Setuverkfall í utan­ríkis­ráðu­neytinu

Nú þegar 234 dagar eru liðnir af stigmögnuðu þjóðarmorði gegn Palestínufólki sjást engin ummerki um aðgerðir íslenskra yfirvalda. Veikburða færslur á samfélagsmiðlum og fálmkennd fréttaviðtöl þar sem ráðamenn tönnlast á tveggja ríkja lausn, þar sem ábyrgð varpað á hin kúguðu í stað kúgaranna, eru ófullnægjandi viðbrögð við þjóðarmorði. Íslensk yfirvöld verða að grípa til raunverulegra aðgerða gegn ólöglegum árásum Ísraels á Palestínu. Með aðgerðaleysi sínu gera yfirvöld almenning samsekan í þjóðarmorði. Meirihluti almennings er á móti þjóðarmorðinu á Gaza og vilja að stjórnvöld beiti sér fyrir tafarlausu vopnahléi. Siðferðislegur brestur yfirvalda er algjör.

Þann 13. október sagði Þórdís Kolbrún R. Gylfadóttir, utanríkisráðherra Íslands, á miðlinum X: „Alþjóðalög kveða á um réttindi og skyldur. Bæði eru heilög.“ Hvað ber íslenskum yfirvöldum að gera þegar þessi heilögu réttindi og skyldur eru virt að vettugi?

Ísland á aðild að Alþjóðadómstólnum og Alþjóða sakamáladómstólnum, sem báðir hafa úrskurðað um að Ísrael beri að stöðva allar árásir í Palestínu, bæði á Gaza og á Vesturbakkanum, og hleypa tafarlaust inn mannúðaraðstoð í gegnum landamærin hjá Rafah. Þá hefur Alþjóðlegi sakamáladómstóllinn (ICC) gefið út handtökutilskipanir á hendur Benjamin Netanyahu, forsetisráðherra Ísraels og Yoav Gallant, varnarmálaráðherra Ísraels. En hvað gerir Ísrael eftir slík fyrirmæli?

Ísrael hefur ekki einungis hundsað tilskipanir dómstólanna heldur stóraukið á árásir í kjölfar þeirra, nú síðast með hryllilegri loftárás á tjaldbúðir flóttafólks í Rafah þann 26. maí. Árásin var gerð á svæði sem Ísrael lofaði að ætti að vera öruggt og voru þar fjöldi saklausra borgara, barna!, sem brennd voru lifandi. Enn er ekkert lát á árásum Ísraels á Rafah í sjónmáli. Í kjölfarið sagði utanríkisráðherra að íslensk yfirv öld kalli eftir því að skipanir Alþjóðadómstólsins séu virtar og að komið sé á tafarlausu vopnahléi. Í kvöldfréttum sama dag nefnir hún ekki eina einustu aðgerð sem íslensk stjórnvöld ætla að ráðast í til að þrýsta á um að svo verði, heldur ýjar eingöngu að því að ákveði Evrópusambandið að grípa til aðgerða gæti verið að Ísland styðji þær.

Ísland tók frumkvæði árið 2011 með því að verða fyrst vestur-evrópskra þjóða til að viðurkenna Palestínu sem sjálfstæða þjóð. Íslandi ber skylda til þess að framfylgja viðurkenningu okkar á Palestínu sem fullvalda ríki, annað er sýndarmennska og hræsni. Nýlega viðurkenndu Noregur, Írland og Spánn sjálfstæði Palestínu. Það er ekkert því til fyrirstöðu, annað en pólitískur vilji íslensku ríkisstjórnarinnar, að við höfum nú frumkvæði að samstarfi við þessar þjóðir og tökum til aðgerða til að knýja á um tafarlaust, varanlegt vopnahlé á Gaza, endalok hernáms Ísraels í Palestínu og að réttur palestínsks flóttafólks til að snúa aftur til heimkynna sinna og eigna sé tryggður, eins og samþykkt Sameinuðu þjóðanna nr. 194 gerir ráð fyrir.

Þar sem íslensk yfirvöld virðast ófær um að kortleggja sjálf slíkar aðgerðir, eru hér dæmi. Við krefjumst þess að:

1. Settar verði viðskiptaþvinganir á Ísraelsríki.
2. Ísland slíti stjórnmálasambandi við Ísraelsríki.
3. Að Ísland styðja málsókn Suður-Afríku á hendur Ísraelsríkis við Alþjóðadómstólinn.
4. Að utanríkisráðherra hafi frumkvæði að samtali við Norðurlöndin, Írland og Spán um að samhæfa aðgerðir.

Til að sýna fordæmi um stuðning við palestínsku þjóðina í verki skipuleggjum við setumótmæli í Utanríkisráðuneytinu. Lífið getur ekki gengið sinn vanagang á meðan þjóðarmorð á sér stað, þegar tugir þúsunda hafa verið myrt og særð með kerfisbundnum hætti. Tími aðgerðaleysis er löngu liðinn! Því munum við trufla eðlilegan gang yfirvalda þar til þau bregðast við í samræmi við siðferðislegar skyldur og lagalegar skuldbindingar gagnvart palestínsku þjóðinni. Þessi aðgerð er einn liður að því markmiði.

Lifi frjáls Palestína!