Tals­maður ferða­þjónustunnar þreyttur á „endemis væli“ Egils Helga

Bjarnheiður Hallsdóttir, formaður Samtaka ferðaþjónustunnar, gagnrýndi í Morgunblaðinu í gær hvernig staðið hefði verið að óvissustigi almannavarna á gamlársdag vegna slæmrar veðurspár. Ferðaþjónustufyrirtæki felldu niður ferðir en svo reyndist veðrið í fínu lagi. Þetta rýri traust til ferðaþjónustu hér á landi.

Þurfi ríka ástæðu til að loka

„Það verður svo svaka­legt tjón þegar sam­göng­ur rask­ast svo það má ekki ger­ast nema það sé rík ástæða fyr­ir því,“ sagði Bjarnheiður. Lokun Reykjanesbrautar í óveðri í desember raskaði plönum þúsunda ferðalanga til og frá landinu.

Bjarnheiður sagði að ferðaþjónustan þyrfti að verða aðili að samtali um óvissustig og innviði. Ráðast í stefnumótun frá grunni og mynda heildarstefnu.

„Það er mjög vont að loka fyr­ir fram áður en ör­uggt er að veðrið skelli á. Það þarf að tryggja upp­lýs­ingaflæði.“

Þó eigi öryggi ferðamanna alltaf að vera í fyrsta sæti.

Frekja sé einkenni ferðaþjónustunnar

Egill Helgason fjölmiðlamaður staldrar við orð Bjarnheiðar í hugvekju um málið á Facebook.

„Þarna er gert ráð fyrir því að tugþúsundir erlendra ferðamanna komist til staða sem fæstum Íslendingum dytti í hug að fara á um hávetur. Og það á misjafnlega útbúnum rútum og bílaleigubílum. Það er allt í lagi að hafa einhverja vetrarferðaþjónustu á Íslandi, en náttúran setur henni mikil takmörk. Eitt helsta einkenni á Íslands er jú hversu veðrið er rosalega breytilegt og oft illfyrirsjáanlegt,“ segir Egill.

Illugi Jökulsson fjölmiðlamaður leggur orð í belg.

„Annað helsta einkenni Íslands er frekja ferðaþjónustunnar.“

Komið hefur endurtekið til tals að björgunarsveitir standi vaktina í óveðrum og hjálpi fólki að komast leiðar sinnar. Björgunarsveitir bregðast jafnan við í óveðrum þegar ferðamenn sem landsmenn festa bíla sína úti á landi. Til dæmis á dögunum þegar bílstjóri Hópbíla ók fram hjá lokun á Suðurlandsvegi og festi sig, ekki einu sinni heldur tvisvar.

„Og mér hrýs dálítið hugur við kröfunni sem er gerð til björgunarsveitanna - að þær verði eins konar hjástoð ferðaþjónustunnar til að tryggja að túristar geti komist þangað sem þeir vilja og lagt bílum sínum. Ef menn villja hafa svo mikla vetrarferðamennsku þarf að nota eitthvað annað en sveitir sjálfboðaliða,“ segir Egill.

Endemis væl

Jóhannes Þór Skúlason er framkvæmdastjóri Samtaka ferðaþjónustunnar. Hann hristir hausinn yfir vangaveltum Egils. Staldrar við þau orð hans að ferðamenn séu að reyna að komast á staði sem Íslendingum dytti ekki í hug að sækja heim um hávetur.

„Til staða sem fæstum Islendingum dytti í hug að fara á um hávetur? Eins og til Selfoss? Eða á Þingvelli? Yfir Kjalarnes? Eða kannski, gvöðforðokkur, til Keflavíkur! Í alvöru Egill, hvaða endemis væl er þetta?“ spyr Jóhannes Þór og er ekki skemmt.

Egill svarar kokhraustur.

„Mér hefur sýnst að stefnan sé ekki síst á það sem kallast Black Beach,“ segir Egill og vísar til ferðalanga á leið í Reynisfjöru í ólíklegustu veðrum og vindum.

„Þangað getur verið andskotanum erfðara að komast í vetrarveðrum. Jú, og meira að að segja Hellisheiði er oft ófær á vetrum. Þetta er spurning um magn - við stefnum gríðarlegum bílaflota á staði þar sem getur snögglega orðið ófært. Vegagerðin breytir því ekki að við lifum á mörkum hins byggilega heims. Bílaleigurnar þurfa líka að fræða fólk meira um aðstæður. Sjálfur er ég ágætlega vanur því að ferðast um landið í vetrarfærð vegna starfs míns. En fer helst ekki án þess að vera öflugum fjórhjóladrifnum jeppa.“

Þó áhugaverðar umræður hafi skapast við hugvekju Egils er enginn búinn að finna lausnina. Minnt er á hversu gríðarlega mikilvæg ferðaþjónustan sé fyrir landið í heild enda Ísland sannkallað ferðaþjónustuland. Enda trompi tekjurnar þær sem þjóðin hafi af fisknum. Margir kalla eftir því að ferðaþjónustan taki þátt í uppbyggingu hér á landi enda finni þjóðin líka fyrir fjöldanum hvort sem litið sé til viðkvæmrar náttúru eða álags á vegakerfið með tilheyrandi kostnaði.

Kínverskir ferðamenn í basli

Mikill fjöldi ferðamanna er á ferð um landið þessa dagana og misvanir því að keyra í íslenskum aðstæðum. Sirrý Arnardóttir fjölmiðlakona lýsti kostulegum samskiptum við kínverska ferðamenn á Reykjanesbrautinni. Þar reyndist bílstjórinn ekki kunna að keyra bíl.

Börkur Hrólfsson leiðsögumaður vakti athygli á því í Facebook-hópnum Bakland Ferðaþjónustunnar í gær að hann hefði tilkynnt meinta kínverska ferðaskrifstofu til Samgöngustofu í gær. Þar hafi verið á ferðinni aðili sem sagðist vinna fyrir kínverskt ferðaþjónustufyrirtæki og með átta farþega um borð í fimm daga ferð.

Hópurinn var staddur við Seljalandsfoss og reyndist aðilinn, að sögn Barkar, ekki hafa tilskilin réttindi til að ferðast með ferðamenn.

„Við leyfishafar förum fram á að lögregla verði látin vita, og að þessi rekstur verði rannsakaður. Og sektum beitt samkvæmt lögum.“