Stóra myndin í fjárlögum Daði Már Kristófersson skrifar 18. desember 2025 08:03 Nábýli okkar við náttúruna hefur gert það að verkum að hér býr ótrúlega úrræðagóð og eljusöm þjóð. Hún hefur ekki farið varhluta af þeim ýmsu efnahagsáföllum sem hafa dunið yfir en sérstaklega þegar á móti blæs heldur fólk áfram af dug og æðruleysi. Á þessu hafa kynslóðirnar sem á undan okkur komu byggt lífsgæðin sem við njótum í dag. Það er þess vegna heiður að vera fjármálaráðherra á Íslandi. Jafnvægi í fjármálum ríkisins Nú styttist í að Alþingi greiði atkvæði um fjárlög ársins 2026. Þau eru söguleg fyrir margra hluta sakir. Ríkisstjórnin hefur náð árangri í endurreisn ríkissjóðs eftir áralangan hallarekstur og verðbólga er loksins á niðurleið. Í augsýn er hið langþráða markmið um jafnvægi milli tekna og útgjalda ríkisins, sem skiptir miklu máli. Ef ríkið er rekið með halla þýðir það að lífskjör okkar í dag eru tekin að láni og reikningurinn sendur næstu kynslóðum með vöxtum. Þá á ósjálfbær útgjaldavöxtur ríkisins þátt í að skapa og viðhalda verðbólgunni sem við höfum öll fundið harkalega fyrir. Þetta mun skapa okkur svigrúm til þess að gera tvennt. Annars vegar að greiða niður skuldir ríkisins sem við höfum á einu ári lækkað um 7,5% af vergri landsframleiðslu. Hins vegar að forgangsraða útgjöldum til þeirrar þjónustu sem skiptir fólkið mestu máli – samgangna, menntunar, heilbrigðis og öryggis. Á hverju byggist árangurinn? Stöðguleikaregla sem ríkisstjórnin setti er algjört lykilatriði við að koma jafnvægi á ríkisreksturinn. Hún tryggir að þessi ríkisstjórn og þær sem á eftir okkur koma muni ekki auka ríkisútgjöld meira en hagkerfið þolir. Með öðrum orðum höfum við skotið loku fyrir að stjórnmálamenn freistist til þess að verja tímabundnum tekjum í varanleg útgjöld. Við höfum einnig gert reksturinn skilvirkari á grundvelli nærri fjögur þúsund hagræðingartillagna sem bárust frá almenningi. Þær hafa skilað lækkun á árlegum útgjöldum um rúmlega 15 milljarða króna og á tímabili fjármálaáætlunar mun sparnaðurinn nema 107 milljörðum. Þannig sköpum við jarðveg fyrir hjöðnun verðbólgunnar og í kjölfarið lækkunar vaxta af lánum heimila og fyrirtækja. Það er langsamlega stærsta kjarabótin sem völ er á. Þetta vinnst ekki á einni nóttu og krefst aga og varfærni í hverju skrefi. Við erum þó þegar farin að finna fyrir árangrinum. Verðbólgan er sú lægsta sem mælst hefur í 5 ár. Breytingar á útgjöldum og tekjum Lengi má tína til ýmsa þætti til hækkunar eða lækkunar á einstaka liðum fjárlaganna, enda eru þau bæði stór og umfangsmikil. Staðreyndin er þó sú að á milli 2019 og 2025 hækkuðu skatttekjur ríkissjóðs um tæplega 2% af vergri landsframleiðslu en á milli 2025 og 2026 munu þær standa í stað. Vörugjald á nýskráða bíla hefur verið nokkuð í umræðunni. Það hefur verið hækkað á bíla sem ganga fyrir jarðefnaeldsneyti en á sama tíma fellt alveg niður af bílum sem ganga fyrir hreinni íslenskri orku. Aukist tekjur ríkisins við þessa breytingu mun þeim varið í viðhald og uppbyggingu vegakerfisins sem hefur mætt afgangi frá hruni. Fyrirtækjaskattur er lækkaður. Innviðagjald er lækkað. Skattaafsláttur fyrir sambúðarfólk þar sem annað er í efsta skattþrepi, að hámarki um 34 þúsund krónum á mánuði, er felldur niður. Það felur vissulega í sér skattahækkun fyrir ákveðinn hluta fólks en skapar skilyrði fyrir almennum lækkunum með því að einfalda kerfið og fækka undanþágum. Að skapa slík skilyrði tel ég ekki síður vera mitt verkefni en að koma jafnvægi á ríkisreksturinn. Réttur sambýlisfólks til þess að samnýta persónuafslátt, sem nýtist mun fleirum og á breiðara tekjubili, stendur alveg óhaggaður. Að sama skapi höfum við ekki gert breytingar á erfðafjárskatti eða á endurgreiðslum ofgreiddra skatta við framtalsskil, þrátt fyrir að hinu gagnstæða hafi verið haldið fram. Þá er verður samhliða upptöku kílómetragjalds fellt niður bensín- og olíugjald sem nú er innheimt við dælur. Fjárlagafrumvarpið var upphaflega lagt fram með nokkrum afkomubata milli ára. Litlar breytingar hafa orðið á áformuðu útgjaldastigi ríkissjóðs. Það var 30,7% af vergri landsframleiðslu við framlagningu og er óbreytt að teknu tilliti til breytingatillagna fjárlaganefndar. Kólnun efnahagsumsvifa veldur því hins vegar að tekjur ríkissjóðs verða 0,3 prósentum minni í hlutfalli við landsframleiðslu en áður var gert ráð fyrir. Jákvæðar horfur Í stóru myndinni er íslenska hagkerfið traust. Skuldir heimila og fyrirtækja eru í lágmarki og efnahagur beggja sterkur. Við tökum nú til hendinni í rekstri ríkisins, minnkum hallann, greiðum niður skuldir og stuðlum að áframhaldandi lækkun vaxta. Svigrúmið sem við höfum skapað með hagræðingu og umbótum í ríkisrekstrinum höfum við nýtt til þess að gera stórátak í viðhaldi vega, fjármagna þjónustu fyrir börn með fjölþættan vanda, styrkja geðþjónustu barna, fjölga hjúkrunarrýmum, fjölga lögreglumönnum og svo mætti áfram telja. Fjármögnun þessara verkefna rúmast innan stöðugleikareglunnar. Á þessum grunni munum við standa vörð um lífskjör Íslendinga án þess að senda börnunum okkar reikninginn. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fjárlagafrumvarp 2026 Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Daði Már Kristófersson Mest lesið Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rífum í lóðin Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar Skoðun Slaufun, skautun, skömmun Örn Bárður Jónsson skrifar Skoðun When Path Dependence Becomes an Argument for Saying No Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Grein fyrir óákveðna kjósendur og nei-sinna Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og frelsi einstaklings Pétur B. Sveinsson skrifar Skoðun „Vilja til að ganga í Evrópusambandið“ Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar Skoðun Að skilja, eða skilja ekki, umræðuna Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun NEI! Atlaga að lýðræði og svipting kosningaréttar Magnús Jónsson skrifar Skoðun Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi Egill Almar Ágústsson skrifar Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Síli veidd í skólpi Jónas Már Torfason ,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Sjá meira
Nábýli okkar við náttúruna hefur gert það að verkum að hér býr ótrúlega úrræðagóð og eljusöm þjóð. Hún hefur ekki farið varhluta af þeim ýmsu efnahagsáföllum sem hafa dunið yfir en sérstaklega þegar á móti blæs heldur fólk áfram af dug og æðruleysi. Á þessu hafa kynslóðirnar sem á undan okkur komu byggt lífsgæðin sem við njótum í dag. Það er þess vegna heiður að vera fjármálaráðherra á Íslandi. Jafnvægi í fjármálum ríkisins Nú styttist í að Alþingi greiði atkvæði um fjárlög ársins 2026. Þau eru söguleg fyrir margra hluta sakir. Ríkisstjórnin hefur náð árangri í endurreisn ríkissjóðs eftir áralangan hallarekstur og verðbólga er loksins á niðurleið. Í augsýn er hið langþráða markmið um jafnvægi milli tekna og útgjalda ríkisins, sem skiptir miklu máli. Ef ríkið er rekið með halla þýðir það að lífskjör okkar í dag eru tekin að láni og reikningurinn sendur næstu kynslóðum með vöxtum. Þá á ósjálfbær útgjaldavöxtur ríkisins þátt í að skapa og viðhalda verðbólgunni sem við höfum öll fundið harkalega fyrir. Þetta mun skapa okkur svigrúm til þess að gera tvennt. Annars vegar að greiða niður skuldir ríkisins sem við höfum á einu ári lækkað um 7,5% af vergri landsframleiðslu. Hins vegar að forgangsraða útgjöldum til þeirrar þjónustu sem skiptir fólkið mestu máli – samgangna, menntunar, heilbrigðis og öryggis. Á hverju byggist árangurinn? Stöðguleikaregla sem ríkisstjórnin setti er algjört lykilatriði við að koma jafnvægi á ríkisreksturinn. Hún tryggir að þessi ríkisstjórn og þær sem á eftir okkur koma muni ekki auka ríkisútgjöld meira en hagkerfið þolir. Með öðrum orðum höfum við skotið loku fyrir að stjórnmálamenn freistist til þess að verja tímabundnum tekjum í varanleg útgjöld. Við höfum einnig gert reksturinn skilvirkari á grundvelli nærri fjögur þúsund hagræðingartillagna sem bárust frá almenningi. Þær hafa skilað lækkun á árlegum útgjöldum um rúmlega 15 milljarða króna og á tímabili fjármálaáætlunar mun sparnaðurinn nema 107 milljörðum. Þannig sköpum við jarðveg fyrir hjöðnun verðbólgunnar og í kjölfarið lækkunar vaxta af lánum heimila og fyrirtækja. Það er langsamlega stærsta kjarabótin sem völ er á. Þetta vinnst ekki á einni nóttu og krefst aga og varfærni í hverju skrefi. Við erum þó þegar farin að finna fyrir árangrinum. Verðbólgan er sú lægsta sem mælst hefur í 5 ár. Breytingar á útgjöldum og tekjum Lengi má tína til ýmsa þætti til hækkunar eða lækkunar á einstaka liðum fjárlaganna, enda eru þau bæði stór og umfangsmikil. Staðreyndin er þó sú að á milli 2019 og 2025 hækkuðu skatttekjur ríkissjóðs um tæplega 2% af vergri landsframleiðslu en á milli 2025 og 2026 munu þær standa í stað. Vörugjald á nýskráða bíla hefur verið nokkuð í umræðunni. Það hefur verið hækkað á bíla sem ganga fyrir jarðefnaeldsneyti en á sama tíma fellt alveg niður af bílum sem ganga fyrir hreinni íslenskri orku. Aukist tekjur ríkisins við þessa breytingu mun þeim varið í viðhald og uppbyggingu vegakerfisins sem hefur mætt afgangi frá hruni. Fyrirtækjaskattur er lækkaður. Innviðagjald er lækkað. Skattaafsláttur fyrir sambúðarfólk þar sem annað er í efsta skattþrepi, að hámarki um 34 þúsund krónum á mánuði, er felldur niður. Það felur vissulega í sér skattahækkun fyrir ákveðinn hluta fólks en skapar skilyrði fyrir almennum lækkunum með því að einfalda kerfið og fækka undanþágum. Að skapa slík skilyrði tel ég ekki síður vera mitt verkefni en að koma jafnvægi á ríkisreksturinn. Réttur sambýlisfólks til þess að samnýta persónuafslátt, sem nýtist mun fleirum og á breiðara tekjubili, stendur alveg óhaggaður. Að sama skapi höfum við ekki gert breytingar á erfðafjárskatti eða á endurgreiðslum ofgreiddra skatta við framtalsskil, þrátt fyrir að hinu gagnstæða hafi verið haldið fram. Þá er verður samhliða upptöku kílómetragjalds fellt niður bensín- og olíugjald sem nú er innheimt við dælur. Fjárlagafrumvarpið var upphaflega lagt fram með nokkrum afkomubata milli ára. Litlar breytingar hafa orðið á áformuðu útgjaldastigi ríkissjóðs. Það var 30,7% af vergri landsframleiðslu við framlagningu og er óbreytt að teknu tilliti til breytingatillagna fjárlaganefndar. Kólnun efnahagsumsvifa veldur því hins vegar að tekjur ríkissjóðs verða 0,3 prósentum minni í hlutfalli við landsframleiðslu en áður var gert ráð fyrir. Jákvæðar horfur Í stóru myndinni er íslenska hagkerfið traust. Skuldir heimila og fyrirtækja eru í lágmarki og efnahagur beggja sterkur. Við tökum nú til hendinni í rekstri ríkisins, minnkum hallann, greiðum niður skuldir og stuðlum að áframhaldandi lækkun vaxta. Svigrúmið sem við höfum skapað með hagræðingu og umbótum í ríkisrekstrinum höfum við nýtt til þess að gera stórátak í viðhaldi vega, fjármagna þjónustu fyrir börn með fjölþættan vanda, styrkja geðþjónustu barna, fjölga hjúkrunarrýmum, fjölga lögreglumönnum og svo mætti áfram telja. Fjármögnun þessara verkefna rúmast innan stöðugleikareglunnar. Á þessum grunni munum við standa vörð um lífskjör Íslendinga án þess að senda börnunum okkar reikninginn. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar.
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Kerfislægt virðingarleysi – Þegar sparað er í velferð en verðmæti sameignar renna annað Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Maðurinn einn er ei nema hálfur – með öðrum er hann meiri en hann sjálfur Kristín Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir skrifar
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Hvað segja hin 20.000 fyrirtækin? Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir,Margrét Kristmannsdóttir Skoðun
Almenningur ákveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og áhætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin Baldur Pétursson Skoðun