Nestisbox 2.1 Ívar Halldórsson skrifar 7. nóvember 2016 10:04 Barnakosningarnar yljuðu mér um kosninga-hjartarætur í kosningasjónvarpinu um daginn. Það var frábært að sjá upplýsingaþyrsta krakka rýna í pólitíkina og mynda sér skoðun á því hverjir væru, að þeirra mati, best til þess fallnir að stýra þjóðarskútunni okkar. En betur má ef duga skal. Persónulega hefur mér fundist áhugi og skilningur komandi kynslóðar á stjórnmálum vera af skornum skammti í þjóðfélagi okkar. Meira að segja margt fólk sem komið er á eða yfir tvítugsaldurinn hefur nánast engan skilning á stefnu stjórnmálaflokkanna. Það veldur manni einnig óneitanlega áhyggjum þegar fólk á tvítugsaldri veit ekki hver forsætisráðherra, fjármálaráðherra eða forseti Íslands er. Öxlum er gjarnan yppt og áhuginn í of mörgum tilfellum nánast enginn. Áhuginn kemur auðvitað ekki með aldrinum einum og sér. Það þarf markvisst að fræða unga fólkið um mikilvægi þess að kjósa rétt - að það er ekki sama hverjir fá umboð til að taka stóru ákvarðanirnar fyrir þjóð okkar. Mér þætti skynsamlegt að sjá grunnskólana taka meiri þátt í að styrkja stoðir þjóðfélagslegrar og pólitískrar meðvitundar komandi kynslóða. Hlutverk grunnskóla er að undirbúa einstaklinga undir lífið. Lestur, reikningur, saga og líffræði eru mikilvægir múrsteinar í þekkingarvegginn. En að mínu mati þarf að styrkja þennan vegg enn betur. Skilningur ungs fólks á innlendum stjórnmálum er gífurlega mikilvægur. Um leið og það fær kosningarétt þarf þetta unga fólk að geta kosið með festu þann flokk sem það telur geta mótað besta farveginn fyrir þá þekkingu sem það hefur þegar aflað sér í undirstöðunámi. Grunnskólar þurfa að tryggja börnum okkar gott og fjölbreytt vegarnesti fyrir lífið hér á landi. Klárlega hljóta uppfærð undirstöðuatriði í íslenskum stjórnmálum að vera ómissandi í nestisboxið. Ég er viss um að þátttaka í kosningum yrði betri ef betur væri haldið á spöðunum í þessum efnum. Menntamálaráðuneytið mætti kannski halda fund um hvort tímabært sé að uppfæra nestisbox grunnskólabarna, og menntskælinga, þegar kemur að grunnþekkingu á íslenskum stjórnmálum. Þá er eitt annað sem mætti að mínu mati kenna unga fólkinu okkar í grunnskólum; en það er hvernig á að sækja um starf. Maður verður var við að þverskurður umsækjenda er lítið upplýstur um hvernig á að bera sig að í atvinnuviðtali. Illa útfylltar umsóknir eru afhendar af ungu fólki sem mætir niðurlútt inn á skrifstofu starfsmannastjóra; ógreitt í skítugum fötum og jafnvel með headphone í eyrunum í atvinnuviðtalinu sjálfu. Því miður er það orðið mun sjaldgæfara nú á dögum en áður var að sjá snyrtilegar, vel lyktandi og sjálfsöruggar ungar manneskjur sækja um störf með faglega ferilskrá í farteskinu. Unga fólkið byrjar snemma að taka þátt í atvinnulífinu. Margir ungir einstaklingar fá sér vinnu samhliða námi í grunnskóla eða menntaskóla. En það virðist þó ekki hafa fengið þann stuðning sem það í raun þyrfti til að geta fetað sín fyrstu skref með reisn inn á braut atvinnulífsins. Það er að mínu mati kominn tími til að uppfæra veganestisboxið hjá ungu kynslóðinni og búa arftaka okkar betur undir íslenskt þjóðlíf. Allir þeir sem áttu þátt í að gera barnakosningarnar að veruleika í kosningarsjónvarpinu um daginn eiga svo sannarlega hrós skilið! Þetta er vonandi forsmekkur á frekari farsæld í þessum efnum. Vonandi verður Nestisbox 2.1 kynnt til leiks fljótlega. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ívar Halldórsson Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr Skoðun Skoðun Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Að gera illt verra - Verðbólgan og ábyrgð stjórnvalda Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Íslenski hesturinn og ESB: Hræðsluáróður eða raunveruleg hætta? Begga Rist skrifar Skoðun Landbúnaður og matvælaverð – Framtíðar þróun Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar Skoðun Umsóknarferlið útskýrt fyrir kjána Elísabet Kjárr skrifar Skoðun Hlakkarðu til að fara í skólann? Hulda Dögg Proppé skrifar Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Sjá meira
Barnakosningarnar yljuðu mér um kosninga-hjartarætur í kosningasjónvarpinu um daginn. Það var frábært að sjá upplýsingaþyrsta krakka rýna í pólitíkina og mynda sér skoðun á því hverjir væru, að þeirra mati, best til þess fallnir að stýra þjóðarskútunni okkar. En betur má ef duga skal. Persónulega hefur mér fundist áhugi og skilningur komandi kynslóðar á stjórnmálum vera af skornum skammti í þjóðfélagi okkar. Meira að segja margt fólk sem komið er á eða yfir tvítugsaldurinn hefur nánast engan skilning á stefnu stjórnmálaflokkanna. Það veldur manni einnig óneitanlega áhyggjum þegar fólk á tvítugsaldri veit ekki hver forsætisráðherra, fjármálaráðherra eða forseti Íslands er. Öxlum er gjarnan yppt og áhuginn í of mörgum tilfellum nánast enginn. Áhuginn kemur auðvitað ekki með aldrinum einum og sér. Það þarf markvisst að fræða unga fólkið um mikilvægi þess að kjósa rétt - að það er ekki sama hverjir fá umboð til að taka stóru ákvarðanirnar fyrir þjóð okkar. Mér þætti skynsamlegt að sjá grunnskólana taka meiri þátt í að styrkja stoðir þjóðfélagslegrar og pólitískrar meðvitundar komandi kynslóða. Hlutverk grunnskóla er að undirbúa einstaklinga undir lífið. Lestur, reikningur, saga og líffræði eru mikilvægir múrsteinar í þekkingarvegginn. En að mínu mati þarf að styrkja þennan vegg enn betur. Skilningur ungs fólks á innlendum stjórnmálum er gífurlega mikilvægur. Um leið og það fær kosningarétt þarf þetta unga fólk að geta kosið með festu þann flokk sem það telur geta mótað besta farveginn fyrir þá þekkingu sem það hefur þegar aflað sér í undirstöðunámi. Grunnskólar þurfa að tryggja börnum okkar gott og fjölbreytt vegarnesti fyrir lífið hér á landi. Klárlega hljóta uppfærð undirstöðuatriði í íslenskum stjórnmálum að vera ómissandi í nestisboxið. Ég er viss um að þátttaka í kosningum yrði betri ef betur væri haldið á spöðunum í þessum efnum. Menntamálaráðuneytið mætti kannski halda fund um hvort tímabært sé að uppfæra nestisbox grunnskólabarna, og menntskælinga, þegar kemur að grunnþekkingu á íslenskum stjórnmálum. Þá er eitt annað sem mætti að mínu mati kenna unga fólkinu okkar í grunnskólum; en það er hvernig á að sækja um starf. Maður verður var við að þverskurður umsækjenda er lítið upplýstur um hvernig á að bera sig að í atvinnuviðtali. Illa útfylltar umsóknir eru afhendar af ungu fólki sem mætir niðurlútt inn á skrifstofu starfsmannastjóra; ógreitt í skítugum fötum og jafnvel með headphone í eyrunum í atvinnuviðtalinu sjálfu. Því miður er það orðið mun sjaldgæfara nú á dögum en áður var að sjá snyrtilegar, vel lyktandi og sjálfsöruggar ungar manneskjur sækja um störf með faglega ferilskrá í farteskinu. Unga fólkið byrjar snemma að taka þátt í atvinnulífinu. Margir ungir einstaklingar fá sér vinnu samhliða námi í grunnskóla eða menntaskóla. En það virðist þó ekki hafa fengið þann stuðning sem það í raun þyrfti til að geta fetað sín fyrstu skref með reisn inn á braut atvinnulífsins. Það er að mínu mati kominn tími til að uppfæra veganestisboxið hjá ungu kynslóðinni og búa arftaka okkar betur undir íslenskt þjóðlíf. Allir þeir sem áttu þátt í að gera barnakosningarnar að veruleika í kosningarsjónvarpinu um daginn eiga svo sannarlega hrós skilið! Þetta er vonandi forsmekkur á frekari farsæld í þessum efnum. Vonandi verður Nestisbox 2.1 kynnt til leiks fljótlega.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar
Skoðun Þegar stjórnvöld og stórfyrirtæki standa ekki við orð sín Jóhann Helgi Stefánsson,Jón Helgi Björnsson skrifar