Umfjöllun og myndir: Króatía - Ísland 37-28 | Hörmung gegn Króatíu og Ísland úr leik

Ísland er úr leik á Evrópumeistaramótinu í handbolta eftir tap gegn Króatíu, 37-28, í hörmulegum leik í Katowice.

Fyrir mótið var stóra markmið íslenska liðsins að vinna sér inn þáttökurétt forkeppni Ólympíuleikanna í Ríó. En sá draumur er úr sögunni og mun Ísland ekki eiga handboltalið á Ólympíuleikum í fyrsta sinn síðan 2000.

Strákarnir byrjuðu skelfilega í dag og Króatía komst í 13-3 forystu eftir fimmtán mínútna leik. Eftir það var sigur Króata í raun aldrei í hættu.

Gátum farið áfram með fjögur stig

Fyrir leikinn var allt opið fyrir íslenska liðið. Sigur Norðmanna á Hvíta-Rússlandi fyrr í dag þýddi að Ísland hefði með sigri í dag farið áfram með fjögur stig af fjórum mögulegum.

Eftir grátlegt tap gegn Hvíta-Rússlandi í fyrradag var fullt erindi til þess að ætla að íslensku landsliðsmennirnir myndu mæta dýrvitlausir í þennan leik. Það ætluðu þeir sér sjálfsagt að gera en varð aldrei raunin. Íslensku leikmennirnir löbbuðu á vegg og voru undir á öllum sviðum handboltans.

Sorgleg frammistaða í fyrri hálfleik

Fyrri hálfleikurinn var einhver versta frammistaða Íslands sem sést hefur í landsleik í handbolta í háa herrans tíð. Það er í raun erfitt að draga nákvæmlega fram hvað fór úrskeðis - það var svo margt.

Fyrstu 15 mínúturnar voru sérstaklega slæmar. Staðan var þá orðin 13-3 og Aron Kristjánsson búinn að taka tvö leikhlé. Ísland var búið að klúðra dauðafærum og vítakasti. Markvarslan var nánast engin og breytti innkoma Arons Rafns Eðvarðssonar nákvæmlega engu þar um.

Sóknarleikurinn var hræðilegur. Strákarnir áttu ekkert svar gegn 5-1 vörn Króata sem tók í sundur allar okkar klippingar. Línumaður Íslands var í heljargreipum og það var sama hversu mikið menn reyndu að spila inn á hann gegn þessari framliggjandi vörn; það gekk aldrei.

11 tapaðir boltar á 20 mínútum

Raunar tapaði Ísland boltanum ellefu sinnum á rúmum 20 mínútum. Og nánast í hvert sinn náðu Króatarnir að refsa. Ef ekki með hraðaupphlaupi þá eftir uppstillta sókn.

Varnarleikurinn var hræðilegur. Ísland stöðvaði sóknarmann Króatíu tvisvar „löglega“ allan fyrri hálfleikinn - það er að segja án þess að fá dæmt á sig brottvísun, víti eða áminningu. Króatar gerðu þetta sautján sinnum í sínum varnarleik.

Króatar skoruðu nánast úr öllum stöðum - af línu, úr horni, með langskotum, gegnumbroti og hraðaupphlaupum. Króatar skoruðu nítján mörk í fyrri hálfleik og ekki eitt einasta af vítalínunni, sem ber einnig vitnisburð um hversu lítill ákafi var í íslensku vörninni.

Hlutirnir fóru að ganga örlítið betur undir lok fyrri hálfleiksins þegar Björgvin Páll kom aftur inn og Snorri Steinn fór að stýra sókninni. Stefán Rafn sýndi þokkalega takta í vinstra horninu og Rúnar Kárason skoraði eitt mark.

Dauðar mínútur í síðari hálfleik

Króatar gáfu ekki eftir í fyrri hálfleik, nema kannski á lokamínútum leiksins þegar ekkert var lengur í húfi. Strákarnir okkar áttu einfaldlega engin svör.

Guðjón Valur Sigurðsson var eini maðurinn sem sýndi lífsmark á vellinum og barðist hverja einustu mínútu. Það gekk ekki allt upp hjá honum, langt í frá, en hann var þó að minnsta kosti að reyna eitthvað og taka af skarið. Það er miklu meira en hægt er að segja um flesta aðra leikmenn.

Í raun er lítið hægt að segja um síðari hálfleikinn svo mikið vit sé í. Það var í raun pínlegt að sjá strákana okkar, sem hafa unnið svo marga sigra í gegnum tíðina, vera algjörlega ráðlausir gegn króatíska liðinu.

Það verður að setja spurningamerki við aðkomu þjálfarans Arons Kristjánssonar sem átti engin svör við króatíska liðinu og náði ekki að gera nóg til að koma sínum mönnum í gang þegar mest á reyndi - þegar Evrópumótið og sjálfir Ólympíuleikarnir voru í húfi.