Sumarið er tíminn... Ragnheiður Tryggvadóttir skrifar 16. júní 2009 00:01 Sumarið er tíminn! segir í einhverjum dægurlagatextanum, til dæmis til að eignast börn. Mörgum finnst fátt sumarlegra en blómleg kona með barnavagn á göngu í sólinni. Það er eitthvað svo rómantískt og tilheyrandi að sjá ungviðið á ferðinni um vor og sumar þegar allt er að vakna til lífsins og gróður í blóma. Fuglasöngurinn ómar í eyrum og það er hreinlega eins og sólin geti bara ekki horfið bak við ský. Nú er ég ein af þessum konum. Ég get þó ekki tekið undir þetta með blómlegheitin þegar ég, ósofin og úrill í æfingabuxum, hendist áfram með barnavagninn í veikri von um að barnið sofni einhverjar mínútur svo ég geti fleygt mér á næsta bekk og dottað. Ég sé í hillingum að sofna smávegis í hlýrri sumarsólinni á grasbala með ljúfan fuglasönginn í eyrunum. En því er ekki að heilsa. Sumarið er nefnilega tíminn sem notaður er til ýmissa annara verka. Hvar sem ég er á ferðinni eru gulvestaðir bæjarstarfsmenn ýmist að skafa upp malbik með tilheyrandi hávaða eða slétta yfir malbik með enn meiri hávaða. Gangstéttir eru sagaðar niður, múr brotinn af veggjum og svifryksmengun fer yfir öll öryggismörk. Við þetta bætist að nágrannarnir standa í stórkostlegum endurbótum á húsinu sínu og organdi steinsögin smýgur gegnum merg og bein. Hvell hamarshöggin klingja á hlustinni, svo því er ekki um að ræða að lúra í garðinum heima. Ég æði því af stað undan hávaðanum, dragandi augnlokin á eftir mér. Einhversstaðar hlýt ég að komast í var. Á horninu hafa unglingar safnast saman við sjoppuna. Bíll stendur með allar dyr opnar og dúndrandi rapptónlistin hefur verið hækkuð í botn. Sumarið er tíminn til að hlusta á tónlist. Ég hristi vagninn vel svo barnið vakni ekki meðan ég er að komast fyrir hópinn. Ég er þó ekki fyrr komin fram hjá unglingunum en þrumandi mótorhjól keyra hjá. Ekki bara eitt, heldur heilt mótorhjólagengi. Sumarið er víst líka tíminn fyrir riddara götunnar. Garðsláttuvélarnar orga í öðrum hverjum garði, krakkar öskra í eltingaleik og sjötíu „syngjandi" leikskólabörn í þramma, merkilega þungstíg, í halarófu á eftir mér. Sumarið er tíminn til svo margra hluta, bara ekki til að sofa. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ragnheiður Tryggvadóttir Mest lesið Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Halldór 10.10.2026 Halldór Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir Skoðun
Sumarið er tíminn! segir í einhverjum dægurlagatextanum, til dæmis til að eignast börn. Mörgum finnst fátt sumarlegra en blómleg kona með barnavagn á göngu í sólinni. Það er eitthvað svo rómantískt og tilheyrandi að sjá ungviðið á ferðinni um vor og sumar þegar allt er að vakna til lífsins og gróður í blóma. Fuglasöngurinn ómar í eyrum og það er hreinlega eins og sólin geti bara ekki horfið bak við ský. Nú er ég ein af þessum konum. Ég get þó ekki tekið undir þetta með blómlegheitin þegar ég, ósofin og úrill í æfingabuxum, hendist áfram með barnavagninn í veikri von um að barnið sofni einhverjar mínútur svo ég geti fleygt mér á næsta bekk og dottað. Ég sé í hillingum að sofna smávegis í hlýrri sumarsólinni á grasbala með ljúfan fuglasönginn í eyrunum. En því er ekki að heilsa. Sumarið er nefnilega tíminn sem notaður er til ýmissa annara verka. Hvar sem ég er á ferðinni eru gulvestaðir bæjarstarfsmenn ýmist að skafa upp malbik með tilheyrandi hávaða eða slétta yfir malbik með enn meiri hávaða. Gangstéttir eru sagaðar niður, múr brotinn af veggjum og svifryksmengun fer yfir öll öryggismörk. Við þetta bætist að nágrannarnir standa í stórkostlegum endurbótum á húsinu sínu og organdi steinsögin smýgur gegnum merg og bein. Hvell hamarshöggin klingja á hlustinni, svo því er ekki um að ræða að lúra í garðinum heima. Ég æði því af stað undan hávaðanum, dragandi augnlokin á eftir mér. Einhversstaðar hlýt ég að komast í var. Á horninu hafa unglingar safnast saman við sjoppuna. Bíll stendur með allar dyr opnar og dúndrandi rapptónlistin hefur verið hækkuð í botn. Sumarið er tíminn til að hlusta á tónlist. Ég hristi vagninn vel svo barnið vakni ekki meðan ég er að komast fyrir hópinn. Ég er þó ekki fyrr komin fram hjá unglingunum en þrumandi mótorhjól keyra hjá. Ekki bara eitt, heldur heilt mótorhjólagengi. Sumarið er víst líka tíminn fyrir riddara götunnar. Garðsláttuvélarnar orga í öðrum hverjum garði, krakkar öskra í eltingaleik og sjötíu „syngjandi" leikskólabörn í þramma, merkilega þungstíg, í halarófu á eftir mér. Sumarið er tíminn til svo margra hluta, bara ekki til að sofa.
Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego Skoðun
Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir Skoðun
Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego Skoðun
Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir Skoðun