Heimferð ekki á dagskránni

Guðrún Inga Sívertsen er fararstjóri íslenska liðsins á EM í Hollandi. Hún segir ótal hluti þurfa að ganga upp en finnur ekki fyrir stressi. Mikill hugur er í íslenska hópnum og á liðið ekki bókaða heimferð eftir riðilinn.



Undirbúningur hefur staðið yfir frá því í haust þegar liðið tryggði sig í keppnina. Þá fór allt á fullt. En við höfðum auðvitað haft þetta bak við eyrað lengur, stefnan var alltaf að fara til Hollands,“ segir Guðrún Inga Sívertsen, varaformaður KSÍ og formaður landsliðsnefndar, en hún er fararstjóri íslenska landsliðshópsins á EM í Hollandi.

Þetta er í þriðja sinn sem Guðrún Inga heldur utan um íslenska hópinn í lokakeppni EM og segist hún reynslunni ríkari. Handtökin séu mörg og margt þurfi að ganga upp. Hún finni þó ekki fyrir stressi.

„Ég vil frekar kalla þetta tilhlökkun. Loksins er komið að þessu og við erum öll með fiðring í maganum,“ segir Guðrún Inga. „Markmið okkar er að hafa aðbúnaðinn eins góðan og mögulegt er fyrir stelpurnar. Þær eiga ekki að þurfa að bíða eftir neinu neins staðar. Við viljum hafa umgjörðina eins flotta og hægt er og þetta er heilmikið umstang. Liðsstjórar fóru út á undan liðinu með allan búnaðinn, meira en hundrað kassa af ýmiss konar dóti. Það fer einnig stór hópur af starfsfólki með liðinu út eða hátt í tuttugu manns. Það eru þjálfarar, sjúkraþjálfarar, læknir, fjölmiðlafulltrúi, liðsstjórar og „scouterar“ sem hafa það hlutverk að fara á milli og skoða hin liðin. Öryggisstjóri er einnig í hópnum og þá verður kokkur með okkur í nokkra daga til að brjóta upp matseðilinn og elda íslenskan fisk ofan í hópinn,“ segir Guðrún Inga.

Starfsliðið kalli sig „Dökkbláa liðið“ þar sem það klæðist dökkbláum fötum en leikmennirnir ljósbláum. Það sé ekki síðri liðsandi hjá starfsliðinu og allir leggist á eitt.

„Það er valinn maður í hverri stöðu og hrein unun að vinna með þessu fólki. Það hjálpast allir að og allir eru með sama markmið, að gera allt fyrir stelpurnar. Þær gefa svo mikið af sér og þá vilja allir gera enn meira. Það er mikil og jákvæð stemming í kringum liðið og mikill stuðningur frá þjóðinni við stelpurnar. Þær finna það vel og eru þakklátar fyrir það,“ segir Guðrún Inga.

Hvað má alls ekki klikka?

„Æfingavöllurinn þarf að vera í lagi og hótelin, maturinn verður einnig að vera í lagi og allar ferðir milli staða. Við erum með hollenskan aðstoðarmann sem UEFA útvegar okkur og höfum verið í samskiptum við hann síðustu vikur. Allir þurfa að vera á sömu blaðsíðunni og vita hvað hver er að gera og hvernig við viljum hafa hlutina. Í síðustu viku fór ég til Hollands og kíkti á öll hótelin sem við verðum á. Við verðum með „base camp“ eða heimastöð á hóteli í bænum Ermelo en degi fyrir leik förum við á hótel í þeim bæ þar sem leikirnir fara fram hverju sinni, það er í Tilburg, Doetinchem og Rotterdam. Eftir leiki fer hópurinn aftur á heimastöðina. Ástæðan er sú að í reglum UEFA segir að það megi ekki vera meira en 60 kílómetrar frá dvalarstað á leikvöllinn,“ segir Guðrún Inga.

Á hótelinu er gert ráð fyrir afþreyingu fyrir liðið, hægt verður að grípa í spil og bækur, spila billjard og pílu. Þá getur hópurinn farið út að hjóla um nágrennið sem er mjög fallegt. Dagskráin sé reyndar stíf, æfingar á hverjum degi, fundir og meðferðir hjá sjúkraþjálfara.

„Það verður þó einhver frítími. Fjölskyldur leikmanna verða margar hverjar úti að styðja liðið og hægt að verja smá tíma með þeim. Það verður enginn lokaður inni á hóteli. Við spiluðum æfingaleik við Holland í apríl og þá gisti allt liðið á hótelinu sem verður heimastöðin okkar. Við erum því aðeins búin að máta okkur við það og undirbúa okkur eins vel og við getum,“ segir Guðrún Inga og bætir við að liðið stefni á að komast áfram í keppni.

„Auðvitað ætlum við áfram. Það er ekki gert ráð fyrir heimferð eftir riðilinn í dagskránni. Ef við dettum út þá verður það leyst þá og þegar.“