Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir og Sædís Ósk Harðardóttir skrifa 11. september 2026 08:00 Ráðherra og ríkisstjórn þurfa að móta menntastefnu í raunverulegu samstarfi við kennara, fagfólk og stéttarfélög þeirra. Þrátt fyrir skýran alþjóðlegan vilja og formlegar skuldbindingar sýna evrópskar rannsóknir að skortur á fjármagni, kennurum og starfsþróun hamlar inngildingu í skólakerfum nútímans. Menntakerfi um alla Evrópu glíma við það flókna verkefni að mæta fjölbreyttum þörfum nemenda á sama tíma og opinber útgjöld til menntamála hafa víða dregist saman. Afleiðingin er sú að skólar á öllum skólastigum standa frammi fyrir sífellt umfangsmeiri áskorunum án þess að hafa aðgang að nægu fagfólki, viðeigandi úrræðum eða nauðsynlegum búnaði. Jafnframt ríkir víða alvarlegur mönnunarvandi í kennarastéttinni. Skortur á fagmenntuðum kennurum og sérhæfðu starfsfólki torveldar skólum að veita nemendum þann stuðning sem þeir þurfa. Þetta eykur álagið á kennara sem fyrir eru, en margir þeirra hafa hvorki fengið næga starfsþróun né þau verkfæri sem þarf til að mæta fjölbreyttum og flóknum stuðningsþörfum í skólastofunni. Rannsóknir sýna að slíkt álag getur haft veruleg neikvæð áhrif á sjálfstraust kennara í starfi, starfsánægju þeirra og andlega heilsu. Inngildandi menntun er ekki aðeins lagaleg skylda. Hún er sameiginleg ábyrgð sem krefst öflugs samfélagslegs samtals, nægs fjármagns og virðingar fyrir fagþekkingu kennara. Lagalegi ramminn er skýr, meðal annars í samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks. Inngilding verður þó aldrei tryggð með lagasetningu einni saman. Hún krefst þess að stjórnvöld, aðilar vinnumarkaðarins, stéttarfélög kennara og vinnuveitendur vinni markvisst saman. Samfélagslegt samtal og kjarasamningar eru meðal mikilvægustu tækjanna til að tryggja fullnægjandi fjármögnun, bæta starfsskilyrði og stuðla að sjálfbærri mönnun skólanna. Rannsóknir sýna jafnframt að árangursrík inngilding er ómöguleg án þess að faglegt sjálfstæði og sérþekking kennara séu virt. Kennarar þekkja nemendur sína, aðstæður þeirra og námsþarfir. Þeir þurfa því að njóta trausts og hafa svigrúm, tíma og umboð til að velja og útfæra þær faglegu aðferðir sem nýtast nemendum best. Því er brýnt að stjórnvöld setji kennarastéttina í miðju allrar menntastefnu. Án fagmenntaðra kennara, viðunandi starfsskilyrða, markvissrar starfsþróunar og nægs stuðnings verður inngildandi menntun aðeins markmið á pappír en ekki raunveruleiki í daglegu skólastarfi. Höfundar eru formaður og varaformaður Félags íslenskra sérkennara og sitja í stjórn Norrænu sérkennarasamtakanna (NFSP) og eiga sæti í Fastanefnd Evrópsku kennarasamtakanna (ETUCE) um jafnréttismál. Þær tóku þátt í evrópska samstarfsverkefninu InclEdu4AllNeeds fyrir hönd Kennarasambands Íslands og hvetja alla hagaðila menntakerfisins til að kynna sér niðurstöður og tillögur verkefnisins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Börn og uppeldi Mest lesið Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Ráðherra og ríkisstjórn þurfa að móta menntastefnu í raunverulegu samstarfi við kennara, fagfólk og stéttarfélög þeirra. Þrátt fyrir skýran alþjóðlegan vilja og formlegar skuldbindingar sýna evrópskar rannsóknir að skortur á fjármagni, kennurum og starfsþróun hamlar inngildingu í skólakerfum nútímans. Menntakerfi um alla Evrópu glíma við það flókna verkefni að mæta fjölbreyttum þörfum nemenda á sama tíma og opinber útgjöld til menntamála hafa víða dregist saman. Afleiðingin er sú að skólar á öllum skólastigum standa frammi fyrir sífellt umfangsmeiri áskorunum án þess að hafa aðgang að nægu fagfólki, viðeigandi úrræðum eða nauðsynlegum búnaði. Jafnframt ríkir víða alvarlegur mönnunarvandi í kennarastéttinni. Skortur á fagmenntuðum kennurum og sérhæfðu starfsfólki torveldar skólum að veita nemendum þann stuðning sem þeir þurfa. Þetta eykur álagið á kennara sem fyrir eru, en margir þeirra hafa hvorki fengið næga starfsþróun né þau verkfæri sem þarf til að mæta fjölbreyttum og flóknum stuðningsþörfum í skólastofunni. Rannsóknir sýna að slíkt álag getur haft veruleg neikvæð áhrif á sjálfstraust kennara í starfi, starfsánægju þeirra og andlega heilsu. Inngildandi menntun er ekki aðeins lagaleg skylda. Hún er sameiginleg ábyrgð sem krefst öflugs samfélagslegs samtals, nægs fjármagns og virðingar fyrir fagþekkingu kennara. Lagalegi ramminn er skýr, meðal annars í samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks. Inngilding verður þó aldrei tryggð með lagasetningu einni saman. Hún krefst þess að stjórnvöld, aðilar vinnumarkaðarins, stéttarfélög kennara og vinnuveitendur vinni markvisst saman. Samfélagslegt samtal og kjarasamningar eru meðal mikilvægustu tækjanna til að tryggja fullnægjandi fjármögnun, bæta starfsskilyrði og stuðla að sjálfbærri mönnun skólanna. Rannsóknir sýna jafnframt að árangursrík inngilding er ómöguleg án þess að faglegt sjálfstæði og sérþekking kennara séu virt. Kennarar þekkja nemendur sína, aðstæður þeirra og námsþarfir. Þeir þurfa því að njóta trausts og hafa svigrúm, tíma og umboð til að velja og útfæra þær faglegu aðferðir sem nýtast nemendum best. Því er brýnt að stjórnvöld setji kennarastéttina í miðju allrar menntastefnu. Án fagmenntaðra kennara, viðunandi starfsskilyrða, markvissrar starfsþróunar og nægs stuðnings verður inngildandi menntun aðeins markmið á pappír en ekki raunveruleiki í daglegu skólastarfi. Höfundar eru formaður og varaformaður Félags íslenskra sérkennara og sitja í stjórn Norrænu sérkennarasamtakanna (NFSP) og eiga sæti í Fastanefnd Evrópsku kennarasamtakanna (ETUCE) um jafnréttismál. Þær tóku þátt í evrópska samstarfsverkefninu InclEdu4AllNeeds fyrir hönd Kennarasambands Íslands og hvetja alla hagaðila menntakerfisins til að kynna sér niðurstöður og tillögur verkefnisins.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar