Ævintýra­legar eftir­áskýringar

Vextir lækkuðu aftur í gær. Það eru gleðitíðindi fyrir heimilin í landinu. Vaxtalækkunin skilar dæmigerðu heimili nærri 190 þúsund krónum í auknar ráðstöfunartekjur á ári. Það munar sannarlega um minna. Lækki vextir enn frekar má vænta þess að ráðrúm heimila aukist enn frekar. Árangurinn sem náðst hefur, m.a. með festu og ábyrgð í ríkisrekstri þrátt fyrir hin ýmsu áföll, er brothættur og langt því frá að vera gefins.

Alltaf eru þó einhverjir sem keppast við að halda öðru fram. Fólk sem keppist við að líta einungis á punktstöðu dagsins í dag, eins og ekkert hafi í skorist á leiðinni.

Síðustu ár hafa þvert á móti vægast sagt verið viðburðarík, svo ekki sé meira sagt. Það eru ekki nema rúm fimm ár síðan eitt stykki WOW Air varð gjaldþrota. Í framhaldinu brast á með heimsfaraldri sem einn og sér setti hlutina í nýtt og áður óþekkt samhengi. Í kjölfar hans sigldu svo jarðeldar á Reykjanesi og stríðsátök sem sér ekki fyrir endann á. Það er því bæði auðvelt og ódýrt að einbeita sér að punktstöðu dagsins í dag og fullyrða að hér hafi menn misst tök á ríkisfjármálunum án alls samhengis þar um. Sérstaklega þegar sömu flokkar höfðu uppi akkúrat engin varnaðarorð um að verið væri að ganga of langt í stuðningi vegna umræddra áfalla heldur þvert á móti var gagnrýnt að ekki væri enn meira gert.

Ítrekuð áföll kostnaðarsöm

Aðgerðirnar sem gripið var til í kjölfar þessara áfalla voru kostnaðarsamar sem eðlilega tekur tíma að vinda ofan af. Engum hefði verið greiði gerður með því að grípa í handbremsuna og snúa við á punktinum. Því fer þó fjarri að útgjöld ríkisins hafi vaxið úr hófi fram. Ekki er síður langsótt að halda því fram að skattar hafi verið hækkaðir.

Lífskjarasókn án skattahækkana

Á meðan Sjálf­stæðis­flokk­ur­inn var ekki einn í rík­is­stjórn varð ávallt að miðla mál­um. Und­an­far­in ár höf­um við verið í sam­starfi við flokka sem er ekk­ert laun­ung­ar­mál að vilja frek­ar hækka skatta en lækka þá. Út á við sáust ekki all­ar þær skatta­hækk­ana­til­lög­ur sem Sjálf­stæðis­flokk­ur­inn ýtti reglu­lega út af borðunum. En það er ekki nóg að spyrna við skatta­hækk­un­um, við vilj­um líka lækka þá. Skatta­lækk­an­ir hafa verið for­senda fyr­ir þeirri ótrú­legu lífs­kjara­sókn sem hef­ur átt sér stað á Íslandi und­an­far­inn ára­tug og verk­efnið okk­ar verður að svo megi áfram verða.

Sjálfbær ríkisrekstur

Okkur Sjálfstæðismönnum er tíðrætt um, og erum jafnan ein um hituna, að tryggja þurfi að ríkisrekstur sé sjálfbær. Það er að segja, að útgjöld vaxi ekki hömlulaust og tekjurnar standi undir þeim. Víst er að ekki er hægt að seilast endalaust ofan í vasa fólks eftir meira fé. Umfang hins opinbera er þeim náttúrulegu takmörkunum háð.

Útgjaldaregla

Skattar á Íslandi eru með því hæsta sem þekkist á byggðu bóli. Það er staðreynd. Þegar tekjur hins opinbera standa ekki undir útgjöldum má fullyrða að vandamálið sé ekki skortur á fjármagni, heldur forgangsröðun. Sjálfstæðisflokkurinn hefur t.d. lagt til endurmat á útgjöldum til helstu málaflokka og að tekin verði upp regla sem setur útgjaldavexti skorður, við litlar undirtektir annarra flokka. Það er því ánægjulegt að sjá aðra flokka loksins vera komna á vagninn. Það er enda alveg ljóst að eina leiðin til að minnka álögur á heimilin og fyrirtækin í landinu er með því að halda aftur af vaxandi útgjöldum.

Þegar litið er á stöðuna í sanngjörnu og málefnalegu samhengi er því ljóst að allt tal um ævintýralegan halla sem byggi á engu öðru en fullkominni óráðsíu liðinna ára er ekkert annað en ævintýraleg eftiráskýring.

En burtséð frá öllum sanngjörnum eða ósanngjörnum baksýnisspeglum er það eina sem skiptir máli að hér er allt á réttri leið og mikilvægt að halda áfram að stíga örugg skref í sömu átt en ekki einhverja allt aðra.

Höfundur er þingflokksformaður Sjálfstæðisflokksins og skipar 2. sæti á framboðslista flokksins í Reykjavík suður.