn með því að draga úr starfi fyrir unglinga – það er óásættanlegt. Rannsóknir sýna að skipulagt íþrótta- og tómstundastarf er öflug forvörn. Öflugt og stöðugt frístundastarf er fjárfesting sem borgar sig. Í anda Viðreisnar viljum við tryggja stöðugleika, valkosti og ábyrgð í grunnþjónustu. Reykjavík á að vera borg þar menntun og störf sem tengjast frítíma barna og ungmenna eru metin sem framtíðarstörf – ekki bráðabirgðalausn. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc. og frambjóðandi í 1. sæti í leiðtogavali Viðreisnar í Reykjavík
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun